Hartenkreten over bedankt

Vijf jaar geleden had ik het in mijn stoutste dromen niet verwacht, dat ik ooit aan een zeventigste inzending zou toekomen. Dat dit nu wel gebeurt heb ik mede, en soms vooral, te danken aan de stimulerende en bemoedigende commentaren van personen op deze site, die ik zeer respecteer. Zij hebben mij in het verleden reeds twee keer van het voornemen…

Helaas is zij van ons heen gegaan. Mijn moeder. Toen zij nog in leven was, had ik nooit vermoed dat ik haar zo zou gaan missen. Hoe ouder ik word, hoe meer ik op haar ga lijken. Niet alleen haar uiterlijk, maar ook haar kwaaltjes. Waar ik toen met een half oor naar luisterde en bij mij zelf dacht: mens zeurt niet zo en er verder niet op in ging.…

De puzzelstukjes van mijn leven passen niet zo makkelijk ineen. Je kan goed zien dat ze aan elkaar zijn geweven. Veel stukjes zijn een deeltje van een chaotisch verleden. Maar gelukkig zijn er ook mooie gekleurde bij. Want elk stukje is een belevenis en alle stukjes vormen te samen het plaatje van 53 jaar. Het is een vreemde puzzel, al is het…

Als postbode was voor mij iedere dag weer anders en maakte ik van alles mee. Een (enkele) boze klant: vooral beleefd blijven en duizendmaal excuses voor de fout bezorgde post! De eenzame dame, die al de hele morgen op je zit te wachten. Bij aankomst zwaait ze uitbundig, haar gezicht klaart op en ze haast zich naar de voordeur voor een praatje. Totdat…

Laat niet als dank, is een mooie slogan op de tv. Ik heb de brutaliteit om een dame, jawel u leest het goed een echte dame, op het matje te roepen als ik vanaf mijn balkon zie, dat ze haar hond uitlaat. Nu heb ik zelf ook een hond, en weet als geen ander, dat er kinderen spelen buiten, als geen ander weet ik dat de gemeente van die mooie paaltjes…

Op een ochtend doe ik mijn post op mijn computer open en ik vind iets met een bijlage van een zekere Iris van de Casteele. Nog nooit van gehoord dacht ik en er stond ook helemaal niets bij. Alleen Vriendelijke Groeten. Wat moet ik hier nu mee, het zal toch geen virus zijn. Een doc. bestand. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik het toch maar open gemaakt…

Elke keer als ik over mijn toeren bent, mag ik haar bellen. De ambulante hulp die ik nu krijg. Ze is niet van hier, ze komt uit België. Zij werkt nu in Zeeuws-Vlaanderen. Ik ben blij dat zij bij mij komt. Al meer dan een jaar luistert zij naar mij en helpt mij zoveel als ze kan: zij geeft goede raad, ook al is dat soms zwaar. Lieve Nancy ik ben…

Hij woont er nu ruim twee jaar, bijna drie al zowat. Boven op zolder, bij M&M. Wat heet, op zolder. Eigenlijk heeft hij niks te melken. Goed, de kamer is niet groot, maar ruim voorzien van glas en dus zonnig en licht. Er staat een keukenblokje, gewoon niks bijzonders, maar netjes en functioneel. Er is een eigen douche en wc. Gratis gebruik van internet…

Is mij dat even lachen,dat was iets wat ik nu op deze regenachtige zondag toch zeker niet verwacht had. Mijn weekendje motorrijden is voor even uitgesteld vanwege het Nederlandse weer dat nu eenmaal niet te voorspellen is. Niet dat ik daar nu mee i zit,want dat is iets wat ons altijd kan gebeuren. Maar dat is wel de reden dat deze dag een beetje…

Nee, het was geen prettig vooruitzicht, maar zo ging het ook niet langer. “Het is geen eenvoudige ingreep”, sprak de sympathieke orthopeed. “Maar met een nieuwe knie loopt u weer als een kieviet. Maakt u maar een afspraak bij mijn assistente.” Drie maanden later ging onze vriend onder het mes. Inderdaad, het was een zeer pijnlijke tijd. Zowel in…

Vaak denk ik nog terug aan de eerste keer dat ik een inzending deed. Onder religie werd het boven verwachting geplaatst. Eenmaal over de drempel stuurde ik het ene na het andere prozastukje in. Nooit gedacht dat het zoveel stof zou doen opwaaien. Door de stroom van kritiek werd mijn schrijflust niet verminderd. En in een jaar tijd verschenen tientallen…

Midden in de nacht schrok ik wakker door een enorme klap. Wat er aan de hand was realiseerde ik mij niet meteen. Ik zou dus naar beneden moeten gaan kijken of de kat iets uitgespookt had. Onschuldig keek hij mij aan en na een blik van: “waarom kom je kijken of hier wat gebeurt?”, ging ik dus maar weer naar boven. Boven besloot ik zekerheidshalve…

Ik zat op de Dam, aan het genieten van wat mijn eerste joint moet zijn geweest. Ik zag de massa's om mij heen trekken. Opeens trof mij een angst. U kent het wel, een plotse uit het niets opkomende vlammende angst die mijn hele lichaam in de hoogste staat van alertheid bracht. Een man in uniform stevende op me af - een zachtgroen gekleurd uniform. Het…