Alle inzendingen over Anna Mathilde den Te

Dan als bij toverslag verandert het leven van de prins: hij wordt verliefd op Anna Mathilde, gravin van Limburg Stirum van Warmond. Ze verloven zich met elkaar in het geheim. Een liefde waaraan hij bleef vasthouden en waarvoor hij streed bij de ouders van Mathilde en bij zijn vader de koning.…

Je trouwde met Tilly den Tex en jullie kregen drie kinderen. In het voorjaar van 1940 werd je effectenmakelaar en later firmant bij de bankiers- en effectenfirma Wed. J. Veltrup en Zoon in Zaandam. In juli 1940 werd je lid van de Nederlandsche Unie, een beweging tegen de NSB, die eind 1941 door de Duitsers verboden werd.…

Niets is zo somber niets is zo triest niets is zo kleurloos als je iemand verliest je moet het maar leren de dood te accepteren...…

Ik moet, Mathilde, u aan de zon gelijken! Gij zijt de moeder van deez' liederkrans: Gij hebt die met uw zonneblik geschapen In 't zwarte hart; zo 't glanst, 't is door úw glans. Met uwe bloemen krans ik u de slapen, Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd; Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! -…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Anna haalt haar schouders op. Verlaat het café. Haar koffie staat nog onaangeroerd op de bar. ´Wat is er met jou aan de hand?´ Petra is naast haar moeder op de bank gaan zitten. Anna reageert niet. Ze slaapt. Om haar mond verschijnt een vage glimlach.…

Daarna begon Rimbaud af en toe dingen stuk te gooien, waarvan hij wist dat Mathilde eraan gehecht was.…

Ze liep mee naar de deur en toen ik buiten stond, riep ze hetzelfde als Mathilde.…

Omdat ik ze niet uit elkaar kan houden noem ik ze allemaal stalking Mathilde, vanwege het liedje ‘Walking Mathilde’ dat al maanden in mijn hoofd draait. Ik heb de politie gebeld en alles haarfijn uitgelegd maar die doen niets zolang er geen gewonden vallen.…

Op jouw 19-de ontmoette je hem in Den Haag. Willem II der Nederlanden gaf zijn zoon en jou zijn goedkeuring om te trouwen. Willem's moeder Anna Paulowna was sterk tegen jullie huwelijk. Anna en jij mochten elkaar absoluut niet en Anna behandelde jou jarenlang minachtend. Toen jij koningin werd, nam je op dezelfde wijze revanche.…

Mathilde, o, mijn Mathilde! nimmer zult Gij, die niet mens meer zijt, u blozend schamen. En staren op uws dichters blos van schuld: Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen, Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld: U zal ik loven onder duizend namen!…

Leer mijn vlindervleugels dansen op de melodie van jouw gedachten die mij leiden zonder woorden als een paso-doble van de geest. Dans om mij heen met gesloten ogen en bespeel het verlangen van mijn lerende vleugels, onze ziel zo verbonden zoals zij nimmer verbonden is geweest.…

Wat ik niet verwachtte Niet wilde Niet kon En niet voelde Gebeurde toch Elke keer als ik voor me kijk Spoelt die golf mijn gedachten weer weg En kan ik voor de duizendste keer maar niet geloven Dat jij hier zo voor me staat…

De traan op jouw wang Mijn bange blik Het moment van herkenning Een seconde Even voelt het goed Zoals het zou moeten zijn Dan loop jij door En weet ik weer mijn plaats…

Ik voor Anna Hartje en Anna Hartje voor mij.…

Twee jongens onteerden te Smilde in 't klooster zuster Mathilde; ze vergrepen zich niet aan zuster Margriet, volgens hen, omdat zij niet wilde.…

Één van hen was Anna Frederica Braak, met wie je in 1870 trouwde. Omdat je steeds meer opdrachten kreeg, vroeg je ontslag bij Minerva aan. In 1874 werd je verzoek ingewilligd en verhuisde je met Anna naar Brussel. In 1875 gingen jullie in Den Haag wonen, waar jullie ruim 25 jaar verbleven.…

Zij deed een schreeuw in mij groeien: De nooit gehoorde vissersschreeuw van het eenzame dier, dat door haar eigen zee wordt overweldigd. zij wast als de vloed en ruist met donkere vlerken dreigend als de branding. En sist verderfelijk als schuim.…

