Alle inzendingen over Eer

de verte te zien Daar wil ik me dan graag in vergissen Dan kan ik je bijna aanraken Dat zou ik nog zo graag 1 keer willen Nog een laatste warme omhelzing Dat zou zoveel verdriet in mij stillen Maar het blijft bij praten Tegen een hoop zand en aarde Toch de gedachte dat je daar ligt Geeft dat zand een onschatbare waarde Mijn laatste eer…

Hier is geen eer meer te behalen.…

wat is eer? Een handvol nietig slijk. Gods vriend te wezen is veel meer; Die Jesus lieft, is rijk. Komt vallen we onze God te voet Om deugd en heiligheid: Zo wordt op aarde ons jong gemoed Ten hemel voorbereid. Dan krijgen wij die beste schat, Die nimmermeer vergaat. Dan lopen wij op het deugdenpad, En schrikken van het kwaad.…

Niemand kon jou dat nog vragen, maar echt, lieve pap jouw eer die zit nu in ons zelf...…

Ik zie op mijn oude handen - hun taak is bijna gedaan - Brachten ze eer of schande? Brachten ze zegen aan? O mijn handen! Mijn handen! Nu moeten ze spoedig vergaan. Ze hebben al rimpels en vouwen, vlekken bruin, die geen water wist. Ach! Al te groot vertrouwen! Wat hebben ze vaak zich vergist - Mijn handen! Mijn handen!…

Zij droeg een jurk, lang uit de mode, en was zo mager als een lat, een rare stokvis, maar ze had zo'n zeldzaam mooie lesmethode, voor die tijd eigenlijk verboden: het scheen, ze praatte zomaar wat, alsof je in haar kamer zat te kletsen om de tijd te doden. Het leek gezellig en verkeerd, maar was, dat blijkt, geraffineerd: ik ben…

...ik weet inmiddels als geen ander wat er voor komt kijken om in de korte tijd die ons rest met een fatsoenlijke kandidatenlijst voor de Tweede Kamer voor de dag te komen...…

Bezint eer ge bemint.…

in 't halflang groene gras lag een oude regenjas in de zon te dampen trek hem aan hij zal je staan met je ego kampen worstel, lever strijd 't is je eer, 't is voor altijd met je geest te kunnen vechten 't zijn de waren, 't zijn de echten…

Iedereen wil de lakens uitdelen, maar niemand wil ze wassen.…

Ik geef haar alle eer, die zij nu verdient! Wat rest mij verder te zeggen?…

Na de verbale winderigheid komt de woordendiarree, daarna de reactie om vervolgens met elkaar de valkuil in te glibberen; nadat dit alles is geschied kan men uit pure noodzaak in discussie gaan, doch dit is vrijwillig en enigszins vrij toegankelijk, een ieder betaalt slechts met zijn eer en geweten.…

Zij vergrendeld en hij eer gewroken. Zij is de Pakistaanse Zahira en hij is haar broer. Zij past voor een gedwongen, door haar ouders gearrangeerd huwelijk en hij vermoordt haar. Hoe primitief Pakistaans islamitisch wil je het hebben/kan je het aan? Eerwraak of -moord, een vergelding op een gezond-ambitieuze vrouw in Pakistan.…

Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Hoe kan de roos geuren zonder de zon? Hoe kan iets eindigen eer het begint? Hoe kan iets er zijn eer het er is?…

Hoe kan iets er zijn eer het er is? Hoe kan iets eindigen eer het begint? Hoe kan een roos geuren zonder de zon? Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Regendruppels kleuren de dag, de roos en de zon, het einde en het begin; tekens van hoop, groene olijftak na de gloeiende hitte.…

Stilte schallend over velden weerklank na de ´last post´ geruis van koele wind en wapperende banieren Gelederen stram aaneen een vlag halfstok gehesen saluut klinkt uit drie schoten voor gevallen kameraden Mannen, strak hun blik opeengeklemd hun kaken en goud dat toont de heldenmoed postuum de eer bewezen In oneindig lijkend lange…

