Alle inzendingen over Familie Meijer

Voor de lezer met geduld, die niet opziet tegen de inspanning die dit boek vergt, is 'het lot van de familie Meijer' een absolute aanrader.…

Kan niet dokter..want ik moet ook de Avonden nog voor oud en nieuw uitlezen, doe ik elk jaar.. en dit keer in die sublieme uitgave met tekeningen van Dick Matena, en dan nog 657 bladzijden met de lotgevallen van de familie Meijer, prachtig boek dokter..moet u echt eens..net als Schaduw van de wind, ik ben al op pagina 109..…

‘Ja, ja, jij bent mijn nieuwe familie....maar denk maar niet dat ik mijn familie ooit zou kunnen loslaten....daar ben ik veel s te veel voor aan ze gehecht.' ‘Behalve bij chronische kwetsingen moet ik mijzelf beschermen.' ‘Alles is begrensd'.......... ‘Ook familie.' ‘Precies', schokt Hekel.…

Wie zich door Ischa Meijer liet ontleden Werd altijd blootgesteld aan het gevaar Om aan het eind van het gesprek zowaar Te kijk te staan met al diens kwetsbaarheden Haast niemand wist hoe Ischa toentertijd Zelf aan elkaar hing van die kwetsbaarheid…

Als 2-jarige ging zij naar haar adoptie-ouders in Nederland, Rob en Inge Meijer. Op haar 9-de begon zij harp te spelen.…

Jij bent familie dezelfde rang, dezelfde stam. Jij bent familie zelfde inwoner van dezelfde tijd. Jij bent familie, laat ons leven zich van tijd tot tijd kruisen. ----------------------------------------------------- Vertaling van Franstalig lied : 'famille' van Jean Jacques Goldman…

Want hoeveel familie's zijn er nú voorhanden, die alléén maar praten over dóórgesneden banden?!…

Nee, van je familie moet je het hebben.…

Ze had geen familie meer Mien: ''Je was net de deur uit toen de telefoon ging, het was Alie en ze vroeg of jij zin had met Wim mee te gaan naar het ziekenhuis.'' Wouter( haar man): ''Is er wat gebeurd dan?…

Wij willen terugkijken op een goede jeugd. Wij zijn het kwaad ontgroeid en gezond volwassen geworden door te vergeven en te vergeten. Langs een hele zware weg, dat wel, ja, we hebben het moeilijk gehad, wij kennen het leven en wij kijken nergens meer van op, alles dragend, nooit klagend. Wij hebben iets van ons leven gemaakt, want ieder mens heeft de…

.' Wasgetekend: Gideon van Meijeren in Ongehoord Nieuws van 2 maart jl.…

Ik herinner me dat Ischa Meijer ooit zei, dat je moest zingen. Zing, zei hij, zing! Alleen ik weet niet meer waar, wanneer en waarom. Ik weet ook niet meer tegen wie hij het zei of hoe hij het precies zei. Hij zong zelf ook wel, maar ik zing bij voorkeur niet. En toch mocht ik zijn opmerking wel, zing! In deze tijden is dat een mooie opdracht.…

Een dag in april, een dag in de week. Jan liet Jo alleen, hij liet haar in de steek. Het ging zo snel, het idee was er niet eens. Nog maar twee maanden erna, had Jo de kracht niet meer en verliet ons eveneens. Zo snel als het ging met Jan ging het met Jo, ze is nu samen met haar man, op een plek hier ver vandaan. Zo hebben twee…

zware koffer met kadootjes soms een rare, grote hoed. winkelen, veel nieuwe kleren, samen kaarten om een cent. waarom bleef je maar zo kort..?…

Mijn oma is erg lief Ze doet ook nog veel dingen Mijn oma is erg creatief Haar moet je niet dwingen Met de familie mee op vakantie Maakt niet uit waarheen Met de caravan en de garantie Met ons was ze niet alleen Op je verjaardag krijg je een kaart Speciaal door haar gemaakt Ze is echt nog niet bejaard Zij is gewoon volmaakt Zonder…

Jij bent uniek geboren uit liefde je bent wie je bent bloeiend als een bloem zoals jij alleen bestaat…

Ik ken de woorden alleen van horen zeggen. Zij zijn mij verwant als de neven in Finland die brede schouders hebben, kalme ogen, waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden. Ik denk aan hen in brieven vol rivieren, wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde. Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar als woorden. -------------------…

