Alle inzendingen over Blauwzuur literatuur

Mijn schrijfwerk wordt afgedaan als blauwzuur literatuur, het wordt als hoogst giftig beschouwd, terwijl het in de kern de huidige maatschappij op knappe wijze blootlegt en er juist nu grote behoefte is aan blauwzuur literatuur. De uitgevers zijn bange kwezels geworden.…

. ----------------------------------------------- Uit: Blauwzuur, posthuum verschenen in 1969.…

Nou, dit gaat 'm worden dus. Geen stukkie, geen verhaaltje, geen hartenkreet, de kleine mensch uitgeschakeld. Neen, echte woorden die overkluizend het kanaal de wielewielewaal uitfoeterend wijzen op het prachtgezang van de nachtegaal, op de merel die complex zichzelf nafluit. Voorspelbaar saai, die grote hoogte, en verder dan dat komt voornoemd gevleugelte…

Je studeerde in een klooster en je was verslaafd aan romantische literatuur, met name de meest wanhopigen. Je speelde Chopin op de piano. Op je zestiende verliet je het klooster. Je had bruin haar, bruine ogen en een warme, betoverende stem.…

Samen met twee klasgenootjes moeten wij morgen in discussie gaan met drie andere klasgenoten over de stelling: "De huidige literatuur is meer amusement dan literatuur." Deze discussie is voor een schoolexamen cijfer.…

O Visioen van het Woord! O zonnezee van passie! O hoge bedwelming van de goddelijke taal! O horizont van glansen, waartegen de siloët van Netschers proza afsteekt als een donkere vlek.…

Niet als verhaal, overbekend, of gedicht laat jij je lezen zelfs niet als anekdote. Toch ben je lettergewijs mijn leven ingeslopen anders gezegd en beter: je bent voor mij het laatste wat er onzichtbaar bij al mijn sores staat geschreven, gewoon de voetnoot bij klein maar onmisbaar jij, lief sluitstuk van mijn tekst, O, hoe licht…

Wankel als mijn woorden zijn en rafelig van taal, schrijf ik een heel onvast gedicht. Geen touw is vast te knopen aan mijn vers laten we zwijgen van trossen, kabels, spierballen waar anderen goed in zijn. Maar evenwichtloos komen toch de woorden samen in dit dun verdwijnpunt : jij voor mij. Ergens hecht mijn liefde zich: onbeduidend…

Op een zee van vele talen Dobberden we door de stegen Zagen marktlui vis afwegen Dreven we langs glazen schalen Op San Marco aangekomen Door handtamme duiven wadend In het flitslicht zonnebadend Zag ik Byron verzen dromen Nadat we in winkels doken Door vergulde zalen dwaalden Tintoretto’s Paradijs Snelle vaporetti haalden -Zeer verzadigd…

Ik duw je over knerpend grind Fluwelen jas, fluwelen huid De vogels vragen iets te luid Hoe of ik de omgeving vind Zo dat is mooi daar in die wagen Flirt een mij onbekende heer Ik accepteer die pauwenveer Als pluim voor op mijn welbehagen Een gospelsong ligt op mijn tong We nemen alle houten bruggen Half over hongerige ganzen Stil barst…

Wie spreekt over de ‘boodschap’ van een schrijver heeft ’t over iemand die geen schrijver is, of als hij een schrijver bedoelt, begrijpt hij niet wat literatuur is. Nooit heeft de schrijver een boodschap gehad, behalve die van ’t papier.…

Lektuur is de voorkant, literatuur de achterkant van de spiegel.…

Acht jaar nadat ik de Nobelprijs voor Literatuur had gewonnen. Als enige Arabische schrijver tot nu toe. Op 94-jarige leeftijd ben ik door nierproblemen in combinatie met een maagzweer overleden'. 'Sinds 1939, ik was toen 28 jaar, publiceerde ik met veel plezier meer dan 30 romans en verhalenbundels.…

het loopt niet dat geeft niet dan kruipt het maar wat langs water door zand onder stoelen of mat het geeft niet na eb immers keert ook het tij laat maar gaan zo het gaat 't komt vanzelf dichterbij…

De titel zet het licht op groen. De spatieregel die volgt drukt een gaspedaal en scheurend rukt de eerste regel mij volledig weg uit het fatsoen. Hier maakt de taal mij snel en licht, een carrosserie van voortbestaan: gelast, genageld en gedicht.…

Het enigma van de literatuur ontstaat bij de overgang van de gesproken naar de geschreven taal.…

