Alle inzendingen over De man & het hout

Verder ken ik weinig vrouwen die iets met hout hebben. Tenzij Ikea het onder handen neemt. Mannen wel. Een Scandinaviër - hoe kan het ook anders - de Noor Lars Mytting heeft er een boek over geschreven: De man & het hout. Het boek blijkt al populairder dan het laatste Knausgard-deel. En terecht.…

Bij zijn laatste ontbijt overhandigde hij de man een houten beeldje van een kraanvogel, dat hij tijdens de lange avonden met eindeloos geduld had vervaardigd uit een blok hout. De man was zeer ingenomen met het mooie cadeau. “Vertel me toch, voor ik vertrek, beste man”, vroeg de reiziger, “waarom onderhoudt u uw rozentuin zo angstvallig?…

Dat je mij nog eens groet voor ik dood zal zijn dan kan ik in mijn laatste hout nog woorden voor je branden laten weten dat er veel zinnen zijn achtergebleven kom nog een keer dan om je hand op mij te leggen beloof het mij geloof jezelf…

De beste stellingen zijn van hout.…

Geld is uitgevonden om belastingen te kunnen heffen.…

Er is een schreeuwend tekort aan respect.…

Het harde, houten luik is dicht en daar achter is de dag met zijn parel-gouden licht; daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind, de mensheid: man, vrouw en het fijne kind; daarachter de zon, daarachter de maan, daarachter de zilveren sterren; ook Vlaanderen, nevel-blauw, en God.…

Dus maakt de man van de daad een deugd, pakt zijn houten stoeltje en gaat heerlijk in het zonnetje zitten, wie oh wie geeft de man van het antieke winkeltje ongelijk? Niemand toch?…

Het houtje drijft op de zee het kleine houtje op de grote zee het voelt zich erg eenzaam Eerst leek dat drijven wel wat zo afwisselend en tegelijk zo wijd maar op den duur wil je toch meer vastigheid en er is ook helemaal geen conversatie Je komt bijna nooit een ander houtje tegen en de zee geeft helemaal niets om je De…

hout kraakt voor de stappen uit zingt wat komen gaat draagt heden laat ontspannen gaan waar vroeger heeft gestaan geoefend in de wind in een weerbarstig buig en strek vaak topzwaar door dicht bladerdek maar nu gevloerd met de seizoenenkleur in planken gevlamd door beits in jaarringklanken slijt jaren op de grond recht opgebouwd…

Ik verklaar bij deze onze regering voor 100% ziek Ze hadden weer eens wat leuks verzonnen En verloren met houthandel vele tonnen Door te sponsoren in een malafide handel in teak Niemand durft aan Balkenende ooit nog te vragen Waar hij nu weer de “plank” heeft misgeslagen -------------------------------------------------- (De ministeries van…

de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door…

'Boskûle', 'De langste sliep', 'Katedralebouwer', 'Ald mei dy', 'Man fan hout' en 'Swannesang'. 'Boskûle' is een lyrische hommage aan de steenuil, die subliem weet te wachten op het juiste moment.…

Haar glorietijd inzake de filmbusiness is inmiddels grotendeels passé en Madame Van Houten zoekt de roem elders, zoals gezegd, desnoods op straat. De op drift geraakte Carice woont samen met haar man, de acteur Guy Pearce, en hun zoon Monte, in een luxueus verblijf te Amstelveen.…

Heus, je bent onmisbaar, geen betere roerder dan jij. Jij krijgt alles klaar zonder klontjes onvermoeibaar draai jij je rondjes soep of saus het maakt geen verschil altijd doe je wat ik wil. Toch ben ik bang dat ik je binnenkort moet gaan vervangen maar als je dat wilt mag je boven het fornuis blijven hangen.…

