80489 resultaten.
Hoe zou 'k niet dankbaar zijn.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoe zou 'k niet dankbaar zijn
voor deze winterdag
al giert de wind
en doet hij de ruiten trillen.
Hoe zou 'k niet dankbaar zijn
voor alle vriendschap
en verbondenheid
al zijn er ook conflicten,
misverstanden...
Hoe zou 'k niet dankbaar zijn
al gaat de zon weer onder
en is een dag v...
Aan alle studenten...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Student zijn dat is geen pretje
tenminste, voor diegene die willen leren
een krap studentenflatje
amper geld voor kleren…
Een bijbaan voor de centen
altijd weer moeten presteren
pagina’s inprenten
dag in dag uit studeren
De bovengenoemde partij
de minderheid van het gebied ...
Moord en doodslag
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zo maakte ik een tijd geleden
een simpel werkje over stille tochten
bracht toen te berde dat we langzaamaan
de stille tochten wel konden vergeten
Zo maakte ik een tijd geleden
een werkje omdat opnieuw iemand
door een ander van het leven werd beroofd
dat heet in deze tijd zinloos geweld.
...
herkenbaar voor de date
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 raadselachtige blik in de ogen
een slepende gang door het leven
vette vlekken op donkere broek
witte sportsokken blauwe schoenen
wapperneus klapwiekende zeiloren
uitpuilende buik een eendensnavel
frisse reuk goedkope aftershave
de baard van vier dronken dagen
hangend kruis in afgezakte ...
In spinnentouw verweven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In spinnentouw verweven vlocht
ik duizend draden puur van zilver
met hier en daar een glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen...
Oermens
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn dochter weet niet beter
dan dat ik altijd heb bestaan.
Geboren in een verre oertijd
en nooit meer doorgegaan.
Zij gaat met anderen parallel,
ze gaan van klein naar groot.
Zij weet niet beter dan dat ik
van altijd ga naar dood.
Maar nee mijn kind, ik ga niet dood,
ik heb het eeuwige...
Liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 En langs een wand van rotsen, rug aan rug,
Volgde ik een pad verlicht door maan noch zon.
Toen stond ik vóór een afgrond en ik kon
Geen handbreed verder en geen stap terug.
En de angst des doods kwam over me, ik begon
Te beven en ik riep: - ‘Wie bouwt me een brug?’
En 't ver geber...
Viswedstrijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Er zat een visser in het park
op leeftijd, bontmuts op het hoofd
de grijze poedel die hem vergezelde
was op de kou gekleed in rode trui
'Waarom laat u uw hond niet los'
beginvraag van zijn monoloog
'Omdat hij vast zit aan de riem'
maakte mij klaagmuur en publiek
de wereld kende geen ...
Noorderlicht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Blauwe ogen
aanschouwen in verte
het noorderlicht
de pracht
en kracht
van het mystieke
dwalend
in dit verre landschap
zweef ik op winterwind
huilt mijn hart
parels van ijs
strijk ik door mijn lange haren
en fluister heel zacht jouw naam
Wederdienst
verhaal
4.4 met 13 stemmen
1.182 "Deze dag hebben we ook nog in het grijs, mevrouw. We laten de zon dan achterwege, maar we geven de wolken een chique randje zwart.
Draperen een wazige voile over de velden.
Een grauwsluier, zegt u?
Nou nee hoor, het is maar hoe u het bekijkt!
We onttrekken wat kleur aan het schreeuwerig groe...
Zure appel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vraag me niet mijn ogen te sluiten
voor alle ellende en verdriet
vraag me niet mijn gevoelens te verstoppen
want negeren, dat kan ik niet
Vraag me niet mijn mond te houden
over de harde werkelijkheid
Vraag me niet te doen alsof
Alles goed is in deze tijd
Ik moet hier even doorhee...
Give the man a sigar....
verhaal
3.3 met 6 stemmen
997 Toegegeven, ik heb niets met schaatsen maar toch vraag ik mij af wat zoveel mensen beweegt om op een paar ijzers op bevroren water rond te gaan toeren.
Helemaal te dol wordt het als gòlfers gaan schaatsen. Nee echt! Ik zie het vanuit de auto!
Rijdend langs een golfveld, in vakkringen “de golf...
verscheiden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 met leedwezen deel ik u mede
ik zeg u gewoon
dat vredig van ons is heengegaan
dat jij bent overleden
met grote dankbaarheid
ach, gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je gee...
Zelfportret
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wat ongeschonden
in hem huist
het is geen zuiverheid
het is geen kind
dat met nog stompe letters
schrijft
het is een blik
die rauw en ongenadig
kijkt
het is wat tegenstrijdig
hem ontwricht
en dwingt
het is weerbarstigheid
----------------------
uit: 'Gekras', 2001.
