Alle inzendingen over 850.000 mensen

850.000 mensen die " tot de rijken horen" van ons land, dat is heel veel, 850.000 mensen die geen muntje hoeven om te draaien vooraleer ze hem ( misschien ) uitgeven, 850.000 mensen waarvan de maand niet te kort is, 850.000 mensen die niet af zitten wachten tot ' hun geld gestort is'. 850.000 mensen die niets te kort komen, maar juist teveel hebben…

Die lacht, ja nogal wakker want DIE zit bij die 850.000 mensen die rijk zijn in dit land en DIE hoeft zich niet druk te maken over de levensbehoefte van de mens.…

En dan zijn daar weer die mensen die proberen om je op te beuren die jij jouw vrienden noemen mag omdat ze je dag weer kleuren.…

Neem de mensen zoals ze zijn, er zijn geen andere.…

Want de dood is oprecht zoals hij komt en niemand hem vraagt waarom hij niet zonder de mensen sterft.…

Nog even kort genieten van het samenzijn met al deze mensen, samen op een paar vierkante meter, die de veelkleurige verscheidenheid van onze wereld in een kwartiertje even prachtig heeft samengevat.…

Mensen door de straat met grote ogen lees ik ze veel mens, veel verhaal Hun kleding en vorm zijn de letters voor het woord dat mijn oordeel is Koffie bij mijn krant kan ik naar letters kijken zonder te lezen Door de koffiedamp zie ik de straat…

Bloemen groeien en geuren eindeloos mooi ontelbare kleuren harmonieuze tooi Bloemen water om te leven meer hoeven ze niet ze bloeien zo even einde in`t verschiet Bloemen die langzaam sterven hun geur die verdwijnt bruine bladernerven de knop die verkwijnt Bloemen en Mensen overeenkomst is daar hun korte levenscyclus…

Gewoon beleefde en vriendelijke mensen, zou dat iets zijn wat nog kan? Dan kom ik deze morgen geheel tegen de gewoonte in op een plek waar alles vredig en vriendelijk is. Alle mensen jong en oud zijn heel vriendelijk en kijken verrast en blij. Nieuw hekwerk, picknicktafels, werk in uitvoering.…

sporen in het zand de rand reeds afgesleten hier kwam een mens voorbij alweer een hele tijd geleden met welzeker een last vol oude jaren zichtbaar aan de meegesleepte lijn zijn naam is onbekend het kan Horizon zijn geweest of Kim, wie weet zelfs Einder de wind is nu zijn milde helper en ook de tijd, ongrijpbaar en toch nog immer alom aanwezig…

ik voorspel alles de vrede en de oorlog voor elk wat wils zoals dat zuinig heet in de flauwe volkse mond nee, ik laat niet af te duur voor de gelovige maar breng tweespalt mee en af en toe verzoening in het trouwste hart ik min de mindere verminder de meerdere naargelang het verlangen naar vervulling van de leegte die elkeen zo graag…

hoor en wederhoor het geweten credo en nog gaat het woord niet vrijuit, er zijn regels en ook hele coupletten een vers staat nooit helemaal alleen de gedachte uitgedrukt zwart op wit is soms mistig, ook wel te rauw om te verteren maar altijd onuitwisbaar in het geheugen gegrift wis en waarachtig onuitwisbaar dus niet altijd vergeetbaar…

Voor mensen moeten we bang zijn en voor hen alleen. Altijd.…

Dag lieve mensen, ik doe niet meer mee.…

Of moeten wij mensen niet zo lang blijven stilstaan bij de gruwelen die wij mensen elkaar aandoen, maar wat meer kijken naar de technische vooruitgang die U ons via de talenten schenkt? Hoe dan ook, als U de mens een beetje vriendelijker zou kunnen maken, dan zou dat erg fijn zijn.…

Van sommige mensen krijg ik Breivik-gevoelens.…

Mensen zouden niet ouder mogen worden dan drie jaar. Daarna gaat alles fout.…

Eenzame mensen denken vaak niet aan zichzelf.…

Steeds vaker begin ik te merken dat het gedachtegoed van jongere mensen zo totaal anders is dan het mijne. Maar er zijn gelukkig voor mij nog wel steeds herkenbare jonge mensen die hun hart op de goede plaats hebben. Ik houd mij nog steeds vast aan de spreekwoorden die ik “vroeger” altijd gebruikte.…

Dat is me weleens opgebroken, tijdens een soort van ondervraging van "bekakte mensen", die mij het hemd van het lijf vroegen. Ik was nog jong en zat een beetje in de shit. Geen werk, uitkering van de soos en ik had het niet breed. Maar mijn uiterlijk had ik wél mee en daar was ik best wel trots op.…

Ik heb respect voor mensen die zichzelf soms moeten vernederen, om een ander voorop te stellen. Ik heb respect voor mensen die mij in mijn waarde laten. Ik heb respect voor mensen die totaal anders denken, maar toch met mij in discussie willen gaan. Ik heb respect voor mensen die gewoon de waarheid zeggen, al klinkt het soms hard.…

De context of het weefsel waarin we met draden verbonden zijn aan anderen (mensen, plaatsen, huis, werk, bezigheden, voorwerpen, dieren, herkenningspunten etc.) is even buiten werking. Alsof dat kastje, de modem, niet aanstaat. En na enkele dagen (in mijn geval) gaan de lampjes pas weer knipperen en ‘zijn’ we er weer.…

Wij zijn allemaal mensen, ook een Ronald Koeman.…

Er zijn meer huwelijken bewaard dan bedorven door jaloezie…

De enige verstandige maniervan opvoeden bestaat eruit, een voorbeeld te zijn - desnoods een waarschuwend voorbeeld.…

Ons eigen geluk schijnt ons altijd kleiner dan het geluk van anderen, en ons eigen ongeluk groter dan het ongeluk van anderen.…

Wij kunnen zonder enige vreugde leven maar niet zonder enige hoop.…

Verbrand de krukken niet die u ten tijde van zwakte hulp verleenden.…

Het is beter zichzelf zijn eigen gebreken onder ogen te houden dan anderen de hunne.…

Tot de afschuwelijkste mensen behoren zij die u voortdurend willen bewijzen dat ze ook over een gevoel van humor beschikken.…