Alle inzendingen over Enige tr

Enige tranen Toen ik aan u dacht, schoten mij enige tranen te binnen. Buiten hing een grijs daglicht. De radio stond zachtjes aan. Ik staarde voor mij uit; er viel niet veel te zien, dus zag ik niets. Wel ontdekte ik een gevoel van ontreddering, dat gepaard ging aan een gevoel van eenzaamheid.…

Zie ook http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/2459172/2011/06/28/VVD-wil-af-van-subsidie-voor-bevooroordeeld-KNMI.dhtml…

Twee tassen vol met spullen het enige wat je nog had een ander zou het rommel noemen voor jou was het je grootste schat Wat kleren en een foto-album brieven, en een zelfgemaakte kaart kapotte ketting in een doosje en ook een ring had je bewaard.…

Zoals mijn Zen-goeroe al eerder opmerkte: ’De waarheid is nergens lid van dus laat al je verwachtingen los want zij zijn je enige begrenzing…’…

Als enige trooast in dit leven vol ongemakken heb ik nog een plant met snoezelige bloemen, en biddende bladeren voor mij. Laat dat mij tot troost wezen! Ik moet eens een keer een hond kopen!…

Ik kijk naar buiten strijk mijn handen door m’n haar de zon schijnt door de ramen even valt een stilte regendruppels vallen neer maar ook daarmee de lach op mijn gezicht ik voel de pijn steeds meer jij was de enige de enige voor mij jij was m’n liefde waar ben je gebleven ben ik je kwijt ik mis je zo en betuig je mijn spijt ik…

Meneer T..Tr.. …Trawant dokter. Juist, ja…gaat u zitten…wat mag ik u inschenken, wit rood, jonkie misschien? Even niet dokter…ik kom net bij de kapper vandaan. Hè wat ongezellig, het praat zoveel makkelijker met een bo..borreltje erbij..…

Dan zeggen mensen heel verbaasd, Er zijn toch ook nog anderen, die van je houden, om je geven? En niemand snapt of wil begrijpen Dat ik niet aan het zoeken ben, naar mensen die nog om mij geven. Ik ben nog maar een kind, een vrouw mag ik mij nog niet noemen. Misschien een losgelaten meisje, die zoveel van één jongen houdt.…

mijn haard daarginder werd kou tastbaar zeker niet minder kocht onderweg krans en kerstkaart laatste voor een hechte verre vriend eenmaal gepost voelde ik warmte herinner plots huis voor daklozen haastend naar het afzenderadres een plek om niet te verwaarlozen na twee dagen de post was op tijd nam verbazing mij mee naar het heden mijn enige…

Hij strompelt voort bij het station en draagt in de delta, in de driehoek die mannen tussen de benen hebben een vod, een groene, neerhangende doek. Hij lijkt vertwijfeld, wanhopig, maar ook verdwaasd en verward. Voorbijgangers kijken nu eens mededogend, dan weer spottend in zijn richting. Zo zijn de schizofrenen, de paria's, de outcasts maar moeten…

Haar handen, aangetast door ziekte, kunnen nauwelijks de zware, groene toegangsdeur tot mijn flat hanteren, maar daar is eindelijk mijn door ziekte getormenteerde, maar karaktervolle, humoristische zus, de boven alles trouwe kameraad, de na de dood van onze ouders overgebleven enige werkelijke kameraad, die het leven mij schonk.....…

Adolf zei, dat jij de enige vrouw was, die hij ooit heeft liefgehad. Jouw kamer in de Berghof bleef intact en op jouw geboorte- en sterfdatum vulde hij deze kamer met bloemen. Hij had portretten van jou in zijn eigen kamer en in de Kanselarij in Berlijn. Volgens de politie heb jij zelfdoding gepleegd, maar sommigen dachten dat jij vermoord was.…

Dus het enige dat hoefde te gebeuren om alles te laten ontstaan is het opheffen van het niet bestaan ervan. Of het niet bestaan in de dimensie waarin dingen als het ALLES merkbaar zijn. Om met Star-Trek te spreken: N is 'a cloaking device'. N is een onzichtbaarheidsmantel.…

(voor Nadezhda Sergeevna Alliluyeva (1901 - 1932)) Je bent geboren op 22 september 1901 in Tbilisi, Georgië. Je vader was Sergei Alliloeyew, een spoorwegarbeider en een revolutionair. Je moeder Olga was van Duits-Russische afkomst. Je was hun jongste kind. Je vader vond werk en een huis in de Kaukasus. Terwijl Jozef Stalin in ballingschap vertoefde…

Het is zorgelijk hoe de leider en het enige lid van de PVV over het nieuwe minderheidskabinet praat. Hij hoeft het niet te steunen, maar de denigrerende wijze waarop hij erover praat zegt veel meer over het nogal negatieve karakter van deze politicus dan over het onontkoombare experiment van Jetten, Bontenbal en Yesilgöz.…

