Alle inzendingen

Willekeur is een machtsinstrument dat niet in verkeerde handen moet vallen.

Het betegelen van tuinen moet beteugeld worden.

Klinkt als gedroomde wereld: ‘Het betreden van het gebouw kan een reis naar het licht worden genoemd. Een reis via een sobere hal en een brede trap naar een ontvangstruimte, en vandaar naar het hoogtepunt: de sjoel, een hoge en tegelijk compacte ruimte, licht dankzij de grote ramen, intiem door ...

Ieder mens baalt wel eens van zijn baan, ik ben daar geen uitzondering op. Hoe ik zo op deze gedachte kom? Simpel, mijn haar werd weer aan de lange kant dus het was tijd voor een bezoek aan de plaatselijke barbier. En laat mij u verzekeren, kapper is het kloterigste beroep dat bestaat, zeker op zate...

Toen ik de tuin in die verwaarloosde toestand zag, moest ik denken aan een spreuk die ik een keer in een gelukskoekje had gevonden: Als een man zijn tuin niet meer verzorgt, denkt hij erover zijn wortels uit de grond te trekken en weg te gaan.

Vaarwater Nauwelijks merkbaar gaat alles hier bergaf zoals de vliet die sloom het veld doorvloeit. Dit loos gekabbel maakt mij stil en stom. Als ik nog langer wacht droogt elk verlangen talmend op. Ik wil een snelle stroom, ik wil een roes die raast, een bruisend spel dat om een speler...

In het grote paleis zaten koning Victor en zijn ministers in de vergaderzaal. Al die hoge heren bevonden zich aan een lange tafel met gebeeldhouwde poten. De koning, aan het hoofd van de tafel, had een heel mooie hoge stoel, die je een verplaatsbare troon zou kunnen noemen. De wanden van de zaal wa...

Het was een mooie zonnige dag in juli. Mien had zin om de sleur te onderbreken en zei: ‘’Hé ouwe, zullen we weer eens naar Assen gaan, lekker overal kijken en een broodje eten. Spoedig stonden ze bij de bushalte en de bus kwam er al aan, maar Wouter kreeg het ineens benauwd en hield zijn hand...

Ik schrok me rot, want meestal belt er 's avonds niemand bij mij aan, alsof men mijn avondschrijverij respecteert en niet wenst te doorbreken. Ik ben inmiddels ook een wandelend literair fossiel met heel wat kennis op zak en daar moet ik iets mee doen natuurlijk, dus doe ik wat ik kan vanuit mijn a...

Stuk is hij. ‘Ik heb het gemist,’ zegt hij zuchtend. Hij is huisarts. En vorige week had hij na een drukke week met volle wachtkamers onverwacht een weekenddienst. Het dagje dierentuin met vrouw en dochters moest hij maar uitstellen. Als ik nu het weekend van mijn collega niet overneem, dacht h...

'Het is vreemd', zei zij. 'Ik zou weer in je lichaam willen zijn, naar je rib terugkeren waaruit jij zegt dat ik gekomen ben, Ik zou willen dat de huid, die ons scheidt, verdwijnt.'

Ik schrijf onder de regels: het schooljaar is voorbij en kleumend met z'n achten bij elkaar een zomeravond in het park wij en jij veranderlijke ziel daar altijd bij tot hier. Het wordt een lange koele zomer zonder elkaar. Te jong voor tranen maar te stil voor onze jaren slenteren wij de dijk o...

Zaterdag zat ik in de bus naar Blauwestad. Blauwestad is een gepland succes. Ik wees reisgenote me op een gebouw, De Toekomst, dat na 1968 ernstig in verval was geraakt. De prachtige industriële papierfabriek werd decennia lang door weergoden geteisterd. Er werd een hek omheen gezet: de Toekomst we...

Ik zou gaarne een leegte achterlaten.

Geluk hangt af van wat men kan geven, niet van wat men kan krijgen.

Ik denk niet rechts en ook niet links. Ik ben niet open, noch ben ik slinks. Ik vlieg niet hoog, maar zeker niet te laag. Ik ga niet snel, ik ben ook niet traag. Ik denk niet zwart en ook niet wit. Ik ben niet koud, noch ben ik verhit. Ik denk niet groot en ook niet te klein. Ik ben niet grof, maar...

