Alle inzendingen over Erase hate

Met je eveneens lieve en moedige vader stichtte ze de Matthew Shepard Foundation, die haat in de samenleving wil uitroeien, die vooral opkomt voor lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender jongeren. Bovendien wordt er gezorgd voor een duurzame gelijkheid voor alle LGBT-mensen. 'Erase hate!', is hun slogan.…

in de stroom des tijds veelvuldig demonstreren, oefenen en gebed heeft de wereld moeten ervaren ondanks welgemeend koesteren aangewakkerd door bevlogen zielen met woorden zonder zelfzucht zonder haat om het hardst geroepen dat de vijand zich niet zal overgeven voordat hij is losgemaakt.…

Waar ik eerst slechts liefde zag zie ik nu slechts nog haat zoals het als het over raakt het meest van tijd dan gaat. Maar van mij kan je zo kijken tot je er scheel van ziet mij kan het niet schelen want blikken doden niet.…

Ze kijkt naar hem als een vreemde en vraagt hem of hij de stilte zou kunnen liefhebben en haar voor altijd haten.…

Natuurlijk haat ik hem, ik heb hem te zeer liefgehad.…

Haat Is de haat vergeten? Als sneeuw voor de hevige regen? Vraag de haat wanneer hij kwam, hoe de haat ontstaan is, aan welke grens de haat geduldig wachtte om ongestoord naar binnen te komen. Vraag de haat hoe lang hij duurt, hoe breedsprakig hij wil zijn, op welke hoogte haatgevoelens kunnen leven. O haat, doornige haat!…

Als je bedenkt wat liefde kan doen met een mens, dan vraag je jezelf af waarom er zoveel haat bestaat...…

hem En ik verlang naar onze ontmoeting En hou ik van mijn haat voor hem…

het groeide reeds vroeger toen hij haar sloeg mijn haat voor hem schreeuwde verankerde als een diepgewortelde eik een eik zonder bladeren zijn ogen begonnen te schitteren in haar tijdloos wenen op zijn mond speelde een glimlach met haar ineenkrimpend beven ja , het groeide reeds vroeger hij sloot haar op in de bittere diepte van haar…

voor haar mond, een kreun slakend, volgde meteen de dreun terwijl zij zich vermande Hij hoefde niet te zien 't verdriet dat naar buiten wilde hun toekomst, die hij één klap vilde nerveus slikkend zag zij niet de grijns op zijn arrogante gelaat met 'n waas voor haar ogen 't enige wat ze voelde, ik ben bedrogen liefde veranderde in haat…

Ik zou je willen zoeken In het land van jouw verraad Om je de pijn te laten voelen Hoeveel ik je nu haat Ik zie jou in mijn dromen Zo klein en toch zo groot In mijn dromen ben je niets meer In mijn dromen ben je dood Een traan vloeit langs mijn wang Een druppel valt op jou Ik fluister zacht "ik haat je" Omdat ik zielsveel van…

Ik ben met mijn haat door het leven gegaan Een mantel van purper had zij aan En onder die mantel een kleed van rouw Als het slepend gewaad van een weduwvrouw En een kroon van robijn op haar lokken blond En een bittere lach om haar trotse mond En een levende slang om haar middel heen Als een goudgroene gordel van edelsteen Zij droeg in de rechter…

Een hete haat is juist in haar ontloken. Zij is paraat, het besluit is nu genomen. De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs. Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen. Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs. Ontnomen is haar eer. Hij heeft er mee gestreken. Haar trots gekrenkt als door een vlammend zwaard.…

Het heeft me in mijn macht geen moment dat ik het niet voel niets kan ik vinden wat het verzacht en bijna niemand weet iets van mijn wraakgevoel Kon het niet uiten, nooit de kans gekregen alles wist jij om te draaien mijn woede, mijn haat is alleen maar gestegen Ik weet het, het is 't niet waard en ik weet het, ik zal nooit de kans krijgen…

Haat me niet Omdat ik nog steeds aan je denk Haat me niet Omdat ik nog steeds op je wacht Steek een mes in mijn hart Maar haat me niet Verbrand me tot as Maar haat me niet Haat me niet Omdat ik nog steeds van je houd…

