Alle inzendingen over De tijd kan ons gest

Geef mij iets om voor te leven Verstrek me houvast, zekerheid Meer mag ik beslist niet wensen In deze nare, rotte tijd Geef het minst dat je kan missen Doe een medemens plezier Die doelloos hier staat rond te zwalken Heel ver weg maar nog steeds hier Toon wat van je mededogen Met een geste, een gebaar Ik weet niet waar ik het moet zoeken…

De tijd kan ons gestolen worden Dit loopt niet goed af. Het landschap is genivelleerd en het is kouder dan een week terug. Zet me even in het zonlicht als je wilt. Iedereen schiet te hulp, iedereen schiet te kort. Iedereen staart zich blind op wat verdween. De buitenwereld is nog nat en klein en zacht genoeg. Onze dromen zijn waarachtig.…

Eigenlijk heeft het niets om handen Het is gegeven voor je het weet In goeie aarde zal het landen Als je dat maar nooit vergeet Op zich is het een kleine geste Niet verplicht maar mierezoet Je weet het zelf toch wel het beste Wat een compliment-je doet…

Als kind reeds vertoonde zij een zeer ontvankelijke natuur; een hard woord of een bruuske geste konden haar dagenlang doen zwijgen of in een hysterische bui doen uitbarsten. Ook haar kinderverhalen en eerste dagboekfragmenten verraadden een geest die door de grote frekwentie van haar gedachten zeer kwetsbaar was.…

In een kostbare geste gaf ik je mijn hart Verdoofd van smart was dit levensorgaan Samen het bloeden gestopt en geheeld In alle vertrouwen heb ik mijn kamers gedeeld Alle deuren open en vol liefde gepompt Het blauw werd rood en het klokje ging lopen Een kietelend pijltje lieflijk ingeplant Door Cupido met zachte glans omrand Maar in een…

De herrie is twee keer de geste. ----------------------------------- uit: Parmentier jrg. 10, nr 3, 2001.…

De geste zal beantwoord worden met een pakketje waarin ik ook voor haar het een en ander verzameld heb....…

cadeaupapier En doe er een mooie roze strik omheen Schrijf er in sierlijke letters je naam op Het is een presentje enkel voor jou alleen Als je dan weer een keertje aan mij denkt Maak het pakje dan maar voorzichtig open Luister goed naar mijn gedachten voor jou En laat ze niet in het luchtledige weglopen Beschouw dit cadeautje maar als een geste…

Je dankbaarheid zal ik me altijd blijven herinneren en hoeveel vaker was dit gebaar, deze geste nodig geweest! Het afscheid kwam onverwacht, plotseling. Woordeloos was je, en sprakeloos, verstomd, hulpeloos en machteloos..... Ik bekijk je foto in het oude album.…

De geste was niet onwelkom geweest en toen ons gezelschap neergestreken was op een terrasje, had hij verstolen blikken in mijn richting geworpen. Een andere keer kwam het tot een praatje. Meneer was gepensioneerd; hij was eigenaar geweest van een stomerij.…

Geen haan die er nog naar kraait met als fijne geste dat alle mensen die beboet zijn, er van meeprofiteren! Regels en wetten zijn er om de draak mee te steken, terwijl er tevens wetten zijn die zo oud zijn dat die makkelijk een herschrijf-beurt verdienen, maar dit terzijde?…

ik word op een wit gespreid vlies voortbewogen door zes maagdelijke engelen langs azuur blauwe luchten zij spannen een doorzichtig veld van geluk met een uitgestrekte gracieuze geste genade schenkend met verleidelijke ogen die mij onderwijl bedwelmende bloemengeuren toe zuchten waarop geen enkel aards genot kan bogen…

tombe bij zijn bakermat en wrong zich steunend door het mangat heen de wieg in die de grote man omvat het diep dat leeg en vol atomen scheen verknocht aan domme machtssymbolen speelt hij met pistolen telt het geld nog maanden kan hij hokken in zijn holen en zich verdichten tot beproefde held in hem herleeft nebukadnezars ziel hun gesten…