Geruime tijd had hij in voorbereiding de titel Roomslurfje & Pondje Poep, maar hij leek wel veranderd van beroep. De nieuwe Wolkers voelt als een bevrijding. Die zit ik nu te lezen in de trein. Wat kan het leven soms toch heerlijk zijn.…

In ’t schrijven vindt de dichter letters zonder zin of woordeloos gebrabbel dat eindeloos verhaalt Zijn zinnen zich verzettend voor een stijl die veel verklaart door beelden op te roepen In beeldspraak onnavolgbaar helder licht op woorden richtend die niemand wil begrijpen Verguisd door kommaneukers Onwillig in hun starre visie Schrijft…

Het rapier gestoken in ‘t blauwe bloed laat moedig van zich spreken een stalen kling dat menig mens vermoordt zonder echt te raken. Als een minnaar die in tederheid vaak zonder zijnsgelijke zo velen moet bewenen. en in schoonheid kan creëren zoekend, nimmer vindt ‘t ene woord.…

Gedichtje groot gedichtje klein gedichten zonder enige noot Gedichtje daar gedichtje hier gedichten in tien minuten klaar Gedichtje stout gedichtje lief gedichten zonder enige inhoud Gedichten maken doen we allen de een is meester de ander niet terwijl de dichter nu wordt onderwezen door zwijnen en door kwallen. Alleen de echte…

in het kraken van gebeden roep ik de God uit het verleden met woorden die ik had geleerd Zijn Zoon heeft de chaos ook niet gekeerd paarden braken hun nek en tanden op stenen handen die wezen naar elkaar vingers beschreven hun strijd met bloed uit die tijd vol jaloezie barstend van nijd de zwarte hengst met flanken die dampen…

in de langste nacht geborgen wit de wereld zich tot morgen vlokken stillen in hun spel dragen traagheid zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt…

we doken door de mist de kille huiver in schaduwen verbrokkelden woorden sprokkelden hun klinkers tot vocaal huilden in ruïnes van gedichten metaforen waren krom getrokken tot een zielloos perspectief ritme danste een waanzinnig spel metrum joeg de lezers met explosies door de hel strofen scherpten zich aan glas, gebroken rond een…

mijn kleur is als een jas omsluit het stukje leven dat van niemand was ik warm me in onzekerheid aan buien of de zon jas aan bij gelegenheid ik sla in kwetsbaar zijn mijn vleugels uit en toon mijn lijf ik wacht tot niemand kijkt als naakt verleidt gaat open komen mijn woorden strelen langs je borst je legt mij aan en zoogt…

ik heb vandaag de hemel aangeklaagd de zee gesproken en het land gevraagd me te begraven het blauw wees me terecht koude straalde wolkeloos haar leegte naar me toe ze maakte me weer klein alleen en hulpeloos ik gebaarde stilte in het schreeuwen tegen golven Ze deinden kilte in het eindeloze thuis mijn woorden zijn verzwolgen ik…

gooi wat letters in een zin verbrief de boodschap plak de waarheid dicht met tegenzin was het de nacht die te licht was om bezorgd te worden de ochtendpost maakt open wat de nacht gesloten heeft zwart heeft niet eens afgegeven…

de wereld is het goud waarvan je houdt als je ooit liefde hebt gekend door warmte bent verwend maar kleuren klateren met blikken klanken kou kruipt op uit vloeren met verrotte planken ze jatten letters uit de blauwe lucht en zwarten ze om schaduw mee te maken ze haten licht schrijven jaloezie dwars door je heen, sarcasme snijdt…

Onder de groep alleengangers was ook een jongen die in de klas opviel door zijn scherpe meningen over literatuur. Hij was het bijna altijd met de leraar oneens en dat liet hij duidelijk merken. Hij had gitzwart haar, enigsins gegolfd, en felblauwe ogen, de droomjongen voor elk meisje.…

Adriaan wou Nederlands studeren, om daarna onderzoek te gaan doen naar de literatuur van het interbellum en de literaire opvattingen uit die periode. Joachim wou ook Nederlands studeren, maar om journalist te worden bij een krant en recensies van boeken te schrijven.…

blikken in ogen die wijken voor kijken in een cirkelend praten zonder gesprek nietszeggende stemmen die zichzelf verwennen overschreeuwen de harde muziek, wie kent ze niet hun toon is gewoner dan de ruis van de bomen een vogel fluit zijn bestaan hun lied is wel te verstaan een middag gedichten gevuld met gezichten die iedereen…