Dodendans
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 haar stilste gedachten
hielden hun stemmen niet tegen
op de woordeloze vlucht
die ze zag in bedachte gezichten
in diepe oogholtes
waar nooit meer een morgen kwam
alleen de gekraste zinnen
van een vader die zonder te zijn
de zon weggaf
en de maan, haar maan
zwijgend omkeerde
er waren g...
zij groeit in terminaal
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
ik schuw de hemel
in het paradijs
zij groeit in terminaal
terwijl ik liever blijf
in elkaar is warme
liefde eindelijk gevonden
waarvan we het bestaan
nooit echt konden doorgronden
in de boom met appel en de
macht over bestaan laat ik
de slang zijn duistere gangen
gaan maar hap...
Intellect
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kind raakt verdeeld
emotie of ratio
opa, arbeider die alles met hem deelt
de opa, rijk klassieke muiziek, talenpoëet
het intellectueel leven bereed
de arbeider trok hem aan
vissen bij goede wind
die honden, katten, dieren hield
kind is kind
spelend in glimmend grint
emotie het fysiek
...
vergankelijk
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de bode schreef vooringenomen in
de bede kerkte ons huwelijk
de aubade schrok van onze leeftijd
onwijs oud geworden
en daarna dood,
gewoon, uit elkaar gevallen
wisgedicht
0.0 met 20 stemmen
0 In de discussie over het al dan niet op geautomatiseerde wijze verzamelen van gegevens over het gedrag van internetgebruikers wordt te weinig rekening gehouden met de voordelen in termen van het afstemmen van dienstverlening op de (latente) behoeften van gebruikers en te veel gewezen op het vermeend...
Vertolk me
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik sterf aan je
wanneer je me voor het laatst
door korenvelden draagt
langs verlangen van oneindigheid
waar iets van achter blijft
in het werkelijke land
je praat met me
doordringt mijn lichaam
en in zoveel om lief te hebben
vertaal jij voor mij de ochtendstilte
waardoor ik geruisl...
Beroepsrisico
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wanneer uw zoon straks sneuvelt als een held
Door Taliban aan flarden wordt geschoten
Zijn mooie jongensogen naar de kloten
- U wordt natuurlijk wel meteen gebeld -
Dan stuurt Defensie een mooi bloemenstukje
En spreekt vervolgens van een ongelukje
Gewoon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik droom niet van een mooie auto
Of nieuwe kleren
Wat ik zou willen, heb ik al vaak genoemd
Al duizende keren
Ik wil gewoon zijn
Ik hoef niet speciaal of excentriek
Ik wil heel gewoon
Helemaal niets uniek
Net als iedereen
Wil ik mijn leven leven
Net als iedereen
Wil ik mijn leven zin ...
stil verlangen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je ...
Dieet
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Klazien, een zwaargeschapen koe
durft echt niet meer naar buiten toe
‘t Is niet vanwege ruimtevrees
maar meer om 't overtollig vlees
Ze schaamt zich voor haar overwicht
en zegt, ‘ik vind ‘t géén gezicht!
Wanneer ik door het weiland kuier
prikken de netels in m’n uier
Er moeten èc...
De zee is mijn aarde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De zee is vrij en werpt
frisse lucht op het strand.
Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
...
wisgedicht
3.1 met 7 stemmen
0 De schrijvers van literatuurgeschiedenissen zijn niet alleen de beheerders geweest, maar ook de scheppers van de literaire traditie. Merkwaardig is dat lange tijd de literatuurgeschiedenissen weliswaar hun ontstaan te danken hadden aan een vorm van historisch besef, maar dat de literatuurhistorici h...
Bacterie
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het is een bacterie
of bacil, nee geen
materie dat iedereen
persé wil wat
een ander heeft.
Het is een ziekte,
bijkans gezwel en
nou weet ik dat de
laatste zich
wegsnijden laat,
maar let wel,
tegen hebberigheid
is geen kruid
gewassen!
Zinkende liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Tegen beter weten in.
Herinneringen aan de ochtendlijke rust
en avondlijke lust lopen als een schip
stuurloos op de klippen voor de kust van de tijd;
De passie met man en muis vergaan.
Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.
Drenkeling tussen leven en dood
Liefde...
Prins Carnaval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ja, ik leid de stoet
opgetogen massa
die deze dagen
doet alsof.
Maatpak verdwijnt in
veel te grote schoenen
valse lach achter
bonte verf
die hun roodomrande ogen
laat zien hoe ze werkelijk zijn.
Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.
ik, uw meester
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 als u dit leest,
ik weet het zeker,
ontkomt u niet
aan uw knellend
geweten
u hebt uw meester
hier gevonden
ik hou u voor
"zoek niet meer!
naar het
beter weten
u bedrijft
slechts zonden"
men zoekt het
unieke te vinden
maar draait eeuwig
om een ordinaire
arrogante rotonde
...