Alle inzendingen

steeds hoger tot mijn schaduw verdwijnt stap ik een barre tocht omhoog gegeseld door de wind zoekend naar zalvende stilte eenzaamheid treft als een kaakslag in het dal staat een koe ik noem haar Gertrude dat praat makkelijker

In de rubriek 'Netcitaten' van www.nederlands.nl is een uitspraak van Frederik van Eeden geplaatst. Frederik van Eeden (1860-1932) was dichter, medicus, psychiater en stichter van een agrarische leefgemeenschap. Zijn uitspraak: Poëzie noem ik elk sterk en zuiver spreken, waarbij de taal kr...

Fantasie gevonden, Realiteit verdwenen, In je kop duizend verschillende wonden, Iemands gedachten willen lenen. Leven in een andere realiteit, Heerlijk en toch ook niet, Verdwijnen als iemand iets naar je hoofd smijt, Afwezig zijn als iemand je hart aan gruzelementen schiet. Eeuwig verdo...

Dit hart-gelag, geworpen stenen achter de gaten, als een akkerwinde met lekkende plekken, Waar het stilaan, file wordt in de stroom, van mijn opgebroken klop-orgaan, Rebellen al kleumend, voor de deur van het geestespand, het bloed gestold, in plaats van dranghekken

ieder spel is heen en weer soms even anders op en neer het lijkt op geven maar ik neem toch meer en groei tot ik weer geven kan en dan speel ik weer heen en weer en lach soms even op en neer

Het leven is als een breiwerkje op pennen, laat één steekje vallen en leer leven met het gat, 't kwam er niet voor niets, maar is wel even wennen!

Zonder hoop is hopeloos zonder reden redeloos geen horloge, tijdloos zonder liefde liefdeloos geen emotie emotieloos zonder belang, belangeloos, maar er is nog nooit een mens geboren die emotieloos, zonder reden belangeloos in een tijdloos omhulsel, als hopeloos te boek stond.

Voor haar is het wonderlijke gewoon En het gewone wonderbaarlijk Ze ziet de wereld als een zee En het leven Als een schip Haar schip vaart uit, Ontdekt de wereld Zoekt de zee af Naar geluk Een wonderlijk leven Een gewoon bestaan Maar ook zij beseft Haar schip zal ooit vergaan

Aan het einde van de middag, als de zon langzaam verdwijnt harmonieus kleuren vervagen en mijn horizon verkleint, sta ik dichter bij het leven en lijkt het of dat de tijd, die ons is gegeven, overgaat in eeuwigheid. Dan loop ik met jou over wegen. Praten zachtjes, hand in hand over lie...

Veelal ingesloten in gedachten in het verleden nergens echt veilig ingesloten opgeborgen verscholen -weg van hier-

Heimwee naar een vader Een fantasie vader Mijn vader Gemist Een leven lang Heel even mogen zien Mogen aanraken Mijn vader Gepraat Geluisterd Verkeerde dingen gezegd Verkeerde dingen gehoord Mag ik dan geen fouten maken Ik met het gevoel van een kind Ik ben nog kind Met een verl...

ondoordringbare wortels filteren de kattenogen op jacht ze kunnen mij niet zien zo diep in de aarde hoor ze graven! op mijn terrein, onuitgenodigd als spinnen zuigen ze zich vol aan dood en angst en als hun magen zijn gevuld keren ze hun rug toe en verdwijnen mijn lichaam als e...

mijn woorden maken een wandeling. ongebonden slenteren ze door dit beregende dorp soms stoppen ze even, zoals nu. dan gaan ze weer verder en praten wat met elkaar ze zeggen niet veel of eentje vertelt een verhaal en de anderen luisteren, lachen licht of wenen een beetje achter de...

ik die in de zomer van mijn leven genoeg had aan de hemel wil nu het winter is geworden omringd zijn met jouw liefde en zitten voor een haardvuur

zacht zegt ze haar naam - de rest mag hij vermoeden deze winternacht

ik ben vandaag opnieuw gestorven droeg mijzelf naar het graf de dood had mij weer ingehaald de verlatenheid tikte met haar koude staf turend overzag ik het bekruiste veld van eer bezaaid met versteende tranen ik stond hier al vaker ja, meer dan één keer de gegraven kuil...

