1600 resultaten.
May day..
dagcolumn
5.0 met 2 stemmen
674 Ach Theresa May, in tranen bij de aankondiging van haar afscheid vanochtend. Ik leefde ineens met haar mee, terwijl die hele Brexit me zo langzaamaan aan een zeker lichaamsdeel kan roesten.…
Kerst in Tilburg Noord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
745 Ook mijn ex-collega's van de Wijkraad van wie ik om mij
onduidelijke redenen afscheid heb moeten nemen, waren present en begroetten mij.
Zo kwam de middag ten einde en door de grauwe straten vond ik weer mijn weg huiswaarts.....…
Onaf
beschouwing
2.0 met 3 stemmen
855 Ze doelt daarbij op mijn vleugjes tekst die ik af en toe op een site als deze afscheid. Soms is mijn kijk op de wereld iets te somber voor mensen die daar gevoelig voor zijn. Met anderhalve man en een paardenkop bezoekers valt het wel mee met klagende lezers. Mijn strengste recensent is trouwens het vrouwtje.…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
522 Een moeder heeft voorgoed afscheid genomen; een andere moeder nam het roer over.…
Brownies in december
verhaal
4.3 met 3 stemmen
1.219 Dan de nabestaanden, 'ons' afscheid. Oma wil niet weg, tante kucht dwingend. Oma moet weg. Opa is het al.…
Getekend leven
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
3.022 Ik heb schoongemaakt tot in alle kieren en hoeken van haar huis, een kus tot afscheid om iets goed te maken.
En dan ben je eenenzeventig, maar ik moet het wel achter mij laten, morgen hanteer ik weer de stofzuiger en de dweil, moeten ramen gezeemd en de plee gezuiverd.…
Voetstapjes in de sneeuw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
804 Ineens stond daar een dokter die hem een pil gaf en ze kwamen hem ophalen met een auto, op de trap zat hij daar zonder schoenen en nam afscheid van zijn leven en carrière in de grote zuidelijke stad en was blij dat hij eindelijk naar een veilig warm huis ging.…
Als een oude, trouwe vriend?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Hij moest door haar plotselinge dood afscheid nemen van zijn echtgenote, tevens assistente en huist nu in een soort kantoorpand met klinische, witte zalen en wordt geassisteerd door lieflijke dames
Als hoogbegaafde tandarts wist hij zelfs mijn gebit nog op te vijzelen en te restaureren....…
Jurassic Park van Noach
dagcolumn
4.2 met 5 stemmen
900 Hoe absurd ook; er moeten eerst miljoenen proefdieren verminkt en dood omdat wij als echte dierenvriend geen afscheid van ons huisdier kunnen nemen.
En hoeveel afwijkingen, miskramen, handicaps en misvormingen kost nou zo'n kinderwens?…
Reistijd met Farah
verhaal
2.5 met 28 stemmen
1.745 In Amsterdam moesten wij afscheid van elkaar nemen. Zij ging naar huis, naar man en kinderen en ik reisde verder naar schietoefeningen in Den Helder. Het was lang geleden dat ik met iemand zo heerlijk had kunnen praten. Prima jongens die Parthen en Romeinen.…
Het vriendenhuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
561 Nog draagt een voordeur van een huis in een Tilburgse straat jouw, in mijn gedachten geliefkoosde naam.
Nog passeren de razendsnelle bussen in volle vaart over de Lage Witsiebaan met elektronische oranje letters boven hun voorruit die hun bestemming aangeven en die me naar jou voeren, altijd naar jou.
Nog overhuiven de beschermende takken van de bomen…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg en slot)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
619 De neef en nicht bleven nog even voor de thee, maar alsof de duivel hen op de hielen zat, namen ze snel afscheid.…
In Memoriam: twee goudvissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.275 Zijn opgezwollen, feloranje lichaampje met de bolronde, nietsziende gele oogjes met het zwarte middelpunt van de pupil dreef roerloos en levenloos op het water in de kom waarin hij tot voor kort zo fluks had rondgezwommen. Ik moest hem eruit scheppen met het gazen netje en hem aan zijn kameraad ontnemen die vooralsnog ijverig zijn rondjes draaide in…
De troost van de dood.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Buurtbewoners zien mevrouw sinds kort niet meer wandelen door de straat. Mevrouw sluit zich niet meer aan in de rij voor de kassa. Mevrouw zal voorbijgangers en winkelpersoneel nooit meer haar brede, hagelwitte maar geveinsde glimlach tonen waarachter haar onzichtbare, verwrongen ziel schuilging die verborgen bleef in de cocon, in het harnas van haar…
Herinnering aan Vader (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Ver, verscholen in de tijd, ligt de herinnering aan de man die mijn Vader was; mijn eerste leraar en mentor die goedwillend over mij waakte; met wie ik op de foto sta; een fragiele baby in de armen en handen van Hem, die ik later zo goed zou leren kennen....
Muziek begeleidde zijn leven; hij dook weg in romantische fantasieën die de pijn om de zwakzinnige…
Ontmoeting aan de Noordhoekring
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 Ik ontmoette hem op de Noordhoekring. Zijn vergrijsde snor en baardje vormden een smalle, dunne lijn rond zijn neus en mond. Hij stapte van zijn fiets, zette één voet naast het voorste wiel en zijn vriendelijkheid overstelpte mij.