Mag mij dan na zo veel treuren Zo veel zwoegen, zo veel wee, Niet een uur van rust gebeuren Op een stille legerstee? Drijft mij, met gebroken lenden, Kreupel, ademloos, en krom, In een kring, die nooit zal enden, ’s Werelds tuimelmolen om? God! Gij zag mij heel mijn leven Aan natuur en leedgenoot Onvermoeid ten beste geven, Waar uw wijsheid…

Eeuwenoud geduld ontworteld statig alle wind gevangen. Verscholen achter jouw bast. Zonde, zo'n schoonheid. Moedig spreiden mijn takken zoekend naar vaste grond. Stevig en trots beschuttend de vruchten die jij droeg.…

Bij de schilderij van hare overleden moeder Wanneer ik neergezeten Bedaard het beeld aanschouwe Van mijne lieve moeder, Dan rollen mij de tranen Gestadig langs de wangen. Dat lief en lachend wezen, Waar godvrucht en oprechtheid Bevalligheid en blijdschap Zo klaar op is te lezen, Doet mij dan bitter schreien, Om dat ik haar moet missen;…

Weet als enige waar hij woont en brengt hem al eens huiswaarts als hij merkt dat Tuurke het besef van zijn aards bestaan, aan het verliezen is. Hij heeft er ooit nog aan gedacht om hulp in te roepen, zodat Tuurke weer vrede met zichzelf en de omgeving kon krijgen.…

Luisteren en voelen Denken en zeggen Liggen en laten Weer luisteren en voelen En horen of het klopt Het klopt Raken en aanraken Menen en vertrouwen Lachen en rusten Doen en bewegen En kijken of het klopt Het klopt Blijven en hopen Plannen en bouwen Genieten en zijn Weer luisteren en bedenken En weten dat het klopt Het klopt…

Slechts eenmaal heb ik u gezien. Gij waart gezeten in een sneltrein, die de trein, Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart. De kennismaking kon niet korter zijn. En toch, zij duurde lang genoeg, om mij Het eindloos levenspad met fletse lach Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag. Waarom ook hebt…

Oorlog voorbij Tanken van de straat de supermarkt weer open In mijn hoofd Sterven de mensen Vallen huizen in elkaar Een diep donker gat Dat daar nog rest Voor mijn ogen Slechts nog tralies Die de bomen Onbereikbaar maken En de lucht In verticale lijnen deelt De gedachte kan niets Voor anderen wellicht Het verleden, voorkomt een toekomst…

Ik ben onzichtbaar, Een gezicht in een kudde, Mee zwevend als een geest, Mijn ogen spreken niet meer, Lippen bewegen, Maar de stem vervaagt, Een geluid tussen de duizenden, Niet verder dragend als een dood blad, Tranen vloeien al lang niet meer, Vloeien niet als wijn of bloed, Ik ben onzichtbaar, Een geest, Ik vind het zo wel goed…

Van Bommel was natuurlijk aangeslagen Toen men hem wegdroeg van het voetbalveld; Hij had het zich heel anders voorgesteld Dat hij op handen zou worden gedragen. Maar ja, een crack met zulke dure benen Moet volgens mij uit voorzorg nooit gaan trainen.…

Toen ik er een had opgestoken Dacht ik bij de eerste trek: Het is toch eigenlijk te gek Om allen mee te laten roken Dat gaat maar met mijn rookwaar aan de haal Die pakjes kosten mij een kapitaal!…

Hij houdt niet zo van autorijden, vergelijkt het met voortdurend voor de eerste keer naar schoolgaan. Hij vertelt dit tegen het meisje, dat ook liever met de trein. Ze kan dan zo lekker existeren. Ze slaat de bladzijde om, ziet de volgende pagina van het leven. Haar ogen zoeken de laatste regels. Hij is het met haar eens en noemt autorijden…

de traan, gevat in hartstocht, lacht mij toe in rode lippen de traan, lijdend, weent mij in strak gelaat de traan van vreugde woont in glinsterogen de traan, ultiem de perfecte druppel ik stroom over…

Ik dacht dat ik wist wat liefde was. Ik dacht dat ik wist wat trouw was. Ik dacht dat ik wist wat vriendschap was. Maar jij maakte er O.T.T van... Ik weet wat vriendschap is. Ik weet wat trouw is. Ik weet wat liefde is. Ik weet dat ik van je hou en ik wist dat je mijn vriend was...…

Het is kerstnacht, voor de tweeduizendenzesde keer hult men een krijsende netgeborene in lappen, legt men het neer in ouderwets stro. Een rechtgeaarde katholiek komt nu thuis van de nachtmis, eet in gezinsverband een beboterde plak van de stol, "spijs doet laven". Dit alles in het kader van gezellig met z'n allen midden in de nacht, nu kan het…

Op een trapje, een ijsje etend, vraagt een jongen me: 'Verzamelt u iets?' Ik doe mijn zonnebril omhoog Ik zit op een hoek van de Kalverstraat en tijdens het eten van mijn ijsje vraag ik me af is mijn geliefde mijn geliefde Mensen stromen voorbij winkels in en uit Vanmorgen, in de krant, een feelgood-expert aan het woord over het belang…