Alle inzendingen over Astma en CARA

CARA is de verzamelnaam van een drietal ziekten die qua klachten erg veel op elkaar lijken. Astma is de bekendste en de twee andere aandoeningen (bronchitis en longemfyseem) kennen we tegenwoordig onder de naam COPD. CARA betekent: chronische aspecifieke respiratoire aandoening(en). - Bij astma gaat het vooral om aanvalsgewijze benauwdheid.…

R. die een zware vorm van astma had, kreeg op dat moment een astma aanval, zakte door zijn benen door zware ademnood en viel in de gang op de grond. Het was mijn eerste kennismaking met zo een voorval en bedacht na van de schrik bekomen te zijn, om een van de begeleiders erbij te halen.…

Waar het mij omgaat is dat in de zorgpresentatie van astma en astmatici sprake gaat zijn van het A=A=A-model: ASTMA=ADEMSTOORNIS=ANGSTSTOORNIS…

De adem was me benomen door de onheilspellende ziekte die men de naam "astma" heeft toebedeeld en het zuurstofmasker was razendsnel op mijn gezicht geplaatst. Graag vlijde ik me op de brancard in de auto waarna deze met razendsnelle vaart door de nachtelijke duisternis koers zette naar het Elisabeth Ziekenhuis.…

COPD, astma etc. zo'n kapje heel moeilijk kunnen verdragen. Het kan dus beter bij een advies blijven, waarna iedereen kan handelen naar beste inzicht en vermogen.…

Een elegante zuil van doorzichtig glas draagt op de afdeling "Longziekten" van het E.Ziekenhuis de gelijknamige, macabere tekst. Toch heeft men meestal niet af te wachten dat men hier onmiddellijk op middeleeuwse wijze gevierendeeld zal worden, de duimschroeven aan zal krijgen of zijn laatste adem uit zal moeten blazen. Maar men mag wel blazen…

De ziekten astma en COPD zijn onvoorspelbaar en wispelturig en zij kunnen zoals zij klaarblijkelijk wensen, op ieder moment hun aanvallen hervatten en starten. Vandaar dat de glazen bol in de spreekkamer van de arts ontbreekt en het assortiment van de medicijnen indrukwekkend is.…

Ik had de "puffers", deze redmiddelen bij mijn astma niet behoorlijk gebruikt. De man in de witte jas vóór mij waarschuwde mij.... Ik mocht ondanks alles met redelijke vooruitzichten de terugweg naar mijn eigenlijke thuis aanvaarden.....…

Zo streed ik tegen de grillige, onvoorspelbare, steeds terugkerende astma-aanvallen, tegen de zware hoest die mij telkens weer overviel. Maar de goedgunstige artsen waren bereid de strijd met mij aan te gaan en ze schreven de heilzame medicijnen voor.…

Ik sprak de woorden die de longarts mij gezegd heeft als het ware voorzichtig en bedachtzaam uit: "U lijdt aan ernstige, esinofiele astma". Ik leg mij te rusten op het kussen en denk na over mijn diagnose, mijn voorland, mijn toekomst.…

De verpleger stelde vakkundig vast dat mijn lichaam nog terugveerde, dat het nog weerstand bood aan de astma-aanval, buiten mijn verwachting. Een mooie kaart moest getuigen van het bezoek van de hulpverleners. De aanval liet zich nog altijd verschalken. Zij sloeg op de vlucht voor de ingezette, uitgebreide medicatie.…

onheilspellende gang in het E.Ziekenhuis waar je eens je ondergang tegemoet leek te gaan en - gelukkig ten onrechte - geconfronteerd werd met de aanduiding "oncologie" bevindt zich een elegante zuil met in lichtgevende, zilveren letters de tekst "Longziekten" Dit is nu je bestemming en de longarts bekijkt op zijn computerscherm een kronkelende lijn die jouw astma-aanvallen…

Er zijn excessen, maar het zijn de uitwassen van die andere longziekte, astma genaamd die de Corona nog niet in heftigheid kunnen evenaren.... Mijn dierbare longen liggen diepverborgen, onzichtbaar en naar ik vurig verlang betrekkelijk ongeschonden, als een kostbare, gekoesterde schat in mijn lichaam......…

Ze was gearriveerd op de ziekenafdeling met een acute astma-aanval en liet ondanks alles niet na me onmiddellijk zonder reserves in haar warme hart van oudere vrouw, van goedhartige, levenservaren moeder te sluiten.…

Al eerder waren alle mogelijke middelen ingezet om de astma-aanval te bestrijden; medicijnen, verneveling etc. etc.... Het Röntgenapparaat registreert het weefsel exact en meedogenloos en de longarts heeft op zijn bureau een replica staan van een paar longen, een soort beeldje, ongetwijfeld geschonken door de geneesmiddelenfabrikant.....…

