Alle inzendingen over Geduldig gereedschap

"Geduld, Kind, geduld". Dat deze grote Hollandse meester-dichter ooit naast mij stond te pissen in een herentoilet, maakte hem in één klap tot een mens van vlees en bloed voor mij, niet dat mijn adoratie voor zijn werk daardoor wegviel, maar de mythe-vorming door de uitgeverijen en de media werd wel doorgeprikt.…

Vandaag leerde ik pas wat geduld was. Ik leefde in de veronderstelling dat ik een geduldig mens ben. Zo heb ik haast meer katten uit bomen gekeken dan er katten in bomen zaten en ook anderen roemen mij soms om mijn geduld. Maar bij wat ik vanochtend las, is mijn gedrag kinderspel. Of dat nog niet eens. Kunt u wachten tot een eik is volgroeid?…

Of gereedschap helpen met het zoeken naar zo’n plek. Of advies te geven hoe je zo’n plek voor jezelf kan maken en hoe je samen met elkaar omgaat binnen zo’n plek. Ook wilde hij zelf een veelzijdig gereedschap worden: flexibel, breed inzetbaar, handig, bruikbaar en vooral ook een stevig en solide gereedschap.…

‘k Zag laatst in Artis één der oppassers met een gereedschapskistje lopen. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik hem wat zo’n oppassersgereedschapskist zoal bevat. En welwillend maakte hij hem voor mij open. Ik keek, en ’t duurde niet zo lang Of ik ontwaarde tussen combinatie, knip De punt, de waterpomp en strip, Ook nog de tamelijk exotische Orangoe-tang…

De leerling antwoordde daarop: Geduld betekent dat je aan weinig genoeg hebt, maar in het vervolg lees ik dit verhaal liever bij zonlicht.…

hoe vluchtig lijken wijzers de cijfers te passeren anderzijds; hoe gestaag de secondewijzer van de stationsklok waneer er geen rookzuil te bekennen is.…

In pastelkleurige wolken, verlies ik mijn hart... ...denk ik aan allen, ...vooral aan jou... die de hemel bevolken... Ik verloor mijn hart, Droom mijn dromen... die helaas nooit uitkomen... en probeer, steeds weer, ...een nieuwe start... Mijn hart is verloren, Bloedeloos en stil... Maar ik weet wat ik wil, Ik blijf wachten totdat jij…

Wat ben je ongelooflijk arrogant Ik krenk je trots maar dat kan mij niet schelen Mijn bed wil ik beslist niet met je delen Vannacht is hier geen plaats voor jou vacant Maar in dit werk ben jij geen debutant Jouw zachte ogen noden mij tot strelen Mijn hart wordt week ik kan het niet verhelen Jij wint terrein en krijgt de overhand Ik zie de…

Enge benauwende kleinerende en ijskoude duisternis Opgekropte keel geen adem meer halend Verstarde zwarte eenzaamheid Capituleren zo trots het nimmer te hebben gedaan Leeuwin gebleven Geduld prachtwoord maar vergt inspanning nog menselijk Zo trouw aardje van beestje gebleven Kaarsje branden tevens dapper volhard Was me dat wijs Heden fraaie…

Nederlands - moedertaal - 149 tool > gereedschap, handvat, hulpmiddel, instrument, werktuig…

Van Deyssel lijkt op een timmerman die alle dagen van de week doorbrengt met het slijpen van zijn gereedschap, het natellen van zijn voorraden schroeven en spijkers - maar zonder timmerhout in voorraad te hebben en zelfs zonder plan dit aan te schaffen.…

SCHIJNBAAR Wie zal bij ruzie en geschil gelijk hebben? Dat is vaak niet zo eenvoudig te verklaren. Beide partijen kunnen deels gelijk, deels ongelijk hebben. Drift laait op. Maar mag deze met schappelijkheid beantwoord worden? De schappelijke geest zal zich laten ondersneeuwen, zoals het lijkt. Maar door te volharden en scherpzinnig af te wachten…

verlangen in haar ogen een blik die alles vertelt stilte door het zwijgen niets hoeft nog gezegd hoop verborg de tranen verleden huilt in haar lach een toekomst vol met vragen het antwoord heet geduld…

een aalscholver schoot door stuivend schuim de jongen schrok en trok een cirkel om zich heen tegen het donker zag hij drie meter breed een vogel neerkomen en broeden op de wateren kwaadaardig het wachten beu keerde hij huiswaarts met een dooie vis die hij te ruste legde op de zinken winkelluifel na vele dagen zag hij leven wemelen…

Geduld is een schone zaak, tenminste als je het hebt. Is het bij mij nog in de maak? Ik ben er nog níet mee behept. "Gebeurt het misschien vandaag nog? Schiet eens op en laat me door. Ik heb onwijze haast dat zie je toch, Mag ik misschien even voor? Tsjongejonge wat ben je traag. Hoe kom je aan deze baan?…

