Maar toen ze in de vrolijke ogen van Dietrich keek, zakte haar schrik. 'Du! Was machst du denn?'
De 23-jarige student zwaaide met zijn twee armen die hij himmelhoch jauchzend ten hemel hief. Hij viel over haar heen en kuste haar op mond en wangen. Ze lachte. 'Super!' schreeuwde Dietrich nog eenmaal.…
Van de schrik nam hij een borrel. Zonder het goed te beseffen, was Jongbloets getuige van het seksuele misbruik, wat die hoogst krankzinnige pastoor George bij jou heeft aangericht. Hij heeft jou op een onbespied plekje in die grote kerk op een beestachtige wijze verkracht. Hij wachtte tot de koster ver genoeg uit beeld en geluidsafstand was.…
Daar zou hij veel teveel van schrikken. Dus blijft ze haar verleidingskunsten langzaam opbouwen, al wordt dat 'langzaam' haar vaak wel ondragelijk. Haar lichaam hunkert zo enorm veel naar hem en het is niet echt vrouw-eigen om het lichamelijke te ontkennen.…
In de bibliotheek schrikken ze zich het apezuur en krijgen ze beiden bijna een hartaanval, wanneer er in een donkere hoek ineens een lamp wordt aangedaan. 'En wie zijn jullie dan wel om zonder kloppen mijn rust te verstoren?', vraagt de kranige Diena Nachtegaal. 'Pardon, mevrouw, maar wij zijn op zoek naar Multatuli, is die hier soms?…
Jamie’s ogen worden groot van schrik. In het midden van de kamer staat nu… Sylvester!
Diezelfde avond wordt er weer op haar deur geklopt. Als Jamie open doet, staat Sylvester daar. Ze haalt diep adem, doet een stapje terug en laat Sylvester binnen. Zonder iets te zeggen geeft hij haar een brief.…
De wapens die zij dragen hebben twee eeuwen geleden voor het laatste een vijand schrik aangejaagd.
Als de koningin met vele strijkages in de Ridderzaal is ontvangen, schrijdt zij over een rode loper en neemt op een ongemakkelijke verhoogde zetel plaats. Ook haar hoofddeksel lijkt vooral bedoeld voor ongemak te zorgen.…
Normaal ga je naar het station met de schrik je trein te missen. Hier wordt vakkundig het beeld binnenste buiten gekeerd: al rijdend, bang en onrustig van al dat moeten leven, te kijken zitten of je je droomstation niet voorbijrijdt.…
De tuin, ik herinner me plotseling hoe hij eruit zag en schrik van de aanblik ervan. Overwoekerd door onkruid en wilde gele bloemen, van het tuinpaadje is niets meer over. Papa kijkt verwildert naar me op. Ik zie zijn bloeddoorlopen ogen en een golf van medelijden overspoelt me. “Heb je drinken bij je?”…