De oerreden van mijn literaire werklust is hoogstwaarschijnlijk mijn chronische depressie, die ik maskeer met verdovende middelen. Doof/demp die rotgevoelens! Verhef jezelf erboven, hoe dan ook! De grootste artiesten gebruikten de heftigste middelen om maar geen prooi te worden van hun roofdiertraum...

Bij Ophelia (Millais) dit is onmiskenbaar mijn gelaat wat drijft haar onder de wilgen en maakt haar lijf tot ongewiede tuin geen man die opklimt aan haar benen maar kruid dat om haar lenden windt de knoppen van haar borsten klappen open en haar longen dicht water verdunt de herinneri...

Ellen Vaandrager heeft een zware jeugd gehad, haar ouders waren streng gelovig en zaten boordevol geboden en verboden. Iedere zondag moest zij verplicht mee naar de kerk, waar ze de doempreken over het wereldse moest zien te verwerken. 'Wij staan wel in de wereld', bromde de predikant, 'maar we z...

De Chinese regering heeft Kluun gecensureerd omdat chinezen nu eenmaal meer verstand hebben van literatuur dan van communisme.

Een vriend, prijs je tegenover anderen, wijs je onder vier ogen terecht, tegen een vriend van een vriend, moet je zwijgen.

Crisis, welke crisis ? Mijn vader had het moeilijk, eind jaren dertig, net een zaak opgebouwd. Alles weg..... En dan herinner ik me dit lied van Willy Derby "Mijn fiere schooiershart". Er is eigenlijk helemaal niets veranderd.....

'Op een dag zal ik verdwenen zijn en wat dan?', zei Jotie heel mooi en terecht. Na alle dichters en dichteressen, die ik heb gelezen, blijft Jotie T'Hooft me toch het meeste intrigeren. Waarom? Misschien wel omdat hij maatschappelijk gezien geen zoden aan de dijk zette, maar constant op zijn ...

Ergens houdt het op. Ik vind op zijn kamer een fotoboek dat Cornelis aan het maken was voor een van zijn kroost. Jaarboeken noemde hij ze, volgeplakt met alle kiekjes van verjaardagen en partijen waarbij hij ook bij was. Etende en drinkende mensen, slechte, onduidelijke foto’s vaak, met halve lijv...

Voor rechten en royalty's was de belangrijkste erfgenaam het Anna Freud Centre in Londen, 'Instituut voor de bestudering van de effecten op lange termijn van psychoanalyse en psychotherapie bij kinderen met emotionele stoornissen'.

Verlangen Soms hunker ik opeens naar wat ik vergeten was doordat ik 't tegenkom op straat als hij met zijn nieuwe al oude vriendin - toevallige voorbijgangers op een zonnige winterdag of zo'n zwoele zomeravond - hand in hand mij en man passeert We groeten niet, kijken gegeneerd elk een k...

Willem heeft alle films met Al Pacino gezien, hij kan altijd nog een soort gangster en drugsdealer worden, denkt hij, voor als zijn baantje bij de plaatselijke supermarkt mislukt. 'Je gaat maar schappen vullen!', zei zijn vader, 'als je te lui bent om te leren, dan moet je maar met je armen aan d...

Om een gezond gewicht te behouden, moet bewegingsonderwijs elke dag een uur op het rooster staan bij pubers

Lola trok Wouter aan zijn mouw en zei zachtjes: ''Doorlopen Wouter.'' Maar hij kreeg medelijden met de zwerver en zei: ''Hoe heet je?'' ''Gerrit, mijnheer.'' ''Moet je horen Gerrit, heb je zin om iets goeds te eten, want dat graaien uit die afvalbakken lijkt mij niet gezond. Kom m...

Sommige mensen misgunnen Maxima de titel van koningin. Wat kleinzielig en benepen! We zouden juist trots moeten zijn op de vrouw van Willem-Alexander. Eindelijk krijgen we nu een beeldschone koningin die Zuid-Amerikaanse gratie en temperament kan toevoegen aan ons saaie, aftandse koningshuis.