80489 resultaten.
Wit, wit en nog eens wit...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoe wit die sneeuw
die dwarrelt langs de wegen,
die sneeuw die smetteloos
de daken wil versieren,
die sneeuw die stil,
behoedzaam alles dekt:
de mensen, planten en de dieren,
Niets is hier nog bevlekt,
alleen het wit mag blijven
al is het maar heel even,
dit leven
in al zijn onschuld...
loopse tijden...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 waar in straatlichtenschaduw
hovaardig
langs walmende riolen heen
zijn trippelende tred
parmantig
het vastberaden zijn
verbergt
wacht het spinnen
een rauw geschreeuw
als liefdeskreet naar
rivalen toe
snorren de haren
zijn druilend miauw
in een kattig antwoord
aan loopse tijden
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen ...
Rimpels
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met rimpels komen we ter wereld,
met kreukels groeien we ook op.
Het blijkt maar eens temeer, dat
schoonheid van buiten zit, want
elke rimpel moet worden gelift,
ingespoten of worden behandeld,
zodat met een glad huidje en
alles op de juiste plaats,
wat die ook moge zijn,
haren geverf...
Wouter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 God kan de pest krijgen
het schurft en de tyfus
Laat Hem het zuur krijgen
de pokken, de tering
God kan de griep krijgen
de pleuris, kolere...
Laat Hem kanker krijgen
maar vooral leukemie
wat Wouter van Hem kreeg
en toen Hij zijn zieltje kreeg
de tijd loopt door de sneeuw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Nieuwe gezichten dwarrelen
op de voetstappen van oma
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de voetstappen van oma
Bedekt door nieuwe indrukken
smelt de herinnering aan haar
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs vervagende afdrukken
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de v...
Ik wil erectie zien
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 recht je rug maar lief
tegen de wet van charlatan
wind je staande op en
weeg me lijdzaam af
schaal naakt mijn vormen
in gebed zonder normen
waar de zonde sterven kan
ik wil geblinddoekt nog
erectie zien
crème de la crème
misdadig strak kleineren
in alle onschuld nog wil ik
ere...
Weg
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Stenen zo geordend
dat je er overheen kunt lopen.
Welke kant uit
bepaalt een wegenwachter.
Zijn wijzer wijst je
welke weg en welke weg.
Stenen dragen het gevolg
van overwegen zo geordend
dat een route ontstaat.
Ik hier. Jij weg.
02-03-2006
pensioensterfte
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 hij houdt zijn wandelstok links
dat is vast de kant waar
de jaren hebben toegeslagen
hem de kracht benamen
over beide benen gelijk
zwijgt hij over de tijd
dat horloges gunsten waren
aan het einde van de rit
zijn hand vol oude zweren
op zijn vergulde eerbetoon
in afwezigheid van hen wa...
Wandelend op de Brouwerskolk
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het licht op de Kolk
wiegt langzaam naar rechts
op golfjes van wind over water.
Er hangt wel een wolk
maar toch zie ik slechts
dat wandelend licht
steeds wat verder en later.
spelevaren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 achter de volgende stroomversnellling
ligt het misschien al een hele tijd zoek
serpenten zijn als was onder mijn voeten
vissen bijten verdronken in het zand
ik roei langs kadavers vol verwondering
voor het ongerepte stukje muziek
een adelaar speelt banjo
de echo antwoordt niet
Ogen heb je om te openen: Tijdens een eenzame maaltijd, een drukke overpeinzing over pijn, kennis, verlies en de dood.
verhaal
1.6 met 9 stemmen
1.753 Wat ik niet voel is er ook niet, en ik heb mezelf jarenlang niet gevoeld. Schrijven is mijn eigen vorm van meditatie. Ik kan uren schrijven, maar het komt soms voor dat er achteraf geen woord op papier staat.
Ik ben zelf de grootste veroorzaker van mijn pijn, omdat ik de pijn voel. Ik moet mijn pi...
De geschiedenis van het ontwaken van de wereld.
verhaal
0.3 met 3 stemmen
1.334 I. De geboorte van de Ideeën.
‘Heb je het al gehoord?’ ‘wat?’ ‘Sebastiaan heeft zelfmoord gepleegd’. ‘Dat meen je niet, waarom, wanneer?’. Joachim keek Adriaan stomverbaasd aan. Ík kon het zelf ook niet geloven, maar het is echt waar’, antwoordde Adriaan. Joachim en Adriaan wa...
De strijd... gezonken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jouw woorden kaatsen
als schuimkoppen
met gebulder en kabaal
woest tegen de stille vlakte
van mijn weggedoken ziel.
De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
...
Monoloog van een literatuurliefhebber
verhaal
1.0 met 2 stemmen
1.626 Het was vrijdag, de laatste dag van de lesweek, iedereen kijkt naar die dag uit. Waarom? Omdat we dan les hebben van Prof. Dr. H. Pleij, de “godfather” van de Nederlandse historische letterkunde. En als wij les hebben van Dhr. Pleij willen we niet gestoord worden door een groep scholieren, uit a...
