Alle inzendingen over Anna Henkel

In 1993 trouwde je met de innerlijk en uiterlijk zuivere en beeldschone Anna Henkel. Op 20 juli 1987 werd jullie zoon Felix geboren en op 17 januari 1989 werd jullie dochter Marie geboren. Anna is geboren op 9 maart 1953 in Hamburg.…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Anna haalt haar schouders op. Verlaat het café. Haar koffie staat nog onaangeroerd op de bar. ´Wat is er met jou aan de hand?´ Petra is naast haar moeder op de bank gaan zitten. Anna reageert niet. Ze slaapt. Om haar mond verschijnt een vage glimlach.…

Leer mijn vlindervleugels dansen op de melodie van jouw gedachten die mij leiden zonder woorden als een paso-doble van de geest. Dans om mij heen met gesloten ogen en bespeel het verlangen van mijn lerende vleugels, onze ziel zo verbonden zoals zij nimmer verbonden is geweest.…

Wat ik niet verwachtte Niet wilde Niet kon En niet voelde Gebeurde toch Elke keer als ik voor me kijk Spoelt die golf mijn gedachten weer weg En kan ik voor de duizendste keer maar niet geloven Dat jij hier zo voor me staat…

De traan op jouw wang Mijn bange blik Het moment van herkenning Een seconde Even voelt het goed Zoals het zou moeten zijn Dan loop jij door En weet ik weer mijn plaats…

Zij deed een schreeuw in mij groeien: De nooit gehoorde vissersschreeuw van het eenzame dier, dat door haar eigen zee wordt overweldigd. zij wast als de vloed en ruist met donkere vlerken dreigend als de branding. En sist verderfelijk als schuim.…

Wachten op het antwoord op een vraag die nooit werd gesteld. Luisteren naar een verhaal dat door niemand werd verteld. Alles willen nemen, maar toch een beetje geven. Lezen in een boek dat door geen schrijver werd geschreven. Houden van iemand terwijl je hem haat. Stil blijven zwijgen terwijl je druk praat. Ontzettend populair…

de ballen in jouw boom wil ik zijn van die rode glanzende of de poedersuiker op jouw oliebollen klef en zoet maar het liefst ben ik de belletjes in de champagne waarmee je klinkt op een goed nieuw jaar en dat je dan even aan me denkt als ik over je tong dans…

denken is eenzaam want op het moment dat je mijn gedachten leest zijn ze alweer veranderd helemaal voor jou alleen…

Waar ben je nou? Ik kan je niet vinden, Waar ben je nou naartoe? Net als ik je nodig heb, ben je me moe. Waar ben je nou heen gegaan? ben je dan nooit geweest wie ik dacht dat je was, heeft die persoon dat nooit bestaan? Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou,…

Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

bijna een jaar, sinds het sprookje begon, verblind door liefde, levend op een rose wolk, dag na dag, week na week, de liefde leek eindeloos, maar uiteindelijk liet je me toch in de steek. zonder reden, kapot was ik ervan, tranen vloeiden dag en nacht, nu zie ik je was het niet waard, ik heb te lang op je gewacht. je hebt nooit geweten hoe…

Mijn huid fluistert dezelfde woorden die jouw lippen spreken als het verlangen uit haar schaduw treedt en teder de liefde aan zich bindt.…

Het licht van de nacht beschijnt alles wat ik zoek maar reeds lang bezit.…

Zomers fietst zij blij met rare capriolen... Daar is hij, de zon!…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

hartverscheurende pijn, het zit diep in mijn bloed, duizend vragen in mijn hoofd, ik weet niet wat ik er mee moet. een gevecht tussen hart en geweten, ik kan geen antwoord krijgen, op de vragen aan mezelf, over alles blijf ik maar zwijgen, ik wil de waarheid niet weten, het kan niet waar zijn, ik moet het vergeten. waarom doe ik de dingen…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

Al ben je oud, ik voel de pijn van vergeten rituelen. Jouw lach en hopeloze woorden, zo leeg en anders als zij zijn, ik kan ze niet meer delen. Een klein gebaar is wat ik wens, een flikkering in je ogen. Het is het niets dat ik nu zie, verdwenen gedachten van een mens, zo stil en onbewogen. De verandering, die zoveel verhult, is die…

De zee ongrijpbaar in beweging eb en vloed in kleur blauw en groen maar in een cyclisch ritme beroert maanlicht de golven…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…

Van hetzelfde witte bord eet hij elke dag zijn prakje en zijn brood gaat altijd mee in hetzelfde plastic zakje. Overdag een harde werker en onmisbaar op kantoor. Maar diep van binnen knaagt het en geen mens heeft dat door. Na kantoortijd weer op huis aan. Eten, afwassen, de krant. Voor de tv valt hij in slaap, de afstandsbediening in…

Nee, ik heb geen trek mijn buik zit vol met liefde maar jij begrijpt dat niet. Je vraagt me of ik ziek ben als ik lachend beneden kom en in plaats van mopper vrolijk praat bij het ontbijt. Maar zeg eens eerlijk vroeg jouw moeder zich vroeger niet hetzelfde af? Zij snapte het vast ook niet wist zich ook met jou geen raad Noemde het…

Christa Widlund-Broer alias Anna Enquist is geboren in 1945 te Amsterdam. Haar vader was hoogleraar fysica, ze komt uit een zeer intelligent gezin. Ze groeide op in Delft, daar ging ze naar een christelijk Lyceum, later naar het Gymnasium. Ze ging psychologie studeren in Leiden.…

Bij het fietsen zijn willen, kunnen en doen één. Dat maakt een mens optimistisch.…

Tussen 1775 en 1781 bezocht jij de salon van de dichteres/schrijfster Anna, Lady Miller (1741 - 1781) in Batheaston. Bij Anna werd jouw talent erkend en jij publiceerde in de poëtische jaarboeken van 1775, 1776, 1777 en 1781. Elizabeth Percy, hertogin van Northumberland (1716 - 1776) publiceerde daar ook in.…

Mijn naam voluit is Anorexia Nervosa, maar je mag me Anna noemen. Hopelijk kunnen we goede partners worden. Aankomende tijd zal ik veel tijd in je steken en ik verwacht dit ook van jou. In het verleden heb je je leraren en ouders over je horen praten: 'Je bent zo potentieel, intelligent, volwassen, meelevend, spontaan etc'.…

Tijdens het lezen probeerde ik Anna Haag bemoedigend toe te spreken. Het komt goed, weet ik. Maar hoe troost je iemand die in de waanzin moet overleven?…

Bertie keek ook niet toen Anna eenmaal op kamers haar eigen leven niet op orde kreeg. Een klein beschadigd meisje zonder eigenwaarde, zonder jeugd en met een onheilspellende toekomst voor zich. Anna versleet vriendjes, psychologen en therapieën bij de vleet. Zelfstandig leven, kostte Anna ook in materiële zin de nodige moeite.…