Alle inzendingen over Andrew Wood

Temple Of The Dog was een eerbetoon aan zijn overleden vriend Andrew Wood, de zanger van de bands Malfunkshun en Mother Love Bone. Op 19 maart 1990 is Andrew door een overdosis heroïne overleden. Hij werd 24 jaar. Temple Of The Dog is een verwijzing naar een regel in het lied 'Man of Golden Words' van Mother Love Bone.…

In 2005 verscheen de documentaire film 'Malfunkshun: The Andrew Wood Story', met beelden van zijn muzikale carrière en zijn familiaire achtergrond en interviews met Chris Cornell, Kim Thayil, Jeff Ament en Stone Gossard.…

Sean en Mike Starr waren zware alcoholisten en Jerry kampte met het overlijden van zijn moeder en zijn vriend, de zanger/muzikant Andrew Wood, die door een overdosis heroïne overleed. Hij werd 24 jaar. Het nummer 'Would?' gaat over Wood en andere zangers, die door de drugs zijn overleden.…

De afstand nabij Je kijkt naar mij alsof je me niet ziet stelt vragen waar je het antwoord op weet Je beseft het je, maar het begrijpen doe je niet, Of het interesseert je gewoon geen reet Zoals je schreeuwend naar me zwijgt en me zoveel vertelt in weinig woorden dat jij alles geeft maar nooit iets krijgt klinkt als muziek zonder akkoorden…

De Ierse zanger Andrew Hozier-Byrne is geboren op 17 maart 1990 in Bray. Hij is de zoon van een muzikant en hij studeerde muziek aan het Trinity College in Dublin. Halverwege het eerste jaar stopte hij daar mee en ging hij voor Universal Music demo's opnemen. Op Trinity College was Andrew nauw betrokken bij het Trinity Orchestra.…

Vanwege de hoge kosten stopte Andrew met live-optredens, maar ook vanwege medische problemen. Kort voor het laatste tournee, moest Guy afzeggen, vanwege een hartaanval van zijn vrouw. In 2006 ging Andrew terug naar Engeland.…

Op aanraden van je vriendin, de volkszangeres Anne Patricia Briggs, richtte je in 1965 de folkgroep The Young Tradition op, samen met Royston Wood en Arielle Heather Wood.…

Op haar achttiende had ze samen met Hot Gossip de disco-hit 'I Lost My Heart to a Starship Trooper' en ze trouwde met Andrew Graham-Stewart. Op haar 22-ste is ze van Andrew gescheiden en een jaar later trouwde ze met de componist/impresario Andrew Lloyd Webber.…

heeft Woods zich bijvoorbeeld van golf vergist?…

De dorpsgek wordt hij genoemd, zijn naam blijft ongenoemd.. door argus-ogen bekeken, schuilt hij onder zijn geurende deken Hij scheldt en vloekt dus wordt vermeden. De dorpelingen zijn immuun voor zijn oorlogs-verleden... Niemand heeft behoefte om ook maar iets van hem te weten. Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten Dat hij mensen…

Daar lig ik dan... Mijn bloedruk is te laag, mijn hart is weer vergroot. Mijn pols die loopt te traag, terughoudendheid wordt ontbloot Zo kwetsbaar als ik wil, de manier tot overleven. Zeg ja tegen elke pil. Tegen alles wat jullie geven.. Daar lig ik dan.. Met zusters als dienaressen, de dokter als adviseur... Met scherp afgevuurde…

Ik laat je los... Jij was het bezit van mijn gedachten, Maar bezitten is voorbij... Ik laat je los... Ik geloof dat je hierop zat te wachten, Ik laat je los, je bent nu vrij...…

Omarming door warmte, door oprechtheid omgeven... Verhit door charme, zomer doet leven....!…

De acteur probeert te lachen, maar proberen staat gelijk, aan recht vooruit zigzaggen, met één oog dicht, terwijl de ander kijkt.. De lach wil de strijd niet winnen van elke diepgewortelde angst Want zijn haat, zal haat verzinnen en zijn hart zorgt voor ontvangst. Gespeend op de destructie van de film waarin hij verscheen.. is de wereld…

Denken of doen, de zon of de maan, een stap in het heden, of stil blijven staan... Veilig of tartend, de zee of het land, voor veiligheid kiezen, met een hart onbemand... Angst of de impuls, nu of nooit, geen kwestie van kiezen, het gevoel onvoltooid...…

Jij beseft jouw waarde nog steeds niet, want je bent er ook maar net.. Ik vernietig jouw verdriet, in ons levenslang duet. Mijn dochter, de spiegel van mijn ogen, de reden voor rede, en het woord ongelogen. Puurheid als dauw ontwakend uit kracht, doet eenvoud ontstijgen, als zij mij stralend toelacht.. Want in 4 jaar met jou samen, voor…

