Alle inzendingen over Daadwerkelijk bloede

Je weende tranen van bloed en je bloedde ook uit je mond. Al dat bloed moest wel het bloed van Christus zijn, want zelf had je niet zoveel. Je gezicht zat helemaal onder het bloed. Je hele lichaam leek aan het leegbloeden. Iemand herkende in jou gezicht het gezicht van Christus, zoals bekend op de Lijkwade van Turijn.…

De leegte nu daadwerkelijk leeg Geen zinnig woord Sprakeloos De kilte nu daadwerkelijk kil Geen warmtebron Liefdeloos De inspiratie nu daadwerkelijk op Geen spontaniteit Willoos Het leven nu daadwerkelijk zat Geen geluk Hopeloos…

Ik heb Bea nog nooit zo menselijk gezien als vandaag, alsof ze van de troon gestoten daadwerkelijk tussen het 'volk' stond. Neem het mij niet kwalijk, maar ik had graag gezien dat die wanhopige automobilist de koninklijke bus vol in de flank mocht nemen. Blauw bloed ipv het onschuldige omstandersrood.…

Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen Moeders treuren om verloren zonen De wind waait geuren van brand en verwoesting Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen Een storm…

Toch blijft dat bloed en honderd stemmen saam -op 't rappe ritme van een basgitaar- beroeren snaren, voeren hoog jouw naam op toetsen, drumstel, klarinet tot waar de zielen zich verenen : jouw lichaam wordt bij het tromgeroffel heel zichtbaar.…

in wervel en rib en bekken schuilt een draderige spons een web van aders en vet hier wortelt elk orgaan nog amorf in de knop een witte waakhond gebald in een cel weert de gore kiem een ronde bark gedeukt in de flanken voert een geurloos gas naar de tippen van mijn lijf van long naar vezel draderige klonters stremmen mijn bloed…

Neem me niet kwalijk sprak hij maanden heb ik gezwegen de laatste zoete druppels uitgeperst mijn bloed smaakt bedroeft Op de geschilferde schaal ligt vers fruit geplukt van bomen waar vogels nestelen waar ik met gekruiste armen kan rusten tegen het schors en dorst zich laat lessen Laat me spreken te lang heb ik mezelf verzwegen.…

Wat niet omschrijft Maar wat gevoelens uiten Waar lucht zich Scheidt van vocht Het donker zwart Verdrinkt mijn bloedend hart En zwijgt in alle talen…

Met inkt zeggen dat het met bloed wordt geschreven.…

Ik heb de neiging om blauw bloed te onderzoeken via een scherp voorwerp, maar ik heb zo het idee dat teleurstelling mijn deel zal worden.…

Wanneer ik het been iets optil, hoor ik splats, kijk naar beneden en de wond is opengesprongen, een straal bloed loopt eruit, jemig! Geef een gil naar manlief die meteen komt met tissues, om de boel te stelpen en er een zwaluwstaartje op legt, daar een grote pleister overheen en mijn hele boeltje zit onder het bloed!…

Is er dan niemand die mijn bloed kan stelpen? Ik verlies het, ik ben het zat om te knokken Ik ga verliezen, heb ik dan rust? Hoeveel moet ik nu nog voor mijn leven dokken?…

Een bloedrode streep Diep in mijn huid Er vormen zich druppels Druppels die via mijn hand naar beneden stromen Eerst langzaam, steeds sneller Rood, roder, roodst Bloedrood, mijn bloed De snee is gezet Ik voel de scherpe pijn Mijn huid is stuk Het bloed Het bloed is rood Bloedrood, mijn bloed Paniek, waarom heb ik het gedaan Waarom…

Dat vindt hij te gek als hij bloed ruikt.…

(voor Louise de Marillac (1591 - 1660)) Je bent geboren op 15 augustus 1591 in Ferrieres-en-Brie, nabij Le Meux. Je was het onechtelijke kind van Louis de Marillac en Marguerite Le Camus, die kort na jouw geboorte overleed. Je groeide op binnen de hoogste kringen van de Parijse adel. De nieuwe vrouw van je vader was Antoinette Le Camus, een weduwe…

Veel kostbaar bloed heeft 's werelds loop gestort en menig bloem is onverhoopt verdord; verhef u niet op jongzijn en op glans, de knop valt af, eer zij geopend wordt.…