Ze vocht strijdlustig om mijn eer te beschermen Maar een helwitte loper doorkruiste haar pad. Hij had mij mijn vrouw en mijn zege ontnomen De strijd was geëindigd in een roemloos schaakmat.…

Het NIOD schreef het paarse Waterloo Kok trok hierdoor zijn laatste consequentie De demissionair minister van Defensie Kreeg de doofpot van zijn voorganger cadeau. Belast door iets wat hij niet heeft gedaan Niet-stemmers 15/5: denk daar maar aan...…

De overheid wil weer wat reguleren En dus komen er regels, vaste prik De bond van tatoeëerders maakt zich dik Omdat de staat hun werk graag wil frustreren Men wil zo het verminken gaan bestrijden Maar wel intussen doorgaan met besnijden…

Ach lieve heren, welk belang heeft toch die eer voor even, Je bent toch wie je bent, dus durf te leven en laat de andere dichters punten geven, al slaat het soms echt nergens op... je krijgt toch niet de strop!…

“Voorzichtig m`n jongen, anders gaat het stuk”. “Maar zeg nu eerst even wat ’t is Opa!” Wat is nou een DV-dinges? Een digitale video dinges, zei u?” “Kijk, geduld jongen, hier heb ik nog een stopcontact en ik heb er weer stroom opgezet. Nu kun je zien dat er duizenden mensen naar ons juichten in 2010. Echt waar, even wachten hoor.” “Grootvader…

Anyway, zoals de Engelsen zeggen; en wij doen dat met affijn of enfin; uiteindelijk sloeg het brouwsel van mijn overwegingen neer tot deze titel Eer en Geweten. Het is inmiddels kwart over acht geworden op zaterdagmorgen, en mijn eer en mijn geweten willen u de column die dit gaat worden op tijd doen toekomen. Vanwege eer en geweten.…

Ik zie ze voorttobben in de sneeuw, al die neurotici die de zeer twijfelachtige eer van het goud, zilver of brons willen behalen met hun zinloze, doelloze en nutteloze ondernemingen. Want in de neurose, zo las ik, streeft men naar glorie en eer. De neurose is algemeen, doet zich voor in vele vormen en is wijd verbreid onder de mensheid.…

In de huiskamer speelde kleine Jaap van drie jaar heerlijk met zijn houten treintje. Van de tafel naar de kast... Dat was een reis van het grote weiland naar de hoge berg. Onder de tafel door: een lange, enge tunnel in! "Auw! Auw! Au!" Jaap sloeg hard op zijn wangen en op zijn hals. "Weg, muggen!" brulde het jochie. Ja, die nare diertjes hadden…

in hartje Nijmegen streden tien dichters in de finale ener dichtfestijn tussen lerende dichters onder de heerlijke titel Onbederf'lijk Vers om de eer drie waren de beste die kregen nog meer eer sprak jurylid Ilja Pfeijffer zo ging ik weer gewoon met eer en een zonnebloem ook mooi vers mooi dat-ie hing in het holst van de nacht…

Mijn eer en uw eer uw hart mijn hart heeft niets gemeen. Ik schrijf u met de ravenveer. Ik schrijf u met het ravenzwart het teken: neen. ----------------------------------------------- Uit: Verzamelde gedichten, 1980.…

neemt u maar rustig van mij aan er was geen kwestie van niet droog staan sterker ik had best trek in die bonte meid wat gaat er boven in een trein die rijdt helaas had ik juist in de krant gelezen de rode vrouwen doen het heviger en meer zijn minder geremd in het seksueel verkeer kijk en dan moet je niet bij mij wezen als man van eer…

Ik kon voor het eerst de stad niet meer aankijken het was avond en kou drukte schouders naar de grond een man liet op een afstand waar je niets van zeggen kon zijn handen over mijn lichaam gaan de mensen moesten naast de stoep lopen ze hadden gezichten waar de wind in was geveegd de geur van platgetreden straten gepofte kastanjes, uitlaatgas…

Eer dat ik ú vergeet'!…

Nee, geef je eigen eer niet prijs. Die mensen in Den Haag, die zijn niet wijs. Verdedig met je laatste tand, toch de eer van ons vaderland.…