Alle inzendingen

ik heb je lief in mijn armen mag je draaien mijn lichaam volgt je en ik voeg me naar je lijf ik hou je vast omdat ik weet dat je weer gaan zult wanneer de vogels fluiten om een uur of vijf mijn voeten tasten langs je tenen en je kuiten mijn vingers strelen al de zachtheid ...

Toen Bob nog maar een sponsje was En Batman nog geen tafeltennisheld Toen had je, hebben ze me eens verteld Een tv-programma - eerlijk, scherp en kras Elk beestje deed zoals het was gebekt Pedagogisch echt schandalig incorrect

Ik zat daar tussen mensen die dachten dat ze Napoleon en Jezus waren, maar niemand geloofde dat ik Maradona was.

O gang* vermengd met zwerven ende zwieren! O vrees en hoop die kwellet mijn gemoed! O vuur dat mij die ziele branden doet! O ogen, niet meer ogen maar rivieren! O ijver blind die u niet liet bestieren Maar roekeloos deed treden mijne voet In dit gewest*, waar mijnes Here bloed Wordt na getrac...

GroenLinks heeft gelijk. Die PC-Hoofttractoren zijn asociaal. Sterker nog, eigenlijk moeten alle auto’s van de straat. Want er is al jaren een perfect alternatief voorhanden. Een voertuig dat geen parkeerruimte inneemt, geen schadelijke uitlaatgassen uitstoot, geen enkel gevaar oplevert en dat ond...

Uit de verhalen van mijn vrouw, leerkracht aan een basisschool, heb ik begrepen dat er op de PABO steeds minder aandacht wordt besteed aan de kernvakken. Zelfs spelling vindt men eigenlijk niet zo belangrijk, zo vernam ik zelf van een leraar aan deze opleiding. En gelijk hebben ze natuurlijk. Of je ...

‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.

Avondrood zo warm zo zwoel Het mooie strand verlaten en puur Mijn voeten spelen met het zand Terwijl ik naar de horizon tuur Alleen het zachte ruisen van de zee De wind plaagt mijn krullende haren Tranen lopen over mijn wangen weg Herinneringen zullen eens verjaren…. Met schelpen vorm ...

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En da...

Er vloog maandagochtend iets weg over dit huis met een part een snavel vol zo gebekt beslist geen armoedig gezicht. Geen grote eer van publiek zacht in geluid en toch fel wiekend zonder te laven vloog het uit deze tuin weg van de vertrouwde bron. Uniek gelijk een phoenix eenvoudi...

Alleen in een milde oorlog Overweeg je de kans Wik je de norm De koortsdroom blijkt bedrog Vaal en naakt nu De ziel worstelt met de made Stottert in dit jachtig vel Wijzend naar de alarmbel Met een trillende vinger De ring met jade

nu de tijd aan je beeltenis knaagt omring ik mij met mensen waarin ik stukjes jou herken en zodra het ’s avonds schemeren gaat puzzel ik mijn dagverse herinneringen tot een deken voor de nacht wikkel ik mij in jouw armen die me omsluiten als water -verdampt tot mist in mijn hoofd de ...

De dichter, kwam allengs dichterbij en het gezelschap van poëten deed aarzelend een stap opzij. Nu zijn er dus nog meer proleten want er is weer een dichter bij.

Is het niet een openbaring? Dat het er zo vaak is; een moment Een ogenblik van herinnering Dat de dag een flits van herkenning kent? Een foto, een bloem, een stralende ster maken je steeds bewust van het gemis doen je echter ook beseffen dat het een mooie tijd geweest is Het verdriet; d...

Waar ik geen goeds kan doen, want slechts een vrouw, Streef ik gedurig naar 't welhaast toch goede.

