Alle inzendingen over Anna Léa Merritt

(voor Anna Léa Merritt (1844 - 1930)) Je bent geboren Anna Léa Massey op 13 september 1844 in Philadelphia. Jouw ouders waren Joseph Lea en Susanna Massey, een rijk Quaker echtpaar. Je was de oudste van zes dochters. Jouw vader was de eigenaar van katoenproductie en printing-fabrieken.…

Daar is zebra Lea. Kijk! Ze is boos en drentelt kribbig over de savanne. Leeuw Erik ziet dat zebra Lea boos is. Hij heeft medelijden met haar. Waarom zou ze boos zijn? Zebra Lea is lief. Wat een mooie plek! Leeuw Erik is lui en speelt met de sprieten. Zebra Lea maakt gekke figuren van haar schaduw. “Ha ha,” lacht leeuw Erik.…

De filmmaker Claude Ventura (1938) zegt, dat hij Léa in 2000 in een hospice heeft ontdekt, terwijl hij zijn film 'En Quête des Soeurs Papin' maakte. Léa was deels verlamd en zij kon door een beroerte niet praten. Léa overleed in 2001 en zij werd 89 jaar. Zij is bij jou begraven.…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Mijn tafelgenote gebaart haar naderbij: ‘Lea, Lea...!’ Hun dochter? Mijn eerste impressie: ‘never’ been kissed before, ongerept, ongehuwd. Geen tatoeages, geen camouflerende zonnebril, eerder een rugzak-akela met banjo, blokfluit, mondharmonika en mandoline. De ober herkent haar, weet wat ze drinkt en keert direct terug met Schweppes orange.…

(voor Brianna Lea Pruett (1983 - 2015)) Jij bent geboren op 18 januari 1983 in Sacramento, Californië. Jouw moeder is Karen Pruett en jouw oudere zussen zijn Dania en Keely Sadira Dorran. Keely is geboren op 18 juli 1972 in Carmichael en zij is kunstenares, dichteres, muzikante, fotografe, kunsthistorica en curator.…

Anna haalt haar schouders op. Verlaat het café. Haar koffie staat nog onaangeroerd op de bar. ´Wat is er met jou aan de hand?´ Petra is naast haar moeder op de bank gaan zitten. Anna reageert niet. Ze slaapt. Om haar mond verschijnt een vage glimlach.…

Lea kon haar ogen bijna niet meer openhouden en had er geen erg in. Op het perron viel ze flauw, uitgeput en onderkoeld. Door een harde trap in haar zij, kwam ze weer bij bewustzijn. Waar was David en waar waren alle anderen? De soldatenlaars had haar flink geraakt.…

Leer mijn vlindervleugels dansen op de melodie van jouw gedachten die mij leiden zonder woorden als een paso-doble van de geest. Dans om mij heen met gesloten ogen en bespeel het verlangen van mijn lerende vleugels, onze ziel zo verbonden zoals zij nimmer verbonden is geweest.…

Wat ik niet verwachtte Niet wilde Niet kon En niet voelde Gebeurde toch Elke keer als ik voor me kijk Spoelt die golf mijn gedachten weer weg En kan ik voor de duizendste keer maar niet geloven Dat jij hier zo voor me staat…

De traan op jouw wang Mijn bange blik Het moment van herkenning Een seconde Even voelt het goed Zoals het zou moeten zijn Dan loop jij door En weet ik weer mijn plaats…

Zij deed een schreeuw in mij groeien: De nooit gehoorde vissersschreeuw van het eenzame dier, dat door haar eigen zee wordt overweldigd. zij wast als de vloed en ruist met donkere vlerken dreigend als de branding. En sist verderfelijk als schuim.…

Crowley en jij kregen in Fontainebleau samen een dochter, genaamd Anna Leah, bijgenaamd Poupée. Op 14 april 1920 werd de abdij gesticht. Onder het huurcontract tekenden jullie met Sir Alastor de Kerval en Contessa Lea Harcourt.…

Fred junior was de vader van Mary Lea. Zeg maar de Trump-tak met wel een geweten. Mary Lea is geboren op 3 mei 1965 en zij is een klinisch psychologe. Zij studeerde Engelse literatuur aan de Tufts University en zij behaalde een master aan de Columbia University. Aan de Adelphi University behaalde zij een doctoraat klinische psychologie.…

hartverscheurende pijn, het zit diep in mijn bloed, duizend vragen in mijn hoofd, ik weet niet wat ik er mee moet. een gevecht tussen hart en geweten, ik kan geen antwoord krijgen, op de vragen aan mezelf, over alles blijf ik maar zwijgen, ik wil de waarheid niet weten, het kan niet waar zijn, ik moet het vergeten. waarom doe ik de dingen…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

Waar ben je nou? Ik kan je niet vinden, Waar ben je nou naartoe? Net als ik je nodig heb, ben je me moe. Waar ben je nou heen gegaan? ben je dan nooit geweest wie ik dacht dat je was, heeft die persoon dat nooit bestaan? Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou,…

Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

bijna een jaar, sinds het sprookje begon, verblind door liefde, levend op een rose wolk, dag na dag, week na week, de liefde leek eindeloos, maar uiteindelijk liet je me toch in de steek. zonder reden, kapot was ik ervan, tranen vloeiden dag en nacht, nu zie ik je was het niet waard, ik heb te lang op je gewacht. je hebt nooit geweten hoe…

Mijn huid fluistert dezelfde woorden die jouw lippen spreken als het verlangen uit haar schaduw treedt en teder de liefde aan zich bindt.…

Het licht van de nacht beschijnt alles wat ik zoek maar reeds lang bezit.…

Zomers fietst zij blij met rare capriolen... Daar is hij, de zon!…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

Al ben je oud, ik voel de pijn van vergeten rituelen. Jouw lach en hopeloze woorden, zo leeg en anders als zij zijn, ik kan ze niet meer delen. Een klein gebaar is wat ik wens, een flikkering in je ogen. Het is het niets dat ik nu zie, verdwenen gedachten van een mens, zo stil en onbewogen. De verandering, die zoveel verhult, is die…

Wachten op het antwoord op een vraag die nooit werd gesteld. Luisteren naar een verhaal dat door niemand werd verteld. Alles willen nemen, maar toch een beetje geven. Lezen in een boek dat door geen schrijver werd geschreven. Houden van iemand terwijl je hem haat. Stil blijven zwijgen terwijl je druk praat. Ontzettend populair…

de ballen in jouw boom wil ik zijn van die rode glanzende of de poedersuiker op jouw oliebollen klef en zoet maar het liefst ben ik de belletjes in de champagne waarmee je klinkt op een goed nieuw jaar en dat je dan even aan me denkt als ik over je tong dans…

denken is eenzaam want op het moment dat je mijn gedachten leest zijn ze alweer veranderd helemaal voor jou alleen…

Nee, ik heb geen trek mijn buik zit vol met liefde maar jij begrijpt dat niet. Je vraagt me of ik ziek ben als ik lachend beneden kom en in plaats van mopper vrolijk praat bij het ontbijt. Maar zeg eens eerlijk vroeg jouw moeder zich vroeger niet hetzelfde af? Zij snapte het vast ook niet wist zich ook met jou geen raad Noemde het…

De zee ongrijpbaar in beweging eb en vloed in kleur blauw en groen maar in een cyclisch ritme beroert maanlicht de golven…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…