Gust
verhaal
3.5 met 2 stemmen
1.158 Terwijl hij haar diep in de heldere blauwe ogen keek, sloeg hij zijn rechterarm om haar smalle lenden. Zij keek hem amper aan, schuchter, de mooie ogen ietwat afgewend, zedig, maar haar slanke lichaam bewoog zich als een boa om hem heen. Beiden sidderden van genoegen, van pure opwinding…
“Gust...
TUSSEN DE TWEE *
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Die binnen
de bergen
te wonen
verkiest,
des morgens,
zijn deel in
de zonne
verliest.
Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
...
een klomp goud is ook maar een mens
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
zie de man op de zwarte berg
in silhouet - goud in zijn handen
de schittering doet
zijn ogen glanzen
te veel weelde voor
zijn smalle polsen
een plons
zilver cirkelt
door de bruine poel
ZEEBEVING
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het waait zo hard, maar binnen is het kalm
Het beven van de zee is daar voorbij
Haar vrijbuiter heeft lichte averij
Maar blijft voor haar het neusje van de zalm
Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven
Verdoofd nog van de huizenhoge golven
Slapen wat restgedachten op het strand
Ze legt ze ...
Dialoog
verhaal
4.7 met 6 stemmen
1.096 Maar twee keer gesneden bij het scheren, dat valt mee! Terwijl ik het bloed lichtjes aan het deppen ben, voel ik het. ‘Dit wordt één van mijn betere dagen.’ Niet één keer hoeven op te staan de voorbije nacht, dus, acht zalige uren waar ik mij van niets bewust, overgaf aan de rotatie van onze...
Toe ga maar...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Toe, sluit nu maar je ogen
Laat het aardse nu maar gaan
Je leven hier is omgevlogen
’t Is goed zo, ik zal naast je staan
Jouw liefde zal voor altijd leven
Voor eeuwig in onze harten voort
Je hebt zóveel aan ons gegeven
Ga nu maar, stap door die poort
Toe, jouw nacht is nu geko...
Ontmoeting
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De stad hing grijze straten uit, suiker
briesjes aan de spoorlijn, een nacht.
In de lampbol van verre flat: man,
wachtend voor miezerige bietenfabriek.
Ik gooide mijn fiets aan de kant, wankel
en herkende een stem uit een ander vroeger.
Hij gaf mij een hand, en zei dat hij het was:
eers...
weet donders goed
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
jij kent magie
tot in je vingerspitzen
woordloos laat je mensen
praten in een druk gesprek
hun comfortabelheid
ligt in jouw reiken
omdat de woorden in hun
ogen eigen waarheid blijken
het zijn geen marionetten
je wilt hun zinnen niet
naar jouw hand zetten omdat
je eindeloos e...
Letters en Cijfers.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dankzij het oudste Soemerische schrift
kunnen we in de 21e eeuw genieten
van alle belangrijke gebeurtenissen
die in ons geheugen staan gegrift.
Sinds 3300 voor Christus is er de drang
om vast te leggen wat
er omgaat in de mens;
om elke gedachte, elke wens
ook te beschrijven.
Dingen di...
Leven onze tijd ver vooruit
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vermoeid oog ik door het vale venster
recht het donkere naar sterren
decennia reeds glimmend van verre
door tijd achterhaald
oeroud licht van
waar mogelijk gecreëerd
leven tot de dag vandaag geëvolueerd
in vormen heel divers
dwalen steeds weer
mijn gedachten naar vele deze vormen
...
Elama
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zwarte lange krullen dansen
passioneel klinkt de muziek
blote voeten voelen aarde
ritmisch in de donkere nacht
wijn schenkt alle bekers vol
hout knettert in het vuur
ogen kijken toekomst in
onder het licht van volle maan
Mij een zorg...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Geen zorgverzekeraar in Nederland
Kon mij tot overstappen overhalen,
Want als je minder premie moet betalen
Gaat dat beslist ten koste van de klant.
Dus blijf ik dit jaar toch maar trouw aan Agis
Waar godzijdank de premie niet zo laag is.
Cold turkey...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De winter duurt
te lang voor mijn gevoel.
Ik draai, ik woel,
mijn huid schuurt
langs mijn coltrui.
Ik wil de zon weer zien
en voelen op mijn vel,
ik mis haar warmte...
haar straling zo prikkelend
verkwikkend en fel...
ik mis haar echt.
Ik heb afkickverschijnselen;
"Cold Turkey", w...
toen en nu
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 toen,
op de grens
van eeuwige jeugd
en dreigende
ontmaagding
leunde ik,
de jongeling zelve,
tegen de ijzeren paal
van verlichting
zocht steun tegen de
eenzaamheid
onder puberale gewelven
nu,
ingewijd,
op het laatste sterven na,
in nagenoeg al het aardse,
moet ik erkennen
nimmer ...
Ontlading
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Woedend willen letters dansen
trappen ongewild de zin
zelfs de punten slaan op hol
willen terug naar het begin
als de komma's ook gaan krijsen
trekken strepen stil verdriet
zelfs de hoofdletters die buigen
zien het uitroepteken niet
alle woorden worden vragen
machteloosheid verbijt de ...