Alle inzendingen over Dorothea Maetzel-Joh

(voor Dorothea Maetzel-Johannsen (1886 - 1930)) Je bent geboren op 6 februari 1886 in Lehsahn. Je vader was ambtenaar van de Raad in Lehnsahn en je moeder kwam uit een familie van leraren. Als kind leed je aan reumatoïde artritis, waardoor je een chronische hartkwaal kreeg.…

(voor Dorothea Maetzel-Johannsen (1886 - 1930)) Je bent geboren op 6 februari 1886 in Lensahn, Duitsland. Als kind leed jij aan gewrichtsreuma, waardoor jij chronische hartziekten kreeg. Jij was al vroeg aan het intensief tekenen en schilderen.…

Daar dropte de degelijke dubbeldekker de Dortmundse diëtiste Dorothea. Dordrecht! Drie doldwaze dagen doorleefde de doortastende dikke Duitse dame daar. Dolhuis, Drievriendenhof, Dordtevaer deden Dorothea denken dat Dorothea droomde. Daarna Drierivierenpunt! Diverse Dordtse diners daar deden de dikke Dortmundse dijen deugd.…

Maar ik moest jou even de verwonderde ‘joh’ laten illustreren.’ In zekere zin kan de ‘joh’ dus ook een soort ontzag uitdrukken. Vaak volgt na de ‘joh’ een retorische vraag (‘Echt waar?!’). Het is dus niet de bedoeling dat je deze gaat beantwoorden, zoals in het bovenstaande gesprek gebeurt.…

Alle begin is moeilijk, het moeilijkst is het begin van de economie.…

Dag nette meneer, met je hoodie en afzakkende broek, wat doe je daar op die parkeerplek in de hoek, oh ik zie het al, een patatje een cola en een peuk, prima combi maar hou het wel leuk, ruim je rommel op maar nee: daar gaat de verpakking van het patatje inclusief een opgerookte peuk, met een zwaai de bosjes in wat zijn we weer leuk! Een blikje cola…

O, maakt niet uit joh, doe maar hard En licht? Ach joh, van mij mag alles zwart…

Ze grinnikt en zegt: ja joh….. Een paar uur later gaat mijn mobiel en ik zie dat ze alweer klaar is (waar is de tijd dat kinderen vanaf half negen op school zaten tot laat in de middag) neem op en zeg, hallo lieverd, alweer klaar, ja joh is het antwoord en ik zeg: dat is €0.10! Elke keer dat je me antwoordt met 'ja joh' kost het je geld.…

Vanmorgen gaan meneer T en mijn persoontje naar Appie, natuurlijk om de kleine boodschapjes te halen en we slagen daar vanzelf prima in, maar nou moet ik eerlijk bekennen dat meneer T er zo eentje is die bijvoorbeeld tot voor een poosje terug allerlei spullen in de kar legde, waar ik vervolgens bij het afrekenen pas achter kwam! Na hem vermanend te…

Nee joh, je hoeft me niet te dragen! Welterusten, slaap lekker. Nee hoor, ik heb helemaal geen wekker! U moet op de zaal blijven, de dokter komt er zo aan! Nee joh, ik kan zolang niet blijven staan! 't Is wat, als je ouder wordt! Nee, ik word niet dóóf, ik ben óud!…

In de vroege ochtendschemering zie je dauwdruppels aan de takken je kunt ze daar eenzaam zien hangen tot ze zachtjes naar beneden zakken Zoals dauwdruppels in de morgen glijden mijn tranen naar beneden want het is voor mij niet te verkroppen dat ik geen afscheid heb kunnen nemen Achter het vochtige raam van mijn hart wordt er met liefde…

- - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - -- - - - -- uit het werk van Joh. C.P. Alberts (1893-1967)…

Sint Dorothea Visser gaat samen met Arent en Clara naar Kasteel Zwanenburg om te dineren en te kletsen. Tijdens het uitgebreide diner vertelt Dorothea over haar werkzaamheden als huishoudster en sacristiehulp bij pastoor Teus Kerkhof. Ze is dik tevreden over haar leven bij de pastoor en in het mystieke Kloosterburen.…

Dorothea Mackellar…

(voor Elizabeth Bowen (1899 - 1973)) Jij bent geboren als Elizabeth Dorothea Cole Bowen op 7 juni 1899 op 15 Herbert Place in Dublin, waar jij de eerste zeven winters woonde. Jouw vader was de advocaat Henry Charles Cole Bowen (1862 - 1930), die van Welshe, adellijke afkomst was. Jouw moeder was Florence Isabella Pomeroy, die in 1912 overleed.…

Mijn maat stoot me aan en fluistert samenzwerend moet je kijken joh lekker stel borsten een verdomd strak kontje ook maar ik luister slechts vast meer van haar genietend…