De nieuwe paus is gekozen, er wordt gejubeld en gejuicht. Een nieuwe paus om te liefkozen, dit laat niemand onbetuigd... Er werd gehuild vanwege zijn sterven, maar dit rouwen was van korte duur.. Het was weer tijd om te gaan werven, toegeschreven aan het kerkelijk bestuur.. In het christelijke milieu geen tijd voor gestook. De verkiezing…

Den stank van de Amsterdamsche grachten te beschrijven zou eene volslagene onmogelijkheid zijn. De geuren van Keulen zijn tot een spreekwoord geworden: die van Amsterdam behoorden in ene eigene geschiedenis beschreven te worden.…

De huidige bezetting bestaat verder uit: de leadgitarist Rachel Brandsness, de drummer Jordan Cullen, de zanger/gitarist Ryan Nanney en de basgitarist Andrew Williams. Erin Mullins verhuisde van South Dakota naar Nashville om deze opmerkelijke band te vormen.…

Nu leven we gewoon verder zonder elkaar dat we het allemaal toch vergeten moeten zijn hoe het was al die tijd, wij twee samen, met elkaar de ware liefde, de frustratie, de wantrouw, de pijn. Hoe je me ’t bloed onder m’n nagels haalde en je binnenmonds nietzeggends onzin brabbelde dat ik zo van je oppervlakkige kritiek baalde…

Andrews, gesticht in 1410 en daarmee de oudste universiteit van Schotland. Haar adoptiemoeder was lerares aan een basisschool. Ze groeide op in St. Andrews. Haar oudere adoptiebroer is Joe en haar jongere adoptiebroer is Daniël. In St. Andrews ging ze naar de Lawhead Primair School en het Madras College.…

(voor Vivienne Haigh-Wood Eliot (1888 - 1947)) Jij bent geboren als Vivienne Haigh op 28 mei 1888 in de Knowsley Street in Bury, Greater Manchester, aan de Irwell rivier. Jouw moeder was Rose Esther Robinson (1860 - 1941) en jouw vader was Charles Haigh-Wood (1854 - 1927), een kunstenaar en lid van de Royal Academy of Arts.…

In maart 2004 verscheen hun vierde album 'Rise and Fall', met een adembenemend mooi titelnummer 'Winter', 'Bearer of the Flame' en 'Queen of the Woods'. Dit laatste lied begint met fenomenale harpmuziek, waar ik een zwak voor heb, en de goddelijke stem van Elisabeth wordt hier eens niet overstemd door de symphonische muziek.…

Er is niet zoiets als een onvermijdelijke oorlog. Wanneer er oorlog komt zal het zijn doordat de menselijke wijsheid gefaald heeft.…

Tederheid verdragend, alsof pijnlijk en vermoeiend. Nostalgie ontkennend, alsof vezonnen en niet boeiend. De wijsheid vervloekend, alsof dom en onbezonnen, De ratio toelatend, met een blik alsof gewonnen, De grootheid in jezelf, neemt beslag van jouw gevoel. Verstandelijke mening, en daarbij denkend zonder doel.. Ik zie, doch zeer…

Afstand blijft groeien, zoals nieuw leven, zeer gestaag, maar nieuw leven blijft boeien, en de afstand blijft zo vaag Ik kon altijd controleren, de staat van jouw gedachten, nu blijft het domweg gissen, en niemand om dit te ontkrachten. Ik ben jou nu verloren, en mijn ziel zal blijven zwerven, want wat ons afscheid betekende, is…

Geen gereduceerd verlangen, al het perspectief bedwongen... De hitte waardoor ik ben bevangen, blijft mij verwarmen noodgedwongen.. Ik heb het allemaal gemeend, misschien wel meer dan je denkt.. Mijn hart is nog steeds niet versteend, hoewel het ooit door liefde is gekrenkt.. De schaamte voorbij, om dit alles toe te geven... Ik ben niet…

De snelheid vertragend, door liefde omvat. De onmacht vervagend, door al wat liefde bevat… In een zucht geprolongeerd, tot eindeloos verlangen. Onbewust geraffineerd, surrealistisch onbevangen... De lijn des levens, onbeschrijflijk koel.. deze realiteit staat tevens, synoniem voor angstgevoel...…

De moeite om duidelijkheid te onderkennen, is de basis voor regelrecht ontkennen, dat de liefde diepgeworteld, enigszins zal vervagen en daardoor afziet van behagen... Mijn verlangen tot de hoop, laat dissonantie op beloop. Maar de realiteit zal dwingen, om het laatste lied te zingen Mijn lied voor jou, nog nauwelijks hoorbaar, Het duurt…

Als in het verleden alles beter was, zullen we ons morgen bedenken, hoe goed men het vandaag wel niet heeft....…