Alle inzendingen over overig

er was eens een huis Ettol-Rah geheten het was een mooi en groot huis gebouwd door mensen voor mensen gebouwd om in te wonen te leven gelukkig te zijn maar het verging Ettol-Rah zo anders luister maar dan vertel ik je het verhaal van het lege vertrek en het achtergelaten huis Ettol-Rah de dag dat alles begon was voor Ettol-Rah…

74 jaar en nog nooit een schoen gepoetst. Verwend? Misschien. Ik weet niet beter. Tot mijn trouwen (in mijn tijd ging je niet zo gauw op kamers) poetste mijn vader alle schoenen van het gezin. Geboren in 1889 was hij zijn tijd ver vooruit en zeer geëmancipeerd. Alleen kenden wij dat woord vroeger niet en daarnaast dacht je daar niet eens aan. Ik…

er was eens een heks en zij woonde op een eiland aan de voet van een berg op een zolderkamertje daar waar de weg ophoudt en het verhaal begint. weet je wat zij zoal doet de hele dag ze betovert kinderen tovert kinderen uit mensen stopt ze in haar hart en neemt ze mee overal naar toe drie, zes, tien, twaalf, honderd allemaal zijn ze…

‘Vergeet de juspan niet’, roep ik en passant, als één van mijn zoons staat af te wassen. Geen antwoord. Nee, natuurlijk niet, die heeft weer een walkman op z'n hoofd. Als ik ergens een hekel aan heb, zijn het die dingen wel. Ongezellig. Hoewel, ik moet bekennen dat ze soms best nuttig kunnen zijn. Tijdens lange autoritten bijvoorbeeld. Sprookjesbandjes…

Ze kende hem nog van vroeger, van de basisschool en van zwemmen. Ja zwemmen… Elke vrijdag, van 5 tot 6 hadden zij en Melissa les met hem. God wat waren ze verliefd op hem geweest! Nu ze er over nadacht was het eigenlijk wel zielig geweest, hij was heel verlegen en twee grote meiden hadden hem letterlijk bestóókt… Maar zij was van school veranderd, ze…

Vier september, een dwaze oostenwind waaide om mijn oren heen. Ik stapte naar binnen en keek om me heen. Mijn vader wijdliggend werkeloos op de bank. Mijn moeder nog steeds niet thuis en zeker weer aan de drank. En een zus of broer heb ik nooit gehad hoe graag ik ook wilde. Ik was toen nog jong en wilde van alles, waar ik over droomde maar nooit tot…

Aan de regenval leek geen eind te komen. Het was alsof de hemel al z’n verdriet op aarde liet neerkomen, en daarmee aan de dageraad van een nieuw tijdperk stond. Mensen trokken aan me voorbij, gehaast, angstig, bang om te verdrinken in hemels tranenval. En hoe sneller ze mij voorbij fietsten, des te langzamer ik ging. Ik genoot van de vreemde blikken…

‘Ga je mee?’ vroeg hij. ‘Waarheen?’ vroeg ik. ‘Dat zie je wel. Ik zal je wel leiden…’ ‘Ahh, vertel het me! Mag ik zelf ook sturen?’ vroeg ik. ‘Je kan het proberen,’ zei hij, ‘maar het lukt je vast niet…’ ‘Wat gaan we dan allemaal doen?’ wilde ik weten. ‘Je kan me toch wel iets vertellen!’ ‘Ja,’ zei hij. ‘Dat kan ik. Maar ontdek het maar… Durf…

Vandaag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je wakker wordt en denkt: wat doe ik in deze wereld. Als ik in bed blijf liggen gaat alles ook wel door zonder mij. Niemand die er nut van heeft dat ik besta. Dan draai ik me nog eens op m’n andere zij en doe ik m’n ogen weer dicht. Als in een film draaien allerlei gebeurtenissen voorbij. Alles is zo gewoon…

Die zaterdagmorgen werd ik vroeg wakker. Ik ritste m’n tent open en kroop voorzichtig naar buiten. Het was nog vroeg. Heel vroeg. Zo rond een uur of vijf. Iedereen was nog diep in slaap. Ik rilde. Het was nog fris dus ik trok een trui over m’n t-shirt aan. Toen ging ik op weg. Gewoon een eindje wandelen. De hond keek me vrolijk aan. Nu al uit? Ik…

Een warme dikke deken, prachtige sneeuw een grote kerstboom, ik heb het allemaal en toch is m'n geluk nog niet helemaal compleet.... Het was zo raar die ene nacht.. Dromen kan ook maar... Een koude winternacht voor kerst... Ik schrik wakker met een verwarrend gevoel, ik kijk op de klok het is kwart over drie midden in de nacht. Ik draai me om…