Je hebt van die mensen, die langskomen onder het mom van ‘gezellig koffiedrinken.’ Je wéét wel dat ze handelen in diverse financiële zaken, hebt ze trouwens al gesteund door één of ander abonnement aan te nemen. Toch hoop je, dat ze deze keer aanbellen voor die ’bewuste’ tas koffie en b...

in vliegensvlugge vaart scheerde de bromvlieg langs mijn bril de stoppels van mijn baard richtten zich op, toen werd het stil de boodschap die de bromvlieg zond: dat ik het luchtruim der insecten schond

wat zwammen die dichters toch van zwelgen van de zee ze zoeken licht verzuim bij golven in het schuim mijn opa zat op het heijsche duin pruimend op tabaksche pruim te turen in d’eindeloze horizon scheepjes zoekend in de avondzon voor hem d’ eeuw’ge stilte geen gezwatel over zilte...

Daar was ze O zo mooi Haar lokken dansend in de wind Haar ogen loerend naar een prooi Jouw hart gestolen Met haar lippen Zijdezacht en rozenrood Verloren in haar netten Jouw handen op haar lichaam Het stoot ze af… Als golven dansend op de rotsen Je zit vast in het ritme van de zee ...

Op 4 mei wordt in Lelystad tijdens de dodenherdenking mijn gedicht "Oorlog en Vrede" voorgedragen. Zestig jaar na dood en verschrikking moeten wij schouder aan schouder staan er voor waken dat gestoorde lieden nooit weer onrecht en wreedheden begaan.

DEEL 3 van DE ZWARTMAN De Zwartman vond zichzelf terug. Beheerst ging hij door waar hij gebleven was. ‘Op school was ik eenling. Door mijn herkomst maar meer nog mijn kleur. De mensen in Holland waren de ‘prisoners of their colonial history’. Ze hadden allemaal op school geleerd over die z...

Ze kennen zichzelf niet Weten niet van het grote raderwerk waartoe ze behoren. Ze sturen mijn adem en richten mijn voet naar voren op het pad dat levensweg heet. Maar onbewust. Ze stellen zich niets voor. Weten van niets, zoals ik van niets weet: Als radertjes in dat hele grote ...

ik lees boeken en handen aan lange tafels in stille zalen en verloren ruimtes volg ik aders en lijnen, gesprokkelde letters tot zinnen gevormd kan ik waarzeggen, toekomst voorspellen in alle rust het einde dromen of blijf ik hangen in sprookjes, het schrijven in stilte van een...

Honger loopt op straat langs helverlichte ramen koopwaar dat te gapen staat gedeeltelijk verpakt in linten en wat krullen de jeugd iets uitgezakt ogen krijgen nooit genoeg van kijken naar het schaars verhullen dat een te kort rokje doet regen breekt het spel van loven en aan bieden ...

En als kinderen, god de herinnering schijnt (als destijds door het keukenraam de zon) voor mijn ogen als ik ze even sluit, schilderijen maken op de vloer in de koele keuken, je was zo licht, haast zou ik zeggen met het puntje van je tong uit je mond schilderend godinnen van liefde en donder, ...

Zonder geluid krijst een man weet niet waar de waarheid slaapt waar komende dagen zich verborgen houden Het kind in hem, el niño, verstoort de seizoenen drijft onophoudelijk de vloed op lege strand De wind waait dwarser dan voorheen. Het holle vat klinkt vol van smart het regent ge...

Ik heb je lief, al kan ik het niet weten, Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag in je leven. Maar het is geen gedachte. Je streelt mijn wang en wie weet, dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok, iets van niets, maar morgen ontbreekt het m...

laten we elkanders vleugels zijn nu de nacht valt in onze schoot en de wereld lijkt te stamelen om het vertrouwen dat dagelijks dooft laten we elkanders hartslag zijn nu onze lippen uitmonden in een laatste drift en herinneringen lijken te verschralen in een alles verterende kloof laten ...

Zonnestralen op luid lachend gras, dat zichtbaar meebuigt in de wind. De wereld draait zich om z'n as, buiten hoor ik een spelend kind. De lente nestelt zich in alle rust, het wolkendek, eerst dik, breekt. Het is stil nog hier aan de kust, waar stilte zwijgend de passie preekt. De nacht...