Ze inspecteerde even vluchtig het mechaniek, de knoppen en handeltjes, verklaarde dat ze het een lieve geste vond en nam het toestel mee..... Nooit heb ik haar weergezien....…

Maar plotseling en verrassend volgde zijn gebaar ten afscheid, zijn ultieme geste aan mij, de geliefde zus: hij aaide mij met een vluchtig en frivool gebaar door mijn nog altijd blonde haar......…

Tijd is daarin geen universele stroom, maar een rekbaar weefsel dat zich anders vouwt afhankelijk van waar wij staan, hoe wij bewegen en hoe wij waarnemen. Tijd is niet het vaste decor waarin wij leven, maar een dans die zich vormt rondom onze aanwezigheid.…

en dat was helemaal niet verkeerd, maar blijkbaar is iedereen die simpele geste allang verleerd. De winkels puilen uit van gaven, de een nog duurder dan de ander, maar dat is toch de bedoeling niet? 't Gaat er op Valentijsdag toch alleen maar om, dat je elkaars lieve dingen "ziet"?…

Zijn glimlach verbreedde zich toen ik verklaarde dat ik zijn geste "heel lief" van hem vond en ik vervolgde mijn weg, nu echter gewapend tegen de regen.…

De wurgende tijd martelde hem. Hij sliep met zijn erotische droombeelden en hij was hun gevangene, maar wat had hij graag zijn dromen omgezet in een verbijsterende realiteit, verkwikkend en nieuw leven inpompend. De geile, manlijke teven bevolkten zijn bed, zijn lakens waren voortdurend vochtig van zijn zweet en zijn goddelijke sperma.…

Vaarwel aan alle hallucinerende dwangvoorstellingen, die pijnlijke vervormingen die nog meer schade berokkenen, vaarwel en nu dan de definitieve overwinning van de vervreemding in een helende roes van vergetelheid. Deze extase blijft van hem en bij hem! Het leven van een aardse kunstenaar is waarlijk zwaar, maar ook waarlijk vol van hoogstaande geneugten…

Het is goed met Oscar, hij zal zijn tijd wel uitduren, hij zal net als Christus innerlijk vol opperste passie en spiritualiteit zijn geest overgeven voor het heil van allen, dat is wat goeroes verlichting noemen, wat goeroes een uiterste daad van zelfgave en initiatie noemen, het OM!…

Geheel uit de tijd gerukt.…

Wij allen zijn met elkaar verbonden, bedenk dit, daar onze tijden walgelijk fragmentarisch zijn. Contempleer hierover, het is van zielsbelang.…

Die roze kern van zachtheid, waar de hersenloze, harteloze massa niet tegen kon en erger nog. Welk een groot onrecht is hem aangedaan, nu wij meer dan een eeuw later er nog van kotsen! De armoede en het ongeluk, de schande treft heel de geestelijke wereld. Net zolang tot allen hem liefhebben. Voor een man die graag met woorden goochelde, is een woordeloze…

Gestrand Onder jouw wolkendeken van ochtendroze suikerspinnen vliegen uilskuikens. Vroege vogels omhuld door een lieflijk gebrom ontdekken iedere dag opnieuw de haast, de herrie, het supersonischsnelle draaien van de wielen. Noem me geen verrader nu ik dit zeg, ik heb immers zelf geen vaste grond onder mijn voeten. En ik hou van je ook al…

hij verzon alle zonnen stelde zo planeten vast doofde blinde sterren die de maan niet zagen staan gewoonweg op de tast als astronomische geste restten hen ten langen leste lichtjaren in het verschiet erfenis voor de toekomst liefdes lampjes anders niet ook de aarde waarde rond verzond vreemde signalen waar hij even stil bij stond "ozon…

De aandeelhouder wint.…

Ik heb mijn hele leven last gehad van gemengde gevoelens.…

Die grote gebouwen, waar de verzekeringen in huizen, hebben ze te danken aan de kleine lettertjes.…

Studenten zijn jongens die ruiten ingooien van gebouwen, waarvan ze later commissaris hopen te worden.…