We hadden elkaar twaalf jaar niet gezien en ik herinnerde me de avonden van de eetclub en zijn opmerking dat hij mij…
Met mijn tante in Den Bosch/"Ieder verdriet is een herinnering aan onze hoge rang"(Friedrich Nietzsche)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 Toen de twijgen aan mijn venster kleine aanzetten vertoonden van minuscule blaadjes en bewogen in een licht briesje, heb ik koers gezet naar de stad waarvan mijn oude tante zo gecharmeerd en ikzelf helaas in mindere mate, maar we hebben de gevels bewonderd en ons begeven te midden van de menigte van de zaterdagmiddag die als altijd de straten en terrassen…
Over twee armlastige meisjes, die eens naar Oisterwijk mochten.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
456 Het was in de familie bekend: onze vader was een klein ambtenaartje: we betrokken kleding van een nicht: mallotige kleding die ons tot uitzondering maakte te midden van de klasgenootjes en waarom we genegeerd werden.
Een tante had besloten ons, armlastige kinderen eens mee uit te nemen en te trakteren: we mochten naar het poppentheater in Oisterwijk…
Een turquoise kop en schotel: herinnering aan mevrouw Van Keulen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; srmzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....
Nooit meer zal ik op weg gaan naar het bejaardentehuis…
Schooljaren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.695 Daarna de vrachtauto met mijn dronken mede-scholieren in de achterbak, de lauwerkrans om de hals, die onze ouderlijke huizen aandeed; de examenfeesten, het afscheid, waarna ik geen van hen allen ooit nog zou zien....…
Haar geschenk
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.078 Er was een oudere dame in mijn leven. Ze is de weg van alle leven moeten gaan en rust voor altijd. Ze heeft me het geschenk van de Taal gegeven. Van de Taal die eens gebruikt is voor brute, onmenselijke commando's, van de Taal die ook kan vleien, liefhebben, strelen, ontroeren, van de Taal die in haar huis de hele werkelijkheid herbergt.
Toen aan…
Bij het portret van mijn moeder uit 1986
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
564 Bij een groot warenhuis in het hartje van de stad, waar we samen zo vaak geweest zijn (ik duwde je rolstoel voort en probeerde mijn tranen te bedwingen), verkoopt men, zo bleek mij, een soort wit geverfde "vlinderkastjes" die kunnen dienen als fotolijstje. Het portret of de foto bevindt zich dan in een zekere diepte, achter glas. In zo'n lijstje…
Vader en dochter, vriend en vriendin/Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Toen je een oude, kwetsbare man was geworden met bevende handen en onze liefde een tedere vader-dochter-verhouding was geworden, droomde ik van je en in de droom, die ons nieuwe universa laat zien, vervormd en geschapen door ons onderbewustzijn (een nieuwe, magische wereld) speelde je en verfde je met me in een groot huis met watervlakte erachter aan…
autobiografie
2.0 met 1 stemmen
922 De Gemeente Tilburg is wispelturig in haar beleid: soms hardvochtig en afwijzend; soms welwillend en ze had onverwacht in haar niettemin oneindige filantropie besloten dat ik mee mocht met een reisje van de Katholieke Bond van Ouderen naar Monschau, dat ik voor het laatst aanschouwd had in 1966 met mijn oom en zijn aanstaande vrouw toen we ijs gegeten…
Een treffen op de Meimarkt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Op dramatische wijze hadden we afscheid moeten nemen van mijn moeder, Mariska's vriendin, en kennelijk was ik daarna altijd een soort ongewenst bijverschijnsel van de wijze en charismatische figuur van mijn moeder voor Mariska gebleven aan wie zij na moeders dood geen aandacht meer had willen besteden.…
Moedertje!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
434 Ze was gearriveerd op de ziekenafdeling met een acute astma-aanval en liet ondanks alles niet na me onmiddellijk zonder reserves in haar warme hart van oudere vrouw, van goedhartige, levenservaren moeder te sluiten. Haar stakerige, hulpeloze, kwetsbare benen in de steunkousen had ze uitgestrekt op het bed en ze kwamen onder de mallotige, ouderwetse…
Im Memoriam: Louis, een vriend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 En dan zegt men: "Hij had vocht achter de longen"; een standaarduitdrukking, welhaast een cliché van de goegemeente, onwetenden, ondeskundigen en weinig geïnteresseerden, die nauwelijks op de hoogte zijn van de weidse wetenschappelijke terreinen waarop de medische kennis zich in al haar uitgebreide finesses wenst te profileren.
Jij had dus vocht…
Hyacinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Als een voorbode van de naderende lente bracht ze mij de bolletjes in een stijlvolle, aarden, grijze bloempot. Ze droegen lange stelen waaruit vooreerst nog niet maar later wel de fleurige witte hyacinten ontloken die een heerlijke geur verspreidden door mijn kamer van overjarige studente waarin ik nog leef en mijn leven probeer te rekken en voort te…
Herinnering aan tante Gerdina
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 In het blikken trommeltje met de kleurige motieven dat ik eerder beschreef, bewaar ik een foto van mijn tante Gerdina, de zus van mijn moeder. Al mijn moeders zussen overleden vóór haar en in verbittering en eenzaamheid sleet ze haar laatste dagen. Op een andere foto uit de oorlogsjaren kijkt de tante flirterig de camera in. Was ze een "moffenhoer"?…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
774 Niet alle vrienden en vriendinnen waren er voor zijn hele leven, van sommigen moest je gewoon wat eerder afscheid nemen.…