Alle inzendingen

Een baas krijgt iemand zomaar niet ontslagen Dat is met onze wetgeving in strijd Die burgerrechtelijke rottigheid Behoort tot onze postmoderne plagen Zo word je door het leven flink genaaid Als je de klok niet meer krijgt teruggedraaid

Een aardige mevrouw, altijd lachen en van die prachtige pretoogjes. Ik verpleegde haar al drie jaar, we hadden samen een bijzondere band. Ze was tweeëntachtig jaar, weduwe en had vijf kinderen. Er kwam de laatste tijd geen bezoek meer. De kinderen konden de geestelijke achteruitgang niet aanz...

De Haagse politiek is vuil en vunzig.

de mist maakt mijn woning slechts de stilte komt door de muur watervogels spelen in de tuin kaneelriet staat in het ijs van de vloer vissen zijn schichtig onder glas grijze vlekken op het zand nu nog stille witheid en zwijgen straks een vol strand met welvaart open vensters en deuren ...

Mijn tranen zie jij niet in het donker van de lange nacht mijn eenzaamheid voel jij niet door het masker van alle dag zeg maar niet meer 'ik heb je lief' als die woorden hun inhoud hebben verloren

Jij verheft jezelf onbemerkt over me heen. Het duister – onze bescherming. Voorzichtig, spreid jij je benen, jouw lichaam leunt met het hoofd zinkend naar achter. Jouw gesloten ogen – een teken van genot. De stilte was onze taal. En ons beider ademhalen. Zij sprak de opgekropte ver...

Nog een keer wil Ik bij jou zijn Alvorens ik Verdwijn Als een kaarsje In het duister Uitgestorven in ‘t zacht gefluister Vlammetje teer en klein In z’n laatste tel verstikt Laatste momenten weggetikt Ik vlieg Op de flanken van de tijd Naar de mooie Eeuwigheid…

Heel opgetogen en naar later bleek ietwat te warm verpakt binnen een voor onze begrippen onmogelijke sprookjes wereld van echte stijlvolle sneeuw Zichtbaar stijfjes en onwennig mezelf gehesen in stugge vierkante schoenen om met ski’s vol handen te poorten kleumend van tien plus naar min...

Ze had nog volop praat gisteren nog zat ze lol te trappen nu is het te laat om te lachen om haar grappen Ze had zoveel plezier Ja ze had het leven lief nu is zij niet meer hier gestolen door een lelijke dief Het begon met wat pijn Je kent dat wel, zo hier en daar Nu kan ze hier niet me...

Talpa, waar men hardnekkig gelooft dat je mensen tegen hun zin gelukkig kan maken.

lief schrijf ik je letters die krullend op genegenheid drijven vanuit mijn kwetsbaar denken dans ik op blote voeten in het zand van het Noordzeestrand ik verstuur ze in de lege fles waarmee ik gisteren het gemis verdronk in de hoop dat je ze ooit eens zal ontvangen dat ik dan wat st...

als kind van de zee golf ik mee met eb en vloed in een komen en gaan van verzinnen en bezinnen zoek ik nog steeds de echte zin misschien brengt dat verre schip wel een alternatief het leven kabbelt het geeft en steelt voortdurend door alleen ware liefde brengt rust en aanvaardi...

hij vermoedt dat ik het weet misschien is dat wel erger dan er zeker van te zijn of hij zin had in een biertje een bak troost, wat praten en niet mijn domme 'troost' maar práten dreef zijn ogen weg voor wat ik toch al wist: zijn zoon, de flat, het raam ook nu staat hij daar te staren...

we hebben een afspraak houden het vriendschappelijk want het ging al zo vaak dus we gaan zwemmen dank je de koekkoek daar liggen we in badpak ben niet verliefd daar doe ik niet meer aan het ging al zo vaak uit we houden het gezellig en delen een en ander maar niet dat want dat ...

Het geld ligt op straat - humor- lees`spoor`, lách er maar om! Het is geinig te weten de energieleverancier, gesponsord door de staat, ze durft stroom af te sluiten -gewonnen uit wind en water...hihi- bij gezinnetjes met openstaande rekeningen.. whoea.. met een stalen gezicht even sch...

