Alle inzendingen

Aanraken, ruiken, proeven wil ik je je vasthouden tot de dageraad mijn zoete droom verstoort en de werkelijkheid mij dwingt tot heimelijke ontmoetingen in de nacht

papier, wit als een maagd en jij die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid aanrandt zonder dat het bed kraakt, geen kussen dat zich verlegt om je woorden, verlegen word je ervan papier dat de namen vraagt voor witter, geen begin daarmee maak je, je geeft een plant water met zijn eigen bl...

je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golv...

De woekerende prijs der sigaretten Is voor de roker helemaal niet leuk Die zoekt daarom een clandestiene peuk Om voor weinig aan de lip te zetten Genieten, van zo'n illegaal tabakje Staat je netjes, met je zwarte pakje

Soms wou ik dat ik je even uit kon zetten ook al is het maar voor even zodat ik ook eens wat zeggen kan en dat je mij eens aandacht zult geven. Jij hebt altijd het hoogste woord luisteren is niet je sterkste kant je klept en ratelt maar door jouw verhaal heeft altijd d' overhand. Zat er...

Godzijdank heeft een ziel geen billen.

Wil mij, Heer, gehoor verlenen, In mijn wenen, Merk op mijn gebed met vlijt: Want ik na Dij in mijn smerten, Bang van herten, Van des eerdrijks einde krijt. Wil mij op een rotse leiden, Daar 't arbeiden Mijner kracht niet toe en baat. Want Du bist mijn hulp verkoren, Ende toren, Hoog e...

in de schemering van dromen ontwaar ik eenzaamheid omhelzen doffe ogen hervonden tederheid waar een fluisterend woord haar zacht wil beroeren een lach ooit gesmoord in tranen vloeit breekt de nacht haar vurig verlangen zoekt zij haar hart in liefde gevangen

gisteren struinde ik vragend op kousenvoeten door je abrikozenhuis in een ontluikende zomer dat dit koninkrijk regeerde over een kostelijk panorama kon ik vanaf het balkon nog bezien dat de zwartste poes zetelde in de leren fauteuil tegen een gemaskerde muur uit het verre Venetië verw...

'Ik heb als koe een leven en dood,' zo klaagt het beest, 'die slechts bestaan uit geven: eerst melk; daarna de geest. Dan weefsels en organen. Men snijdt mij door mijn ziel door zich mijn baas te wanen. Ik schreef geen codicil.'

kleine mus daar in m’n tuin met je vrolijk kwetterende stem je leidde even m’n aandacht af ik hoorde je wel ergens roepen maar moest je eerst nog zoeken nu zie ik je daar steeds duiken tussen die mooie roze brem lieve mus wat ben je ijverig druk met takjes in de weer steeds neem je er...

Achter de ramen van dat witte gebouw, dicht tegen de snelweg, de A20 aan, liggen een man, een kind, een moeder of vrouw, zachtjes te helen of anders dood te gaan Rondom de ramen van dat witte gebouw, spant de ketting van zelfzucht zich strakker aan, gaat voorbij aan tranen van vreugde en rou...

Soms denk ik weleens dat wij gezocht door woorden hardop spreken om ze simpel te herhalen waarom zijn gebruikte woorden eigen in geroepen waanzin meestal is een zin een echo van verouderd taalgebruik Soms zijn woorden fraai gevonden of ze hebben fossiele waarden die opnieuw gevond...

Hoe moeilijk is het eigen ervaringen te hebben en die niet te kunnen overbrengen op mensen. Ze doen ze als subjectief af. Nog harder is het om de wetten van de geest te moeten erkennen. Want zo moet ook de lotsbestemming aanvaard worden. Het denkniveau bepaalt het leven van een individu. Niets an...

We horen paardenhoeven Galopperen door de bossen Waarop de stroper vlucht Met zijn gevangen vossen Eén stuurbeweging fout Het knotsen tegen hout Een buil voorop het hoofd En daarbij compleet verdoofd De jager is gevangen Wordt gefolterd in het hol Verblind door het duister En de maag mee...

Brussel heeft nog niet gereageerd, hoorde ik en een geheimzinnig lachje maakte me tot vriend van mezelf tot vriend van mezelf mijn lippen die vlezig zijn zo hun weg hebben gemaakt onschuld uitdrijvend als Bosnisch bloed in beken velen zijn, maar weinigen fragmenten hopen nog op hel...

Ik zal altijd van je houden tot de dood ons scheidt Dan zal ik je vergeten Dan raak ik je wel kwijt Ik zal nooit meer aan je denken Geen gevoel of fantasie Herinneringen als as vervagen tot ik niets meer zie De tijden van ons leven verloren en vergeten Ik heb je nooit gekend Ik heb h...

Madeliefje lief al vele malen vertrapt steeds weer opgestaan.

In de verte wacht de zee op een jonge zalm die zich ongeduldig met de stroom zal laten glijden Hij zal staren over de gonzende diepte Waar hij langzaam ingetrokken wordt Maar voor het zout in hem kan kruipen Zullen zijn holle ogen sluiten De zalmen zullen elkaar vinden Samen wachten ...

Elke universitaire studie moet in de propedeuse een vak "begrijpend lezen" bevatten.

Hij lag daar zo Strak, scheidend Soms overlappend Ach, ik af en toe boos Ineens was hij verdwenen Was jij of ik die daar voor koos? Het eens zo mooi en strak geheel Daarin kwamen gaatjes Die gaatjes werden gaten En nu Nu haat je mij En ik haat jou Maar lief Hoe kan dit nou? Het ver...

ik blijf zweven tussen hemel en aarde de keus nog niet bepaald met de hoofd in de wolken of met lood in de schoen blijven twijfelen mezelf dwingen tot een keus schoenen uit staan in het leven lopen over de rode draad zweten tot het einde springen en ZWEEF

draaiend op de stoep glijdend in eigen verval zij laat haar hond uit

Ronddwalend in de grauwe kamer aangezien voor kale akker is het wakker worden in de nacht van zwarte honden die losgeslagen voor haar stonden achter dichte deuren opgegaan in vlakheid van de muur onvindbaar voor toppen wrijvende vingers haar lach snijdt in het niets en hoort ze ste...

De lesbische freule Charlotte wilde niemand langer bedotten. "Wáárom me schamen 'k blijf toch een dáme... ik poot enkel in Edelman potten"

Een moeder waakt over haar kind kent amper het verschil tussen dag en nacht als haar kindje 's nachts ligt te huilen is het moeder die tegen hem lacht. Ze zingt voor het kindje, en wiegt het ze troost, zingt en sust het kindje kan lekker verder slapen als mama het weer goedenacht heeft gek...

Aan één ster in mijn duister, heb ik over jou verteld. Je intense leven, je liefdevol gedacht. Jouw dromen, dat je opbracht, mij lief te hebben. Eén ster moet weten, dat jij over mij vertelt en dat we nooit vergeten.

net nog scheen de zon even door de brievenbus schaduw op de mat

diep gebroken in pijn vergaan het zuchten moeizaam zijn vragen zacht hoeveel dromen nog voor even haal jij morgen deze nacht

Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Over de sloten en weilanden hangt de ochtendmist nog traag de wind aarzelt heel even Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel ...