Alle inzendingen

Moet ik vandaag de zeeen voor je oversteken? Haydns zon aan je voeten leggen? Of dacht je soms dat deze dag rustig in het teken van de maan zou staan? He??? Moet ik verwoed het gesteente splijten en alles wat onwrikbaar lijkt voor je verzengend openrijten dooreen geschud, opgebouwd en afg...

wilde ganzen klonteren weer samen bomen raken stilaan in de rui tussen kleurende struiken weven spinnen een vroege herfst dwarrel ik rond in breekbaar zomerlicht

- Over Adagio voor piano, KV 540 - Geen licht, geen uitzicht meer. Muren. Muren die niet wijken. Een hemel die zwijgt. Ooit een weg, honderd wegen naar het licht - alles loopt dood. Wat ooit bevrijdde, heelde, verzoende - krachteloos. En maar roepen, zoeken, en maar strel...

Boze woorden galmen nog na Jij zwijgt in een onredelijke stilte Jij geniet in een zichtbaar zwelgen Deze ruzie over ontrouw Ik stik in een ongelofelijk verdriet Ik walg in een zichtbare afgunst Stilte in moordend zwijgen Jij kust in een genadeloze affaire Jij lacht in een zichtbaar...

Niet verder modderen Een link leggen tussen haar humeur en de afwisselende grijze dan weer zwarte lucht, waaruit stortbuien hard kletteren tegen het keukenraam, doet ze niet. Het onweer lijkt een spel met haar te spelen, een bliksemflits weerspiegelt haar gelaat, ze hoort nog ziet het. Ze ...

Het bloed had aan je lichaam een metaalachtige geur gegeven krachtig, ijzer Als een barometer stemde mijn lichaam erop af Vier dagen liggen we afgedopt in bed aan elkaar te ruiken Zelfs het zweet dat ik uit je hals lik heeft de smaak van roest

Handen als lege magneten, ze trekken iets aan, maar er is niets. Hart als een doorzichtig glas, het moet worden gevuld, maar er is niets. Ogen als gladde knikkers, ze moeten meedoen met het spel, maar er is niets. Huid als een nat zeildoek, het wil opdrogen en warmte voelen, maar er is niet...

Een zwoele zomeravond Niet dat ze nou zo’n zin had in uitgaan, nee, toch maakte ze zich op om de avond in de kroeg door te gaan brengen. Het liep tegen twaalven toen ze de Tagrijn binnenstapte. Het was er niet erg druk, ruimte genoeg om je in je eentje op de dansvloer uit te leven, je volle...

je bloeide altijd in de tuin van anderen gaf bladeren en groen als de mensen keken opende je bloem de echte kleuren liet je aan mij zien misschien ben ik de wind waarin je geuren kunt heb ik de ziel gezien die jou het echte leven gunt

De politiek zit vol met rituelen zoals 't vertrekken na een dure fout maar volgens mij snijdt dit gedrag geen hout wie fouten maakt moet helpen wonden helen Wil je je schamen, goed, schaam je te pletter maar ga de fout herstellen Donnerwetter!!

Mijn vriend draait de laatste tijd alleen nog maar een bepaald nummer van The Collectors: "One act play". Als er ooit een vrouwvriendelijk muziekstuk is geschreven, dan is dit het wel, die immense spijtbetuiging gewikkeld in een prachtige melodie. Maar ja, je zal die vrouw maar zijn, lig je toch n...

Op dinsdag steekt de koningin uitbundig - en met een hoed getooid - de loftrompet op Balkenendes superkabinet. De rijksbegroting noemt zij zeer vakkundig. Twee dagen later gaat de beuk erin, dankzij de zwager van de koningin.

In een niet zo groot indianendorp aan de voet van een hoge rots, woont een klein indianenmeisje. Haar naam is"Ochtendgloren", omdat zij geboren werd toen de zon net boven de kim verscheen. Haar vader is het dappere opperhoofd en zijn naam is "Dappere krijger"en de moeder van Ochtendgloren heet ...

Ik zag je achter het centraal station staan Daar verdien je het geld voor je dope Al die kerels laat je over je heen gaan Als jij zo doorgaat is er geen enkele hoop Waarom ben jij die troep gaan gebruiken Was het voor de kick, of was je depressief Hoe voelt het aan om in de hel te duiken Vo...

Licht valt als muziek van Satie over de rivier, welvende bruggen duiken het water in en uit. De zwaan van de avond strijkt zijn veren glad en glijdt het donker in.