(voor Bob den Uyl (1930 - 1992)) Je bent geboren als Jacob (Bob) den Uyl op 27 maart 1930 in Rotterdam. Je kwam uit een gereformeerd gezin en jouw vader Jacob den Uyl (1894 - 1982) was een politie-agent. Jouw moeder Anna Josefine Rosenkranz (1896 - 1968) was in Philadelphia geboren, al was ze tijdens haar huwelijk een Duitse burgeres.…

en Frits Van den Berghe was met Elvira Van Houten getrouwd, met wie hij de dochters Yolande en Edith kreeg!". "Weet je trouwens dat de opa van barones Mathilde de Liedekerke een affaire met Gusta heeft gehad?", vraagt Charlotte. "Meen je dat nou? Gunst zeg, dat heb ik nooit geweten!", antwoordt Guillaume met een diepe frons op zijn voorhoofd.…

De bevallige, flirterige Mathilde en jij werden smoorverliefd op elkaar en in de zomer van 1908 verliet ze Arnold en haar kinderen om met jou naar Nussdorf, Wenen te gaan. In oktober 1908 keerde Mathilde naar haar gezin terug.…

Over de heuvels over de heide Zie ik mijn machtige strijdster rijden Ze vecht met reden Ze vecht voor vrede Tegen kwaad, ongeluk en haat Loof Mathilde, wie het kwaad vergeldt Lof, lof, Ik hou van mijn Mechteld…

in mijn zielsverrukken, Toen mij uwe armen en Mathilde omvingen, En gij voor mij uw wereld scheent te smukken! Gij zaagt de vreugdetranen 't oog ontspringen... Maar 'k hoorde uw zangren 't lied des lijdens zingen, Toen ze op heur hand de scheidenskus liet drukken...…

Eens zag ik om mijn liefde sluiers glijden, En toen ze omhuld bleef, is mijn vreugd gevlucht.... Thans zijn de raadselnevels blauwe lucht, Die zich aan 't aangezicht der liefde vlijden.... Nooit zal mijn weeldekus uw wang ontwijden, Uw huivrende aanblik is mijn eêlst genucht: Woonde er begeerte naar u in een zucht, Zou 'k dan u aan uw minnaar…

En honderdmaal verklaarde ik mij, doch, neen, Zij hoorde 't honderd malen niet, want ogen Verstaan de taal, die zwijgend spreekt, alleen.... En ach! haar ogenlach bekroont mijn pogen! Bij haar werd droefenis en lijden logen; Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen: 't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen, Als een, die doet, hetgeen…

'De dieren, onze vreugde- en leed-genoten, Zijn onze broeders, maar niet, zoals wij, (Daar zij ons niet beheersen kunnen) vrij; Hun leven is, als 't onze, uit stof gesproten. Dit weten wij, maar 't is ons niet ontsloten, Niet of zij weten van der stof waardij. Zij denken en herdenken; nochtans, zij Vermogen niet, als wij, 't waaróm te ontbloten…

De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten dans, En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…

Zie, hoe de beek langs enge boorden schiet, En 't rozeblaadje met zich mede-draagt, Dat vrolijk langs de harde oever vliet, En draait en wendt, naar 't aan zijn hart behaagt. Dat andre zoekt de grauwe rots, waar niet Die domme beek zijn vrije wil belaagt; En toen 't uit vrije keus te bersten stiet, Had het zich toch tot volgen niet verlaagd…

De dag verdween in tranen: regen gutst Langs rots en ruigte, en klettert op de paden - Wat stuit de golf, die langs de bergen klutst, En breekt door 't woud, met rots en woud beladen? De stroom zwelt aan, en bruist en schuurt ontrust De boord, die valt, om straks het hoofd te baden In 't vochtig, vratig graf, dat Judas kust, En zwelgt de bloemen…

En driewerf kruiste ik de armen, driewerf drukte lk niets, en niet de blonde Muze er in, En tot mij sprak de stralende godin, Toen zij ten kus zich naar mijn voorhoofd bukte: "Ik zond de vrouw tot u, die u verrukte.... Ik zeide u 't aan: gij mindet met een min, Zó vol aanbidding, z¢ vol vrome zin, Dat ze u aan al, wat haar niet was, ontrukte…