Het in zijn roes slechts half geleegde glas Staat naast de stoel, waar hij heeft uitgestreden; Het laatste boek is op de grond gegleden In de om de kachel heen gemorste as. Wat geeft het of men zo of anders leeft? Dit zagen de verschrikten, die hem vonden: Een mens, die niet meer bloedt uit duizend wonden, Maar 't leven eindlijk overwonnen…

Wandelen door een grijs verleden tot het zwart je voor de ogen staat Ondanks die paar goede momenten kwam kleur in je leven te laat Nu strompelend door angst en woede zie je kleur, maar rood is zwart bloeddoorlopen lijkt je leven alleen leed dat voedt je hart Rood is wat door je lichaam woedt bloed zo zwart als nacht wanneer al die haat…

Wien Neêrlands bloed in d'ad'ren vloeit Van vreemde smetten vrij Wiens hart voor land en koning gloeit Verheff' de zang als wij! Hij zett' met ons, vereend van zin, Met onbeklemde borst, Het godgevallig feestlied in Voor Vaderland en Vorst, Voor Vaderland en Vorst.…

van je ogen Jouw eeuwige lach liet mij niet onbewogen Je zaaide je liefde diep in mij een nieuw hoofdstuk, een nieuwe bladzij Maar toen kwam de duisternis de droefenis, de ontsteltenis Jouw liefde bleek een leugen vastgelegd in mijn geheugen Jij vulde mijn hart met de haat van je ogen Jouw sarcasme liet mij niet onbewogen Jouw liefde bloedde…

Bloed, fluim en weer de regen waste ze schoon. Van geologie tot oproer. Geen weerstand boden ze De ondersten, onaangedaan door hartstocht en passie. Nog voor de geschiedenis een onvoorspelbaar teken. Zonder vrees. Onschendbaarheid is een diep verborgen wens van alles wat beweegt in het eindeloze spel.…

Ben niet van steen maar vlees, en bloed stroomt door mijn aderen Als jij me wilt benaderen, alsof ik slechts een ding ben Ken ik jou niet want 'k ben geen steen waar je tegen schopt Ik ben een mens, van vlees en bloed…

Het bloed in de aderen drijft naar leemten en hiaten achtergelaten in kerkers, die het smachten verstomden vlaggend weigerend tot overgave fier, jong en zonder aangezicht het paard dringt door tot de horizon blikkerende zwaarden en tumult begeleiding van gezellen in vol ornaat vaandels gestreken ondergang uitstervend in streven naar gelijkheid…

In alle stilte drogen woorden op papier roepend om vrede in de schreeuw te worden gezien ecce homo ‘zie de waanzin’ hangen ze zichtbaar in roodwazig licht nog druipend van bloed ecce homo achtmiljoen geteld de thuisblijvers drogen hun tranen thuis ‘terreur is menselijk’ drogen mijn woorden op het papier waaraan ik mij snijd…

V Om het bloed dat in haar parelt, heilig u, mijn handen. Dit is het eerste in de wereld. Hierom is niet veranderd het paradijs: Adam wandelt met God; noemt, slaapt en vindt hetzelfde lichaam dat ik vind. Dezelfde wondere warande gloeit buiten in de wind.…

maar weet een vrouw luistert en drinkt bloed ------------------------------------------------------ | (c) | pietersz van calumburgh | 08-2005 | | www.poetry.web-log.nl |…

Twee warme handen, jagen het bloed door mijn lijf. Terwijl ik met jou, de liefde bedrijf. Je aanwezigheid, voelt als een zegen, Als jouw handen, zoeken hun wegen Jou lichaam, dicht tegen dat van mij, Het voelt zo vertrouwd, en maakt me zo blij.…

Ik ben uit Gelders bloed! Oprecht is mijn gemoed; Aan eenvoud heb ik lust; Met pracht en weeld komt zorg; Genoegzaamheid baart rust.…

luidruchtig zoemend landt de steekmug op mijn gezicht in een reflex haal ik uit game set and... bloedneus…

ik loer naar beneden naar de dorpelingen in de sneeuw de sneeuw, die als een winterse streling hun gezichten streelt ik heb maanlicht in mijn ogen ruw en donker is mijn vacht als schors van de bomen waaronder ik wacht op de mooie herdersjongen zo maagdelijk blank en zoet van geur die het wit van de sneeuw zal veranderen in een bloedrode…