Onze tuin is een vogelparadijs met zwaluwen in het geitenhok en merels in de heg. De zwaluwen plakten nestjes, zo keurig en zo net, van stro en allerhande restjes. De grauwe vliegenvanger heeft zo zijn eigen plek. Hij wist nog waar het was. Boven de deur van de schuur, heeft hij zijn da...

telkens ik denk 't gaat niet meer schijnt er een lichtstraal keer op keer die kracht en moed geven om verder te leven er is niets dat moeilijker is dan die dingen te wensen en te aanvaarden zoals ze zijn wij vragen allemaal waarom ?? het antwoord is verstilt daar er geen antwoord is een en...

zo ineens verdwenen weg met alles dat ik bezat ik wilde nog zoveel geven alles wat ik nog vergeten had antwoorden op mijn vragen ik kan ze niet meer stellen ze is er niet ze is verdwenen ik mag haar niet eens meer bellen alles deelden we samen niets leek ons te gek ik hield zielsveel v...

Muggen dansen elegant licht en luchtig, ijlend dorsten naar de pirouetten verre dromen beestenbloed de lokroep van lavendel beest flaneert heupwiegend bruine ogen zoekend naar in ravijnendiepe schaduw kijkt de afgrond terug in haar de gele rozen huilen

We renden hand in hand over vochtig gras en trokken ochtendnevels speels uiteen tot ze als ijle vogels van ons vluchtten stil stonden we te kijken hoe de zon hen warm ontving voor ze als parels dauw op onze monden daalden waar ze stierven in een zoen en wij elkaar plechtig beloofden ...

ik brink en voer mijn krelis een kreupel paard een pen wat touw en schaduw van de bomen meer lijkt hij niet waard door schofthoogte is hij zijn hele leven en voor de handel niet gezien na zijn zuidlarens drama weer hier beland eet uit mijn hand we blijven een ongezworen team

We waren jong en zagen geen gevaar reden soms per ongeluk een opgevoerde brommer in elkaar want wat was nou tachtig kilometer we waren jong en wisten alles beter we haalden konijnen uit hun hokken brachten ze als "gevonden" terug en lieten de baasjes dokken we waren jong en veel...

de boekanier plachte zich te redden door het vlot dat op de plecht gelegen vooruit te duwen naar de steven doch hij verzonk met moed en zeemanstaal maar niet voordien hij at en dronk van het laatste avondmaal nog eenmaal restte hem het zicht om de boeg te zien weerzinken toen het schi...

een stukje vel van genegenheid is van mijn huid gestroopt naakt sta ik te kijken, andermaal uitgeblust heb moeten wijken voor een vroege doch eeuwige besnijdenis; als in de dood gedoopt

Stilletjes zat hij daar in de hoek, diep verzonken in zijn woordenboek. Hij wilde iets leren van iedere taal, einde verhaal.

Alweer is het gebeurd – ik belde jou. En kreeg een pittige afwijzing: ‘Oh, dat komt niet goed uit, ik ben heel moe.’ Tja, wanneer zou jij niet moe zijn zodra jij mijn stem hoort? Laatst zaten we samen te praten. Of beter: jíj praatte. Ik luisterde – ik durfde niet anders. Want: m...

zij is voor hem één van de velen van ontrouw kan geen sprake zijn want over trouw werd nooit gesproken altijd weer is hij vergeten wat ze zo vaak heeft verteld haar naam, dié ligt nog op zijn lippen daar neemt zij genoegen mee met gemak kan hij haar dragen en al wat ze verzameld heeft ...

aarzelend stap ik binnen op zoek naar kracht vertrokken door onmacht ontsteken van een klein licht verwarmd alvast mijn blik beklemming in de borst verdriet dat er uit wil zittend sluit ik mijn ogen water van zout vloeit rijkelijk over mijn wangen ik heb weer moed om op te staan onge...

Een mysterie fluistert door de duinen op wiekslag en verpakt in glinsterend zand over kale rotsen, langs weelderige tuinen vast gestuurd door een onzichtbare hand Dromerig glijdend door de lage delta verlaat de vlucht de zware wolken aangezogen door zee en laaglandflora komt de plevier de p...

Mijn drang voor erkenning illustreert mijn gevoel voor onzekerheid De illustratie, een teken dat ik besta Ondanks dat ik besta voel ik geen leven Geen liefde en geen rust Een hopeloze romanticus die alle vorm van liefde afweert En vervolgens verder zoekt naar het ultieme medicijn Een medicijn ...