Dorothea liep langzaam langs het raam waarachter ze met haar nieuwbakken kennis had gezeten. Ze zag hem heftig in zijn mobieltje praten en nogal beteuterd kijken. Maar toen hij haar op het trottoir zag passeren brak er een glimlach door. Hij stak zijn vrije hand op en gebaarde haar weer binnen te komen……

Dus kan er niet even een vriend met zijn armen mijn hart weer verwarmen en zeggen: 'Kop op joh, meid je bent top!'…

Wat ontzettend leuk dat je langs komt, kom binnen joh! Jaren vallen weg, ik neem hem mee naar binnen en ook manlief is blij verrast! Ga zitten joh, wil je koffie? Graag zegt ie en hij zit gezellig een poosje bij te praten, alsof ie er vorige week nog was…. Als hij vertrekt zeg ik: nu niet zolang meer wachten hoor, je bent altijd welkom!…

– We hebben het er hier vaak over gehad weet je… En om me dan een beetje druk te moeten maken over wat ze… nee joh… ze maken mij de pis niet meer lauw… hahahaha… En de mensjes thuis, weet je, die zitten ook niet te wachten op eh….…

Zo heerlijk dat afhaal eten bij de Mac, ook zo heerlijk makkelijk nog! Je rijdt er met de auto langs een loket, doet je bestelling van frietjes, mayo, al dan geen kroketje of een gigantische burger met een overheerlijke hamburger en zo’n goor plakkie kaas ertussen, niet mijn ding dat is duidelijk! Vroeger ging ik er nog wel eens langs, want de shakes…

Praat harder joh! Ik kan je niet verstaan! Ik spreek toch wel met Femke, neem ik aan? Maar wat zeg je me nu? Je bent je stém kwijt? Ach meisje toch, dat wist ik toch al lang! Plus die van half jouw aanhang, ben ik bang...…

Iets hoger, rechts, wat meer opzij Ja daar, nee net een stukje terug Als kind verdiende ik wat bij Met krabbelen op vaders rug Iets harder joh, je bent geen meisje En niet zo snel, je gaat te vlug Ik kreeg een kwartje voor een ijsje En vader mooi een rooie rug!…

ik heb gedag gezegd nog god god ik wist niet eens tegen wie of wat ik dat zei en zei gedag ik zei gedag en er was stilte niemand antwoordde, zei hoi prima zo joh ga zo door en er was een heel verlegen wereld. Daarna werd er niets meer. Ik was geworden tot een meisje eenzaamheid. Daar is de trein, mijn hoofd loopt om.…

De term tussenwerpsel slaat op een categorie woorden als potverdorie, gossiemijne, joh. Het zijn uitroepen en kreten en je zou ze dus inderdaad als een soort uitwerpselen kunnen zien, zoals een bezoeker van deze site doet.…

Ze roepen hé joh, je weet het hè, en lezen de krant. Over de rand kijken ze mee hoe je je huiswerk doet of niet. Je staat versteld van wat ze weten over de wereld. Meer dan van jou bijvoorbeeld. Vaders zijn zo. Ze laten niets merken tot er iets is.…

Een ongekend en diep verlangen klopt aan de deur van mijn hart ze wil het met liefde gaan behangen het ruilen met de overheersende smart Maar de deur gaat nu niet open omdat mijn hart toe is aan rust het open staan is nu even afgelopen totdat de hete tranen zijn geblust Vraag me niets en kom niet te dichtbij want dit terrein blijft voorlopig…

rozen bloeien niet in de wind, geen kind van welke leeftijd ook zal nachten - welke nachten? - met strikken binden, geen stervende zal dagen met stokken slaan geen gek zal knechten wat vergaat en is vergaan, geen dode vrouw zal rust en onrust vinden, rozen bloeien geenszins in de adem van een kind. alles wat deugt is weerbaar, wat niet weerbaar…

Vertrouwen zwaar geschonden harde woorden sneden diep fladderende vlinders vermoord zodat mijn hart een wond opliep Mijn gevoel werd gevangen ver weggestopt in een kooi van pijn en stromende tranen het was alles, behalve mooi Vertrouwen zwaar geschonden nooit gedacht dat je zo zou zijn ik droomde fonteinen van liefde maar belandde in…

Aan aandacht geen tekort maar toch eenzaam en alleen dacht dat alles was ingestort zat er gewoon even doorheen In die donkere zwarte nacht heb jij een kaarsje aangestoken daaruit putte ik mijn kracht en werd de zwarte lijn gebroken Heel onverwachts voor ons beide verschenen wij in elkaar´s leven voorzichtig sluit ik de zwarte bladzijde…