Alle inzendingen

Waar blijven ze vandaag de zoutleggers -op- slijmslakken ironisten en cynicussen het is zo stil zijn er geen staats – en boemannen meer vrij. Ik kijk om me heen zie doorgaans gietijzeren lantarenpalen duister licht dimmen. Flikkerende stoplichten ben hulpvaardig met bovenmense...

Vergeefs zoekt de dag voetsporen van gisteren maar zij vindt morgen

Geloof geen sprookjes. De appelaar bloeit niet en de keizer draagt kleren.

Je bent : niet dood. Je ogen groot en bewogen stralen, vertellen verhalen zonder verdriet. Je bent zeker niet dood. Ik weet : je leeft. Je hebt de scherven overleeft bij 't sterven. Je zwaait, je springt. Je klinkt zo hemelsblij. Ik weet dat jij leeft. Ik denk : je danst, j...

Mam, mijn tand zit los hij wiebelt wat Kom er maar niet teveel aan schat! Het eten gaat moeizaam, je tong voelt wat raar En die losse tand die wiebelt daar maar Plotseling een schreeuw, daar is je tand Je houdt deze triomfantelijk in je hand Het bloed wat, schrikken doe je al niet meer He...

Dat het dichterbij kwam, daar waren we wel zeker van. Als duin zou het in ons huizen. En al vielen meeuwen vaak uit wolken, het was er, naderde en naderde. Zoveel wisten wij. Het pad, zeker, we tekenden het. Zo zou het zijn. Alles was in kaart gebracht en dan zouden we gaan. Veters gestri...

Hoe is de hemel zo nabij! Ben ik in hem of hij in mij? Laat los! Mijn vaartuig nu voor stroom, Voelt zich getrokken naar de Droom. Gij spreekt tot mij, gij ziet mij aan - Ik zie u in de verte staan. Ik leef al in een ander land - Van d' oever wuift voor 't laatst uw hand.

Ik liet ze binnen bood ze angsten aan ze wilden niet beminnen neuken en dan gaan onderliggend janken eerloos mijn verzet vaak om stilte bidden als er weer niets werd gezegd ik vergrendel zonder sloten mijn ramen zijn gebroken het uitzicht splintert weg in een leven zonder hopen g...

Zilverrug dicteert, over de ruggen van zijn vrouwen. Wordt het liefst gevlooid, zoals hij zelf vlooit. Alles in het kader van het groepsbewustzijn, als hij kon spreken, had hij het zwijgen ertoe gedaan. In de kantlijn edoch, rapen jonge apen hun moed bij elkaar, vrolijk kwetterend, ze vinden Z...

Een archeoloog in Geleen had spit, en veel pijn naar het scheen. Maar hij spit onversaagd en hij kreunt noch hij klaagt, al draagt hij vrij vaak steen en been.

Overmoed waarvoor ik gestraft werd zelfs door de goden vergeten die rare gedaante die loopt met gebogen hoofd in gesprek met asfalt en grond stoeptegels en afval soms valt mee steen te zijn soms valt tegen want,ziet u die berg in onderwereld ben ik ook.

Als hondsdolheid uit zwarte gebieden woorden arriveren zijlijnen van het leven zingend onder de veren kussens waar huidcellen en verborgen mappen liggen dromen trachten te overleven geduld van een schatzoeker lever van een dronkaard maag van een mens ik sta ...

Bij de begrafenis van prins Rainier loopt ook prins Alex in de rouwstoet mee. Ook heel veel rijken rouwen om Rainier; behalve prins was hij ook nog bankier. Als ik u in verwarring heb gebracht, is uitspraak niet zo simpel als u dacht.

In een samenzwering met de goden Woekert een wonder Hij die hoog van de toren -Een donderslag lang- Geheime vragen blaast Dansend op sintels In een boog om het offerlam Dat een bloedspoor nalaat Plukjes wol uitstrooiend Wankelt hij op één gebogen been Ontzenuwt de droom

slinkse sluikse kwalletjes showen balletjes op walletjes sjansen vooral bij de rozen als ze hun liefje lief kozen als liever luie balletjes

Heb je het vandaag gelezen in de krant ? Ambtenaren zonder gezond verstand. Een sigarenhandelaar is de sigaar, want men vindt de kleur zo raar van zijn zonnescherm. Het is waar, "Het was eerst BLAUW", zei de ambtenaar, "en wil je het doek vervangen in het ROOD, daar hebben wij 'n bouwve...

