Alle inzendingen over van der wal

1961 resultaten.

Sorteren op:

Gegeven

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Een eiland dooreen geschud, een krakkemikkige infrastructuur nogmaals geconfronteerd met scheuren in het wegdek. Slavernij overwonnen doch onderworpen aan Papa en Baby, de nederlaag zit blijkbaar in de genen, men wil gewoonweg niet zichzelf overwinnen. Ik heb niet gegeven om verschillende redenen. Na de schok schikte het eiland zich in een soort…

bewering
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik ben niet in den Heere gevaren, maar sommige heren wel in mij. Vervolgens kon ik ze laten geloven wat ik maar wilde. Het vlees is zwak.…

De puzzel

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 963
De puzzelstukjes van mijn leven passen niet zo makkelijk ineen. Je kan goed zien dat ze aan elkaar zijn geweven. Veel stukjes zijn een deeltje van een chaotisch verleden. Maar gelukkig zijn er ook mooie gekleurde bij. Want elk stukje is een belevenis en alle stukjes vormen te samen het plaatje van 53 jaar. Het is een vreemde puzzel, al is het…
E van Dam27 januari 2010Lees meer >

bewering
0.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 683
Ontspoord, er zijn mensen die de holocaust ontkennen, de trein dendert voort. Vol ongeloof zie ik sterretjes, een pennenstreek doet goden wankelen. Ik voorzie kamervragen.…

Dozen vol met verleden.

dagcolumn
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Een vriendin vroeg me haar te helpen met het uitpakken van dozen. Ze was net verhuisd en zag door de bomen het bos niet meer. Of ik de boeken voor mijn rekening wilde nemen. Hoefde niet op alfabet. Ze was al blij als ze op de planken stonden. Ik vertrok met koffie naar de kamer die de bibliotheek zou worden. Ik dacht aan enkele uren genoeg te hebben…

Bijdrage

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
Ik houd van de natuur, verlies mijzelve vaak in beemd en bos, ik wandel mij van God los. Want hier, in dit schone ondermaanse, taalt dier noch gewas naar het agio van de mens. Het is eten of gegeten worden, groeien op afvallig blad, epifyterend op de bast, onderaards in duizend kleuren en vormen een schimmel het licht laten zien. Soms denk ik dat kabouters…

Master en leerling

dagcolumn
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
Gisteren werkte ik in de catering tijdens een samenkomst van professionele operazangers. Er was een Masterclass, geleid door een bekende tenor. Toen ik mij in de buurt van deze beroemdheid bevond (die ik zelf niet ken en van wie nooit heb gehoord) bekropen mij twee - tegenovergestelde - gevoelens. De eerste was die van schaamte, om zo weinig kennis…

Nog even over de Masterclass

dagcolumn
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 844
Het is niet niks om in je eentje op het podium te staan terwijl een man tegen wie je opkijkt aantekeningen maakt die hij straks, wanneer je klaar bent met zingen, aan je bekend zal maken. Is het goed genoeg wat je doet? Blijf je op de goede toonhoogte? Vibreer je voldoende? Tril je mee met de tonen die geschreven staan? Verleen je de woorden de juiste…

Ik was erbij.

dagcolumn
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
Ik was erbij. Bij het eerste vrouwenboekenbal van Opzij. Waarvan het de bedoeling is dat het ieder jaar terug gaat komen. Onder een ander naam, maar net zo serieus en belangrijk als het boekenbal waar ook vrouwen, maar vooral mannen komen. De meeste lezers zijn vrouwen. En veel vrouwen lezen. Hun leeftijd vaak boven de vijftig, dat wel.…

brutus

verhaal
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
Hebben jullie dat ook wel eens, ineens door een bepaalde situatie of gebeurtenis herinner je je weer een voorval van lang geleden en je weet dat je dit moet opschrijven voordat deze herinnering weer verdwenen is. Door het zien van een grote zwarte hond dacht ik onlangs ineens weer aan Brutus, een van de eerste honden uit mijn jeugd die indruk op mij…

Uiteindelijk toch nog een goede dag.