Kannibaal eet vinger kaal daar komt hij voor de kannibaal een vinger dan de hele hand lijkt normaal in dit land zelfs armen vreet ze kaal regerings moraal

ik heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet weer energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staa...

Vergeten woorden spelen als akkoorden door m’n hoofd, wanneer ik naar je kijk. De cadans van je adem en je hart volgen je stem als je zachtjes zegt, ik hou van je.

het meisje van de bloementuin streelt met haar blote voetjes het zachte dons van elk blad die zij, getooid met een fladderende hoed met voile haast zwevend betrad zij was uit het licht gesneden zo broos en ongerept en danste haar engelendans; al draaiend en huppelend, een mooie bloem...

Onze handen verstrengeld zo willen wij de tijd tot stilstand brengen dat laatste moment waarop ogen de waarheid herkennen die monden vergeten zijn maar als jouw blik een glimlach opent, teer als de bloemknop die het zonlicht herkent, wijken mijn lippen uiteen en fluisteren afschei...

Heel weinig is zeker: wél dat water vloeien kan en dat er licht komt na de nacht, maar of de regels van dit klein gedicht ooit ergens zijn verwacht? Heel weinig is zeker: wél dat dagen snel voorbijgaan en dat er ooit een laatste komt voor elk van ons, maar of liefde blijft? Heel we...

op de draagwijdte van de wind jagen ze aan - zwart gevleugeld - rond de marmeren zerken waar –ironie – de rouwvliegen dansen o bibio marci het zwerk heeft dat speciale blauw dat alleen bij nachten hoort en in het nabije dwarrelen bladeren in het zachte schijnselwit boven leem...

Waar ik mij wendde is heel het woud betoverd: Onder de stammen spreidt een glanzig trijp* Van ijsmos en de ruiselende rijp Heeft wonderlijk weer boom en struik geloverd. Roerloze rust omfloerst het wit gewemel: Kristalbos op een dik-bevroren ruit Gelijkt het woud, en wind noch één geluid ...

Nu hebben ze me te pakken hoor, de heren van KPN. Iedere week bellen ze me op. De ene keer over mijn vaste telefoonabonnement, de andere keer over mobiel. Iedere keer wijs ik ze weer af, maar nu hebben ze me toch echt bij mijn…eh…nou ja, je weet wel. Ik ben een echt belmens. Voor mijn werk ...

Je ogen zijn dicht En je ligt maar Je ziet geen licht Dat is toch raar? Het lijkt op slapen Maar dat is het niet Moet je zolang uitslapen, of weet je het zelf niet? Je bent een comapatiënt Ik vind het raar Ik raak er nooit aan gewend Je leek zo onkwetsbaar Ik begin te schreeuwen ...

Dat onze inlichtingendienst de AIVD af en toe wat dossiers laat rondslingeren is niet zo uitzonderlijk. Wèl uitzonderlijk en zeer verbazingwekkend is dat niemand zich daar meer bovenmatig over opwindt. Er gebeuren zoveel merkwaardige zaken, dat alleen berustend gelach overblijft na het lezen van he...

Ik ben wie ik ben, baas over mijn eigen leven. Ik ben een liefdevol en prachtig mens, die liefde ontvangt en kan geven. Ik doe wat ik doe, wil daar niet in veranderen. Ik groei voortdurend, vergelijk me niet meer met anderen. Ik denk wat ik denk, stap af van elk schuldgevoel. Van...

Het is niet goed zolang het beter kan, en daarom streven wij altijd naar meer. Zolang wij dat herhalen, telkens weer, vergeten wij om te genieten van. Wij houden rekening met iedereen, en zijn niet gauw tevreden of content, maar vraag jezelf een af wie dat je bent, en zeg in plaats van alti...

Mooi weer spelend wordt als donderslag bij heldere hemel zonneklaar dat tegen die achtergrond het decor als foto op het golfkarton van een spiegelgladde zee is geplakt Dat het niet dondert en bliksemt hoe beelden aarde maken, hoe de snavel van een vogel met zijn veren kortgesloten wordt...

ik voel de pijnen van je streven om in jouw wereld weer gewoon te kunnen leven je koos voor vrij na jarenlang beknot te zijn weer zijn die sporen terug te vinden in je dagelijks bevinden pluk de bloem geniet de zon en kijk niet steeds door opvoeding nog om reken af met d...