In pastelkleurige wolken, verlies ik mijn hart... ...denk ik aan allen ...vooral aan jou... die de hemel bevolken... Ik verloor mijn hart, Droom mijn dromen... die helaas nooit uitkomen... en probeer, steeds weer, ...een nieuwe start... Mijn hart is verloren, Bloedeloos en stil... Maar ik weet wat ik wil, Ik blijf wachten totdat jij…

de tijd verwaait me wel veel liever dan het groot gelijk haal ik elke dag opnieuw de simpele zin tot leven in dit hol waar wolvenkreten schapenvacht doen beven de hemel heb ik al geproefd en ook de hel heb ik gezien waar men in 't aanschijn van de dood zich schommelend troost en wiegelieden neuriet uit een onbestaande taal heb geduld…

Als je maar geduld hebt, dan komt het allemaal wel in orde. Dat zeiden mijn ouders al en dat blijkt ook vaak in de maatschappij. Maak je niet te druk, doe kalm aan, denk regelmatig na en wacht geduldig af.…

De naam van een gereedschap vertelt vaak Op welke wijze men het moet hanteren Van "vuistbijl" en van "handboog" kan men leren: 't Gebruik ervan is echt een klare zaak Doch hoe verwarrend is in dit geheel Dan toch 't bestaan van het woord "pikhouweel"…

Een traan van warm verlangen Druipt langs mijn zoete wonden In liefde slechts gevangen In dromen jou gezonden Het bloed vervaagt in vegen Zoekend naar het lot Verga ik in jouw regen Ik ga eraan kapot Hoe lang moet ik nog wachten? Stelp mijn diepe pijn Laat mij in al jouw nachten Voor eens de jouwe zijn Verlangen naar illusies…

Engelengeduld polijst mijn hart Organische wormen, vormen, Glasblazen a-symmetrische vazen voor de wilgen die ik heb geplukt…

Het water van de wensen is geduldig. Iedereen wacht geduldig. Want deze nacht is geduldig in de momenten die ons brengen waar we niets meer zien en alles geloven.…

Om bij mezelf te komen is een weg van een eureka lang. Zo'n knip in de vingers waardoor alles op zijn plaats valt. Zo dichtbij als het water van de rivier dat zich wringen moet in bochten allerlei om oog in oog te staan met de zee en bij zeezicht er zijn en eigenlijk ook weer niet, eerst zoetjes aan nog zout worden. Weten dat alles op pootjes…

De hemel heeft mijn stem gehoord Jouw naam in 't zand geschreven In stilte mijn gebed verhoord En mij het woord gegeven Een belofte van de sterren Als offer slechts mijn dromen Ik wacht en zie van verre Wanneer de tijd zal komen Zo tastbaar en dichtbij Toch zal ik moeten wachten Voorlopig ben je vrij En zijn het slechts gedachten…

God heeft een huis gebouwd en dak en zoldering bespannen strak met kommer, druk en droefenis, weedom er de bevloering is en alle wanden zijn bekleed met zorgen en met harteleed en in betreuren ingehuld; Hij heeft de goeden er in weggeloken en toegesproken: de sleutel van uw deur is het geduld.…

waar hij manna heeft geproefd van gouden schalen voorzien met zilveren lepels en kelken nooit meer zonder water heeft hij de zijnen terug gezien ontdaan van al hun oude kwalen leken ze wel van zuiver licht dat door het sterven uitgeklaard waterlanders naar benee verwees nu dwaalt hij rond temidden zijn sterfelijke mededanen en wacht geduldig…

Ware liefde Jij zwijgt, als ik je vraag te spreken Luistert keer op keer naar mijn verhaal Zonder me ooit te onderbreken Want jij spreekt een andere taal Jij fluistert als ik je vraag te schreeuwen Kalmte is wat jij steeds bewaart Geduld heb jij al eeuwen Totdat ik weer ben bedaard Jij staat stil als ik je vraag te lopen Zit te wachten…

Elke vraag kan de kosmos in, heb geduld, als het tijd is, wordt je wens vervuld.…

De knoop laat zich niet doorhakken, wil ontward worden en eist geduld. Open ogen en open oren. Alle zintuigen alert, klaar voor het onverwachte. De werkelijkheid dient zich aan en vraagt erkenning. De mond is maat en middel tegen schrokken en verslikken. De voeten hervinden zich en zoeken het lichaam. Het geheel is samen sterk.…

Heerlijk die dagdromen. Ik zie mijzelf zitten aan de eetkamertafel bij de familie Stone waar ik regelmatig oppas bij de kleine Janis en George. Zij schelen 2 jaar, een stelletje deugnieten maar schatten van kinderen en altijd in voor een geintje zo klein als ze zijn. Ik kijk naar het tafereel voor mij en volg hun eettafelconversatie onder het eten terwijl…