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Helaas is zij van ons heen gegaan. Mijn moeder. Toen zij nog in leven was, had ik nooit vermoed dat ik haar zo zou gaan missen. Hoe ouder ik word, hoe meer ik op haar ga lijken. Niet alleen haar uiterlijk, maar ook haar kwaaltjes. Waar ik toen met een half oor naar luisterde en bij mij zelf dacht: mens zeurt niet zo en er verder niet op in ging.…
E van Dam25 februari 2010Lees meer >

De pianoman

dagcolumn
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Terwijl de beroemde tenor aantekeningen maakt en de zanger zijn kunsten toont, doet op de achtergrond de pianoman zijn werk. Makkelijk en snel wandelen zijn vingers over de witte en zwarte toetsen. Zijn handen hebben zichtbaar plezier in het spelen met de noten van Bach. Hij stopt precies op het moment dat ook de zanger zijn laatste noot heeft…

De lente komt eraan

dagcolumn
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Ook al moet ik 's morgens mijn auto nog schoonmaken omdat een ijslaagje het zicht ontneemt, de lente is duidelijk in aantocht. In onze tuin staat de Camelia op springen. Het is een wonderlijke plant. Ze heeft de kou in combinatie met zon nodig om haar volrode roosachtige bloemen te laten ontluiken. Elke dag nu kan de eerste bloem openspringen en binnen…

Lege dagen en lange nachten.

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Nooit heb ik echt over een toekomst na gedacht. Elke dag kwam zo als hij moest komen. Zonder dat ik nadacht, hoe het zou zijn als ik ouder was. Nu ben ik ouder, nog niet bejaard maar ook niet piepjong. Net voorbij de vijftig wat is dat nu. Nu is voor mij een eenzame tijd, nooit vermoed dat ik dat ooit mee ging maken. Lange dagen vol van verveling…

CityPierCity loop

dagcolumn
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
Mijn schoonmoeder ligt op de Intensive Care. Morgen op de kop af drie weken. Ze herstelt van een bijna fatale darmperforatie, ze is vier dagen lang bijna dood geweest. Nu kan ze af en toe even zitten. Maar praten lukt nog niet want ze wordt beademd via een buis. Vannacht is er een meisje binnen gebracht. In coma. Door te veel pretpillen in combinatie…

Gevoelens hebben kleur.

dagcolumn
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 941
Sinds kort kan ik naar mezelf kijken. Het is heel eenvoudig. Ik richt mijn ogen naar binnen en zie in mijzelf. Ik volg de adem door mijn luchtpijp naar mijn longen. Mijn longen zetten uit, en zinken in. Ik focus op mijn buik en ervaar een ruimte grenzeloos groot en donker. Als ik beter kijk beweegt er zich van alles binnen in. Ik visualiseer mijn hart…

Het drama van het begaafde kind.

dagcolumn
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.132
We hadden afgesproken op de boulevard. Bij het grote schip voor kinderen, zodat hij er eerst zijn energie kwijt kon. Voor vliegeren is geduld en doorzettingsvermogen nodig, en dat heeft een kind van vijf doorgaans niet. Mijn neefje mocht zich dus eerst uitleven op het piratendek. Dat deed hij dan ook met volle overgave. Roodharig als hij is, spat zijn…

kunstenaar van het leven

dagcolumn
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 987
Het lot van een schrijver wordt bepaald door zijn invallen. Het lot van elke kunstenaar hangt wellicht af van de mate van inspiratie en de kunst zich over te geven aan het wachten hierop, om zich daarbij volledig op het scheppen te richten. Iets maken wat er niet eerder was. De kunst is daarbij ook om het accent te leggen op het proces van het scheppen…

Kadoe, de vredestichter.

dagcolumn
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 926
We hadden een beetje mot met de bovenburen. Of als je het optimistisch benoemt, er was een discussie gaande over wel of geen bakfiets voor de deur. De bovenburen hebben namelijk twee kleine kinderen. En wij wonen beneden, met de ramen op straat, een bankje en de scooter voor het raam waar we zelf op uitkijken. Zo'n bakfiets is een mormel. Handig…

Een fijne middag met een droevig einde.

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Afgelopen zaterdag was het hier in Zeeland lekker weer. Ik bedacht dat het een tijdje geleden was dat ik in het bos was wezen wandelen. Nu ik weer in het bezit van een auto ben, was er niets wat mij tegen kon houden. Na een flinke wandeling in de bossen bij Clinge dacht ik bij mijzelf: “Ik kan gelijk eens bij een vriend langs gaan.” Ik was er al…

Het verhaal van de Veer.

dagcolumn
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 965
De zon stond hoog aan de hemel, de warmte straalde van de struiken af en het stof van het pad kringelde bij iedere stap om mijn voeten. De wind kwam uit het oosten, wat bestendig weer betekende. Zo anders voelde ik mij van binnen. Mijn auto staat al maanden te koop. Ik zit te wachten tot mijn lessen aan een instituut mogen beginnen. Ik wacht op…