Ik haat je! Omdat je me zoveel pijn doet. Ik haat je! Omdat je zomaar mijn hart meenam. Ik haat je! Omdat je van alles een leugen maakte. Ik haat je zo erg! Ik haat je! Omdat ik van je hou...…

vlammenzee gaat Ooit zo vriendelijk en trouw Met hemelsblauwe ogen Van schittering overgoten Dat was van haat gelogen…

Alweer is het gebeurd – ik belde jou. En kreeg een pittige afwijzing: ‘Oh, dat komt niet goed uit, ik ben heel moe.’ Tja, wanneer zou jij niet moe zijn zodra jij mijn stem hoort? Laatst zaten we samen te praten. Of beter: jíj praatte. Ik luisterde – ik durfde niet anders. Want: mijn leven doet er niet toe voor jou. ‘Empathie, Femmy, dat…

Angst is gevaarlijker, gevaarlijker dan haat. Haat is hoogstens een gevolg van angst. Dus we zouden een wet moeten maken die een verbod zet op angst-zaaien.…

De stilte in jouw woorden maakt me klein en bang die gevoelloze handen het duurde veel te lang Je wou steeds meer en meer je maakte me kapot besef je wel wat je gedaan hebt god...wat voelde ik me rot Je ogen zorgen voor schaduw schaduw in mijn dromen en ik vraag me steeds maar af... waarom ben je ooit gekomen?…

Zij haatte zijn zonden, zag met scherpe ogen spookbeeld van herinnering en vrees nog verbonden sliep vriendschap ongemerkt uit terwijl haat penetrant als wekker bleef rinkelen…

Ik zal je hierom haten mijn hele leven lang 'k Zal je willen pijnigen constant ben ik bang.…

Cultuurloos land op klompen Geen houvast, geen traditie’s Stuurloos kind in lompen Geen toekomst, geen ambitie’s Verdwaast, ontheemd Van het leven vervreemd Niet begrepen, niet bemind Allang vergeten wat jij vindt Haat sloeg zijn wortels om je hart En groeide samen met je op Jouw bondgenoot Tot aan de dood.…

ik zag tussen je gesplitste schouders de geilheid van je stem, met een oogworp vernielde ik je gedachten ze waren zo banaal. en de stilte sloeg onze verstandhouding aan flarden ooit heb ik je zo gehaat als de zang der vogels in een late morgen je zweeft als een acrobate boven het gordijn der illusies…

laat mij in vredesnaam de haat maar tillen over de zelfkant van de nacht daglood smelt wel gaandeweg zolang ik zwaartekracht niet op de zwakke schouders van schuld en redenering leg met een stalen hand vasthoudend aan de woede snij ik dunne repen uit satijn waar onze lijven eens op gloeiden kronkelden en samenvloeiden glijdt het mes tot…

Jij zei: daar liggen ze, ik was ze niet. Er werd getandenpoetst in haatpositie van ellebogen die weerhaakten. Ik zei: koffie Jij zei: is klaar dankjewel En zo ging de dag voorbij in de grootste eenvoud van woorden.…

ik ben nog ongebroken je hart was kleiner dan ik dacht, de haat kijkt vurig uit je ogen sla mijn vleugels lam breek mijn veren met de laagste woorden uit je gram je kunt me niet kleineren we golfden in de zee kruisten in de branding ik rustte op het zand en jij nam diepte mee de wind joeg schuim toen onze toppen oversloegen we…

in een moment voordat je mond de leugen sprak zag ik de waarheid in jouw ogen haat kent geen spijt…

De mens haat wat af. In alle talen van de regenboog, draaien met z'n allen in hetzelfde kringetje rond en krijgen het land aan de andere kant, is er dan hetzelfde aan de hand. Zoals het wel vaker niet hoort; wat het ene oor in gaat, komt het andere altijd uit...zo dodelijk vermoeiend allemaal.…

Ik haat mensen die iets te beweren hebben.…