Streep niet haar naam door al is zij tot stof vergaan streep haar naam niet door alsof ze nooit heeft bestaan Het liefste dat ik heb bezeten het toekomstbeeld van mijn bestaan vraag me niet dat te vergeten en gewoon weer door te gaan Want ik wil verder leven maar weet niet hoe dat moet ...

Altijd onderweg op zoek naar iets jouw hart in je lied in dienst van het publiek dwars tegen de stroom in onbuigzaam voor verlangen onvoorwaardelijk reis jij met mij mee stroomt door mijn bloed op de cadans van jouw lied

Aan gloed ontbreekt het je niet flonkerend knetterend vlammetje met je bitter blauwe stammetje dat oranjerood vertakt in 't verschiet. Ik kijk graag naar je tongen die zoveel stemmen trekken en de zomerdromen wekken die ik ooit heb verdrongen. Gloeiend zuurstof smeden met vlerken die l...

Hij zit elke week preken te maken, Die de gemeente Zondags komt horen. Hij moet dopen als er wordt geboren En in het sterfhuis een zucht gaan slaken. Daartussen ligt een lange reeks van jaren, Waarin men tot hem zegt: u kunt mooi praten. U moet de kerk midden in het dorp laten. Daar zijn w...

‘Of Hazes net zo belangrijk was als Haitink?’, vroeg iemand mij. Ik was geen fan van Hazes, maar op een of andere manier raakte ik door deze vraag geïrriteerd. Blijkbaar moeten we niet alleen politiek correct zijn, maar ook nog eens muzikaal correct. Oorspronkelijk een nobel streven voor...

Sinds moeder is weggegaan Waar nu ook de laatste Paus al is Is er zo weinig weggedaan Wat eens “zo belangrijk is”… Broerlief had haar zolang verzorgd Met ongekende liefde Hij was méér dan wie ook bezorgd Er was veel dat hem griefde… En nu twee decennia later Inmiddels ook zelf...

Het regende pijpenstelen aan het spoorwegstation van Aalst ergens in februari 2005. Zijn oud regenjasje beschermde hem amper tegen de felle vlagen. Mistroostig keek hij door zijn bedruppelde brilglazen naar het uurrooster van “De Lijn”. Te laat voor de laatste busaansluiting en veel te vroeg voo...

bang voor leegte en stilte dus hou ik me vast aan herrie aan schreeuwen zodat je terugschreewt en ik weet dat je er nog bent

aan de andere kant van de brug aan de overkant van de straat in het water van een kater mijn god waarom is zij zo mooi geen hart maar verscholen in een huid van glad vloeiend water in eeuwig hunkerend verlangen is zij vandaag en morgen nog steeds voortgestuwd door mijn handen

Snippers papier in 't jonge groen, daartussen de resten van een oude schoen - je weet dat je 't verleden weer los kan laten en dat je van 'morgen' met and'ren kan praten. Laat dan het trage, het harde maar gaan en wil als herboren in 't leven weer staan.

Bij haar Valt de leegte in het niets De kracht van haar zijn legt een band Van verbondenheid Alsof ik niet bewegen kan Dat ik verloren loop in haar zijn Het heelal is te klein voor haar ziel De zon te koud En venus te klein Daarom voel ik me een reus bij haar Dapperder dan de koene ridd...

In de discussie over de integratie wordt door optimisten vaak verwezen naar het succes van vroegere immigranten. Deze vergelijking gaat volledig mank. Niet alleen om de steeds aangehaalde culturele, maar vooral ook om praktische en geografische redenen. In tegenstelling tot hun voorgangers staan d...

achter dikke blinde muren kiezen dove vergrijsde kardinalen een herder naar eigen snit buiten wacht de kudde, hoopt dat de steppe ooit zal bloeien voorlopig overwintert kille, Roomse macht met straffe genadeloze hand

Uit onderzoek blijkt dat eigenaren van een Porsche meer vreemdgaan dan bezitters van andere automerken. Dat is geen verrassing. Het betreft immers een activiteit waarbij niet zelden snelheid geboden is. Is het niet bij het komen, dan toch wel bij het gaan.