Mijn telefoontje naar 112 was, gezien mijn astma, als legitiem en allerminst als "aanstellerig" beschouwd. Deze effectieve handelwijze had ik niet eerder beproefd en ook het lijntje naar de arts die mij de volgende dag al wenste te onderzoeken, was kort.…

Mijn astma had weer toegeslagen en de man bood me een "puffer" aan: Salbutamol in een lichtblauwe verpakking. Ook de stethoscoop kwam er aan te pas. In mijn nachtjapon moet ik een fragiele indruk hebben gemaakt in mijn kamertje van "oude vrijster" maar de euforiserende werking van de "Prednison-tabletten" drong zich als vanouds op.…

Een astma-aanval vormt een "brevet van lichamelijk onvermogen" waarvoor men "acte de présence" geeft; waarvoor men capituleert en waarvoor men komt opdraven want de lucht die we inademen: de hoogst noodzakelijke lucht vormt de onvervreemdbare levensadem, ons kostbare en dierbare geboorterecht dat ons niet ontnomen kan worden.…

In de zomer van 1978, op een door haarzelf uitgekozen kinderkamp, waar allen CARA hadden, patiëntjes waren, kreeg zij haar zin. Niemand vond haar anders of te min. Bovendien kreeg ze les in de kunst van het vechten en werd een ware Judoka. Ze keerde naar huis en terug op school dacht ze: “Eureka, ik gooi de pestende kinderen om!…

Op het computerscherm had zich altijd al, sinds lange jaren, de kronkelende lijn vertoond die was als een brutale, buitensporige rivier die telkens verkoos buiten haar oevers te treden, gekenmerkt door de instortingen en oplevingen die de gemene ziekte die men "astma" noemt mij dicteerde.…

Mijn frequent getoonde belangstelling voor haar enige, hoogst verwende dochter, die mij ook nauwelijks uit kon staan, was, zo begreep ik inmiddels, altijd al als geveinsd en onecht ervaren, maar ik kon ook niet aantonen dat er van haar kant ook maar enig medeleven getoond was ten aanzien van mijn liefdesverdriet en heftige astma-aanvallen tijdens ons…

Het lag nabij de Bodensee en de nonnen waren behoorlijk streng en rigide, maar je leerde er wel piano spelen en je astma werd er aanzienlijk beteugeld. Daar zijn je artistieke ambities gewekt en er was zelfs een non, die de natuur schilderde, wat je met verbazing volgde.…

Door heftige astma-aanvallen was Jon er bijna niet meer geweest.…

In 1965 maakte Hélio al 'Homenagem a Cara de Cavalo/B33 Bólide box 18'. Cara was Manoel Moreira (1941 - 1964), die door 62 politiekogels in zijn buik werd vermoord. Manoel werd beschuldigd van de moord op rechercheur Milton Le Cocq, lid van een doodseskader. Hélio was een vriend van de antiheld en zondebok Manoel.…

Wij zijn scholieren van het Bonhoeffer college, we hebben voor ons profielwerkstuk een onderzoek gedaan naar het kopen van merkkleding onder jongeren. De hoofdvraag van ons onderzoek is ‘Welke aspecten zijn van invloed op het koopgedrag van merkkleding onder jongeren?’. Door middel van een enquête hebben we onze informatie verkregen. Hierbij…

Op een ochtend ging een meisje Fleur genaamd eens aan de wandel. Het was mooi weer en ze had in de verte zo iets moois gezien, daar wilde ze naar toe. Helemaal aan het einde van zo ver als je maar kon kijken, had zij een regenboog gezien. En vroeger toen haar mama nog leefde had die haar eens verteld, dat de regenboog wel doorliep tot in de hemel…

Fred, je bent bij ons altijd welkom!…

Astma en uitslag kun je ervan krijgen. Vroeger maskeerden we er viezigheid mee, nu lijkt het andersom. Ik wil dat de was en de wc lekker ruiken, dat bloemen mooi zijn en niet beladen. Tegelijk weet ik te veel om er achteloos van te genieten. Alsof er achter elke geur iets schuilgaat dat ik liever niet onder ogen kom.…

Mijn leven als zes jarige in een kliniek voor CARA patiënten, de Klokkenberg anno 1976. Het was op een woensdagmiddag, ergens in de lente van dat jaar, dat enkele kinderen en ik voor de Klokkenberg op een grasveld aan het spelen waren. De lucht was enigszins heiig, maar de buitentemperatuur was aangenaam om verstoppertje in te spelen.…

Je ontmoette de rijke fabrikant en filantroop Charles Bray en zijn vrouw Cara, die een kring van intellectuele vrijdenkers om zich heen hadden, waardoor jij jouw toch al wankele geloof verloor.…