Vader en moeder vergaan niet in de tijd hoewel je steeds minder op ze leunt des te meer je ze benijd En als het moment daar is gekomen en je ze het hardste nodig hebt als je ligt te vechten op intensive care Dan zitten ze trouw aan je bed Ouders blijven je beschermen met mijn hand in de zijne was het weer als vroeger Zij moesten nachtmerries…

Zoals zich in het voorjaar soms nog één bruin appeltje verbeten vasthoudt aan de tak die bijna weer in bloei staat zo hangt zij aan het leven. Kogelvrij door crème en rouge maar met het vaag vermoeden dat de dood loert door het sleutelgat. ---------------------------------------------- Uit: 'Oranjebal', 1975.…

Mijn vader gaat zitten en donker worden en zijn handen legt hij open in zijn schoot. Hij durft me niet echt aan te kijken, doet alsof hij slaapt, ik heb van hem gehouden, kocht hem snoepgoed, warme sokken en een dasspeld, later kon hij daar met ongeloof naar staren nu geef ik hem gelijk, wat valt er meer te geven, maar 'k zou nog één…

Papa kwam weer binnen. Zijn gezicht trok, er zaten glimmertjes achter zijn ogen. Dat zag Miriam. Mama zag het ook. "Wat heb je?" "Hoezo. Niks." "Wel waar, er is iets! Waarom lach je?" "Ik lach helemaal niet." "Er is wél iets gebeurd. Waarom bleef je zolang weg. Je hoefde toch alleen maar de vuilnisbak buiten te zetten?" Papa zette elke…

de avond is kalmte een fontein van rust zij kust haar kind dat vindt dat de dag goed is geweest zich gewillig in de armen begeeft van Morpheus en de zijnen onder het bed de schoenen van echt leder, iets anders verdragen zijn voeten niet en een lijfje zonder naam nu het van het kind werd ontdaan buiten is het al donker sterrenlicht zonder…

Ik had niets, nog geen ene cent, hoe wilde ik dat verwezenlijken, en mijn familie wist het ook helemaal niet meer. Mijn zusje en zwager hadden veel verdriet. Ik denk dat ze vaak gebeden hebben naar onze Lieve Heer voor de kracht om met mij door te gaan.…

' Maar de combinatie tante en bakfiets is absoluut ondenkbaar, althans in mijn familie. Niet alleen stammen mijn tantes uit de tijd dat bakfietsen nog slechts met de bakkersknecht en de scharensliep werden geassocieerd, ook fysiek is de combinatie schier onmogelijk. De uitroep 'Me zuster!' is hier dus wel degelijk serieus bedoeld!…

(Hekel is een fantasie wezentje die me in tijden van stress in balans houd en is ze van oorsprong geinspireerd door 'De dikke man' van Ischa Meijer.) HEKEL EN HET CONFLICT "Geef mij er nog maar één!" , pleegt de Wildogende Vrouw door het gekakel van de buurtkroeg in oost heen te schallen.…

Ik heb nog maar één vraag! Waarom liet jij mij gaan? Ik ben jarig vandaag. En jij weet niet eens van mijn bestaan. Je zag me niet groot worden Ik zei tegen de verkeerde, papa. Dat is toch te gek voor worden. En dat ik het dan ook nog moet horen via Anna. Ik voel me gekwetst en ben heel boos. Had jij daar een reden voor? Of was je gewoon…

Hij is zo lief Nog zo onschuldig Nog te jong om pijn te hebben Ik voel woede Intense woede Woest van binnen Hij moet het niet wagen Iets te doen Want anders…… Ik kan hem wel vermoorden Zo’n boosheid voel ik Door me heen gaan Vlijmscherpe messen Een lichtflits Op de blanke schitterende schede Een steek Een gil Nog een steek Nog…

Ik weet nog moeder, dat wij in de avond zaten, dicht bij elkaar. Ik keek naar jou als ieder kind. Jij woelde door mijn haar. Ik weet nog dat jij teder was en mij heel diep beminde, al kende ik de eenvoud niet van dat gebaar. En dat jij zei: een ster, zij valt. Doe maar een wens met je ogen dicht. En dat ik met mijn ogen toe daar zat…

Ik stond te wankelen, daar midden op de stoep. Een verstoring in evenwicht, temidden van een grote groep. Je hebt me geleerd op 2 benen te staan, met de hulp van jou aan mijn zij. Ik kijk vluchtig om me heen, je staat niet naast mij... Ik begin je te zoeken, mijn gedachten op alle mogelijkheden gericht. Even kom ik op adem en verlies…

Knalrode lipjes die amper een woord uitbrengen kleine handjes vingers zo klein geen woorden voor alleen kijken en lachen…