Ik zie jou... Beschenen door het glanzende maanlicht Welke tussen wolken doorstraalt En ik huiver ... Ik bekijk je aandachtig Je golvende haren, sensuele lippen Hebben mij volledig in een greep Sla mijn arm om je heen Jij legt je hoofd op mijn schouder Ik kus zachtjes je voorho...

Nu de bomen zonder bladeren staan haalt zij wat kleur in ons bestaan De groene kerstboom in zijn terracotta pot linten en kerstballen terstond met nog ’n maretak aan het plafond Nu de bomen zonder bladeren staan haalt zij wat keur in ons bestaan De rode kerstster In het midden o...

kaarsen zijn voor je gaan branden licht valt gelig op je huid wierook zal je geur veranderen de gekozen hymne weent voluit jij staart kijkt stil naar boven geloken ogen je mond is dicht de vingers heeft iemand gebogen Je lijkt wat somber bij dit licht Je hoort ze praten mild van to...

splinters van bestoeft viniel. scheurend splijten ze de binnenkant van die buizen met hun stilgezwegen naam 'Eustachius waer bestu bleven' schreeuw ik, dat mijn huig ervan gaat rillen en mijn mond zich stom met trillingen vult het gedrum van oude noten op rust, stof zie'k nog van velle...

Kort sta ik in het blikveld als door lauwe lucht vervormd begrijp ik niet waarom jij steeds verdwijnt in alles voor meer wil ik krassen als de pen wonen in de groeven van je huid, voelen hoe de scherpte tussen twee vingertoppen voortbeweegt in je woorden, meer niet

De lokatie is wonderschoon, voorzien van een oprijlaan voor langzaam verkeer. En ze komen en masse, de rolstoelbezitters, de brom- en scootmobielbezetenen, de rollatorschuifelaars. Het gras is hier groener dan groen, bomen groeien tot in de hemel, in de grond is hier alles goed. Ik kuier fenomena...

bij het lezen van zijn naam klonk zijn stem ritselend in bontgekleurde bladeren van hoe het ging met het gezin nog wat nieuws onder de zon en of ik nog een beetje bad de Nobelprijs voor de vrede was zeker mij weer voorbijgegaan voor literatuur zult u bedoelen? bracht ik er slechts tegenin...

De verschillen in de verwerking van muziek en tekst kunnen worden samengevat in de stelling dat muziek zich niet laat samenvatten.

De studiedruk moet worden opgevoerd Studenten zouden- blijkt na enquêteren- Per week zelfs nog geen dertig uur studeren Maar wordt hiermee nou achteruit geboerd? Want zo wordt hen een zee van tijd gegeven Voor studie aan de Leerschool van het Leven

Ik wikkel mezelf in water en word een golf. Verberg me in mijn rustige krul die statig groeit en langzaam valt en wordt tot schuim; zit niettemin te waken aan voet van vuurtoren van zestienhonderdvijftig, wit als de nu afwezige wolk. Ik ben in vogel grijs en wit, leeg me in de krachtige krijs ...

Je ontsnapt het gemakkelijkst aan de zwaartekracht van je eigen misvattingen door het geschater waarmee je je op een behaaglijke afstand van andermans misvattingen plaatst.

plots groeit er een draad uit een irritante staart die steeds in de weg zit de muis van mijn hand wordt een balletje en schuift over tafel het klikt en dubbel klikt maar het peutert zo lastig in mijn neus

Het avondrood vloeit neer langs tak en twijgen. Een purperschemer koomt in rozengloed Het bloesemblanke bladerdak doorzijgen, En bloost op elke rimpel van de vloed. Uit haar violen, waar in geur zij rustte, Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet? Haar wildzang in d'akanth* heur droom ...

Moeilijk te geloven dat er één iemand, genaamd God, aan de touwtjes zou trekken vele kilometers boven ons. Als Hij dat zou doen, zou het de meest gemene, harteloze man zijn die er bestaat. (Ik ga er even vanuit dat het om een man gaat, omdat er altijd over ‘Hij’ wordt gesproken). Welke idioot ...