Alle inzendingen over Drukte

in geluiden van de stad hoor ik harten kloppen het bloed is niet te stoppen in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de muren tellen vlakt het leven af, fluistert duister…

Iedereen moet jong blijven en volop in het leven staan. Meedoen en zich druk maken ook al ben je de vijftig gepasseerd. Maar ik ben wie ik ben geworden door alles wat ik heb meegemaakt. Ook al voldoe ik niet aan de eisen die de maatschappij mij stelt. Of wat de mensen van mij willen dat ik ben. Ik vind mijn kracht in écht zijn, of dat nu sterk of zwak…

Zo gingen zij gezamenlijk richting ziekenhuis, moesten beiden naar verschillende specialisten en de tijden dat ze moesten komen lagen zo dicht bij elkaar dat ze gezamenlijk gingen. Zij moest eerst en natuurlijk liep het spreekuur uit, ze zat op hete kolen, niet omdat de kachel brandde, maar omdat ze de uitslag zou krijgen, van: zou het wel, zou het…

Deze drukte is meestal "het gevolg van". Het begint dan met een relatie tussen een man en een vrouw en ja….. Van alles komt er dan bij kijken, een huis kopen, een trouwdag plannen, kinderen ja of nee? Alles wordt op de weegschaal gelegd, zou dat wel volmaakt te regelen zijn?…

In de stad is het vreselijk druk daar moet je manoeuvreren Tussen de mensen op het trottoir blijf je aan het laveren Ga je er een hoek om dan is de kans heel groot dat je tegen iemand botst en je belandt samen in de goot Kom je in een groep terecht dan trapt men je blauwe schenen En kom je daar dan uitgerold knal je vloekend op de stenen…

In verband met grote drukte vervalt deze week de column van Jan Lunsing.…

onderweg naar de stille oceaan om de stadse drukte te vermijden; neem dan mee een verrekijker om de meeuwen te observeren om mee te gaan in hun cirkelen boven de zeespiegel.…

Mooi weer was het de afgelopen week. De zon scheen overal. In ieder geval dáár waar ik liep. En ik liep deze week over de Oude Gracht in Utrecht. Lopen is in mijn geval misschien niet helemaal het goede woord. Je kunt beter spreken van een voorzichtige draf. Ik behoor namelijk tot de groep mensen die de tijd die men nodig heeft om zich van A naar B…

we hebben geen tijd, de tijd heeft ons.…

Gisteren maakte ik gebruik van mijn drie kwartier middagpauze om twee boterhammen soldaat te maken (uitzonderlijk bleef de derde gespaard omdat het zo druk was op de dienst dat ik eigenlijk geen honger had) en daarna het centrum in te duiken om een kerstcadeautje te kopen. In het kitscherige juwelenwinkeltje waar ik vaste klant ben, zag ik toevallig…

Hoe gewoon kan een dag zijn, doodgewoon, of simpelweg gewoon? De onze zit vol met ongewone acties want: waar het verhaal tien dagen geleden al begon om door te geven dat ik ‘mijn’ zalf nodig had moest ik afgelopen donderdag wederom bellen, waar of die bleef? Samen met een doosje medicijnen zou het vrijdag gebracht worden, al wat er kwam, geen bezorger…

Iedereen die "kent" je ze spreken je altijd aan Op je werk ben je bekend voor anderen klaar te staan De buitenwereld denkt dan ook dat je vrienden in overvloed hebt Maar steeds blijkt dat na werktijd de belangstelling snel weg ebt Weinigen die je eens bellen die belangstelling in je tonen Terwijl ze allen notabene zowat bij je om de hoek…

Wat geuren met je doen: ze brengen terug wie je niet meer bent ze kussen wakker wat je niet meer kent: heel die drukte in je hoofd, heel het worstelen om zin.…

Naast diep persoonlijk leed en economische wanhoop in veel sectoren in de samenleving door de Corona pandemie, tel ik eveneens de nodige zegeningen. Ook stimuleert het akelige virus om nu eens echt grondig te werken aan zeer noodzakelijke veranderingen. Lees mijn strikt individuele en incomplete lijstje van zegeningen en suggesties voor de nabije toekomst…

Schichtig loop ik rap door drukte heen en bedenk, dat ik een soort Corona lafbek ben geworden. Door de lange periode van betrekkelijke stilte, geen bezoeken, geen getoeter van verjaardagsfeestjes, geen domme drie zoenen gesmak, en minder drukte en gehijg in de winkels, boorde ik blijkbaar uiterst saaie delen van mijn persoonlijkheid aan.…

Doorheen de drukte De drukte van de dag Snel en ongeordend Vliegen minuten voorbij En dwalen Mijn gedachten Even af Naar hen Diep in mijn hart…

Midden alle drukte daalt ineens een lied; een kind dat kijkt en helder ziet hoe grote mensen zich zo haasten en toch niet leven, enkel doen... Hoe mensen leven voor fatsoen en voor wat buren ook maar denken... Een kind dat vrolijk staat te wenken dàt kent de dingen die er echt toe doen.…

Vrijdagnacht half 2 Drukte Dansvloer Muziek Lichteffecten Bezwete lichamen dicht bij elkaar Ineens... Die smachtende blik In mijn richting Knipoog Vluchtige glimlach Tussen de drukte dringend naar elkaar Een praatje Een drankje Een voorzichtige aanraking Kijkend in elkaars ogen Zoeken onze lippen elkaar Ik wil meer...…

De thee op bed is letterlijk gelukt Daarna een luchtje, net als vorig jaar Een tekening, de oude hangt nog daar En dan naar zee, kom kinders, ingerukt De file was, net als vandaag, heel lang Alleen nu is het leuker, ben ik bang…

Het samenvallen van de "Corona-Consternatie" en de anti-racisme-demonstratie zorgde voor opschudding en drukte, teveel drukte. Moeizaam voortstrompelend vond ik aan het eind van de middag door de overbekende straten de terugweg naar huis.....…

Maar toen hij er eenmaal was drukte-n-ie door.…

teken aan de wand onderdrukking drukt geweld spot verbroedert niet…

Het is maar net op welke knop men drukt, de een maakt slachtoffers en ik een momentopname...…

Poëzie is de zwaartekracht die je met de neus op de feiten drukt,maar dan opgeschreven in woorden van de dichter.…

geen dwingelandij die haar hoofd beneden drukt zij wil samenspel zonder eenrichtingsverkeer doch heen en weer rotonde…

in mij smelt de sneeuw en breekt het ijs de wind verjaagt de koude drukte iets van lachen of van snikken is te horen het vallen van een steen…

Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen, haar rode lippen op de rode band. O zag haar thans de dichter! Vurig drukt zij haar lippen op de letters van zijn naam, en vouwt, om ’t lieve boek, de handen saam. Daar springt zij op en zie! een roosje plukt zij en legt de zomerbloem bij ’t liefdelied. O zanger!…

Hij zoekt naar zichzelf verborgen in klei hij vindt en hij vormt de uitkomst is zij hij zoekt naar de kern van naakte bestaan hij kneedt en hij drukt zo zal zij ontstaan.…

Tussen vijf en zeven 's avonds Als er niets gebeurt, Dan klimt het kwik in alle zieken En leren de kinderen vloeken. Ze smijten al zingend en scheldend de melk Van tafel, ze steken stampvoetend Hun honger omhoog als hun dierbaarste speeltje 's Avonds tussen vijf en zeven Als er niets gebeurt. Dan laten de mensen hun lichamen zakken In…

Af en toe drukt ze zich tegen me aan. Haar warme adem in mijn gezicht. Morgen is ze weg.…