(voor Gerrit van Houten (1866 - 1934)) Je bent geboren op 29 augustus 1866 in de stad Groningen. Je stamt uit een bekende, Groningse familie van houthandelaars. Je vader Hindrik van Houten (1833 - 1883) was een amateurtekenaar, houthandelaar en lid van de gemeenteraad en de Provinciale Staten in Groningen.…

In 't kale hout de tekening van twijgen vermoeden van een knop die straks de lente baart geel sikkellicht zoekt aarde zie de maan schijnt zie de maan... maar mis het ochtendgloren niet er wordt een dag geboren ongekleed en ijzig koud en zie... de zon schijnt…

met je ogen op de nacht gericht wachtend op wat je had verwacht raken je voeten voor een laatste keer het hout voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door de maan, ontstaan uit wit goud priemt z'n ogen in je ziel laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor klanken…

Vanochtend heb ik de zon op een stokje gestoken mijn arm steekt omhoog uit de zee ik houd het molentje stevig vast golfjes omspoelen mijn slapend gezicht de maan ligt op het strand te baden in de zon die op zijn houten been aan de horizon staat…

Het matte avondschilderij voltooid, kijkt hij, de oude man, uit het raam. De rijke mensen eten bij de pizzeria. Er wordt volop drank geschonken. Het geroezemoes dringt zijn woonkamer binnen. En haar naam verduistert, in herinnering van heimwee. Met een houten kop komt ze op de fiets voorbij. Een psychologe van niets.…

Zwarte lange krullen dansen passioneel klinkt de muziek blote voeten voelen aarde ritmisch in de donkere nacht wijn schenkt alle bekers vol hout knettert in het vuur ogen kijken toekomst in onder het licht van volle maan…

Een foto in mijn hand, laat een bepaald beeld zien, een aantal kilo`s lichter, om precies te zijn tien, als ik naar mezelf in de spiegel kijk, wil ik dat beeld het liefste verscheuren, ik lijk wel een kleurplaat, die ze vergeten zijn in te kleuren...…

ik heb mijn basten afgepeld en krab het vel over mijn been het kwetsbaar ongekorven hout door eigen hand geschonden tot op het bot krijg ik het koud de krullen liggen om me heen vermengen zich met druppels bloed het boomsap uit mijn wonden zo schaaf en schrap ik ieder woord totdat ik niets meer overhoud…

Je kunt een schuurtje worden, een deurtje met een hangslot door je navel, het is afgezaagd maar het geeft voldoening als ze bij je komen schuilen. Je kunt nog altijd fier rechtop als telefoonpaal dienst doen, stijf tot in de lengte van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht op de helling en het dal. Je kunt ook met je knoesten en je splinters…

gebarsten lagen van loodzwaar verven gescheurde nerven van oud hout dat soms hoorbaar kreunt van heimwee naar woud dat ook in stormen dreunt als één van hen gebroken ter aarde komt en zucht…

Het enige wat nog herinnert is dat kleine houten kruis wat er bij dat hoopje aarde staat achter het schuurtje bij dat oude huis.…

(voor Carice van Houten) Sinds je bij 'Zomergasten' hebt aangegeven, dat je graag een geschikte man wenst, laat me die landelijke oproep niet los. Zelfs in een krant zag ik die basisbehoefte herhaald.…

Haar vader, jouw oom, was de liberale politicus Samuel van Houten, die 25 jaar Tweede Kamer-lid was. Hij is bekend van het in 1874 ingevoerde Kinderwetje van Van Houten, tegen iedere vorm van kinderarbeid. Jouw jongere broers waren Samuel en Jan. Jouw jongste zusje was Sientje.…

Van alle reis terug nog voor de reis begonnen... Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd? - Alle einders zijn ontgonnen en elke tocht gemeerd. Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen, en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên*? - o Dorre brand der ogen na nodeloos geween!... Geen bronnen meer, en geen stromen…

Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog. En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden, -maar sluit afkerig 't werend oog. Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren, en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond, -ik die me eens voelde een zelfde neêrlaag…