Alle inzendingen over Geweld in Londen

Nare Londenaren zijn geen ware Londenaren!…

Het verdient aanbeveling om aan aanslagen zoals vandaag bij de London Bridge zo weinig mogelijk aandacht te besteden. Een afspraak hierover met wereldwijde media zou een goed ding zijn. De feiten op zich moeten gemeld worden maar alle opsmuk er omheen kan gevoegelijk wegblijven.…

Zeven juli tweeduizend en vijf Weer een dag die de boeken ingaat Als een dag waarop we stilstonden, stijf Bevroren van angst en vol van haat Haat voor het niet weten Niet kunnen voorspellen wat er komen gaat Wie heeft dit op zijn geweten En weet hij wat voor verwoesting hij achterlaat…

bomvol Londen bloedt de ader van de metropool barst op haar zwakke plekken open er zijn zojuist zeven jaar te vroeg ontelbare wereldrecords gebroken de G top schuift wat schotser en dichter om de achthoekige tafel…

Er was eens een paartje in Londen dat verlangde intens naar de zonde heel groot werd de drang en't duurde niet lang of ze kroelden tesaam in de sponde.…

Ik zal weggaan bij mijn vader en moeder en mijn naam door de modder laten halen bij mijn vriendinnen. Ik zal hier en nu de jouwe worden, in vrije liefde, als je dat wilt en ik zal er trots op zijn en blij zijn om bij jou te zijn. Als ik de liefde heb verraden, dan zal ik nu, omwille van de liefde, al datgene verraden wat dat vroegere verraad heeft veroorzaakt…

Haar grootmoeder riep haar regelmatig tot de orde: 'Waarom zit je toch altijd in de spiegel te kijken? Als je niet oppast, slokt hij je nog eens op!'…

Door het vertrouwde ritme van de gemeenschap vergat Amiera soms even dat ze een prinses was.…

'Is het moeilijk voor een Arabische vrouw om te scheiden?' 'Praktisch niet, maar mentaal wel.'…

Al mijn herinneringen zijn in het Arabisch. Ik ben net een papegaai. Verliezen papegaaien dan nooit hun geheugen?…

Verwoestende klap oorverdovend kabaal bloed spatten slaan levens uiteen zomaar uit het niets zomaar voor niets angst regeert polarisatie drijft geesten uiteen…

Maar terug naar de talloze beschietingen en berovingen, overvallen, moordaanslagen en al die ellende meer, we buigen niet voor geweld en ‘ de dader zal worden gevonden’ horen we al jaren, maar nu Peter geveld ligt is er toch niemand meer die genoeg lef heeft- en brutaal genoeg is om zelfs ‘ oude cases’ nog op te lossen?…

Dit keer was het de trieste beurt aan Londen, Al Qaida was weer dodelijk actief. Of zou er ergens toch een Franse brief Nabij de plaats des onheils zijn gevonden: "Wij zetten hiermee kracht bij aan de eis: Verplaats alsnog de Spelen naar Parijs!"…

Zijn onmacht is verpakt in ferme woorden Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon De media die zijn massaal gekomen Emotie klinkt door elke microfoon… Hij heeft zich na de eerste schok hervonden Het komt nu aan op visie en beleid En morgen rijdt de metro weer door Londen Want “doorgaan” is een wapen in de strijd… De stad treurt om haar doden…

Maar men denkt in Engeland dat hij te vriend moet worden gehouden en dus heeft het Donald in Londen aan niets ontbroken. Hopelijk voor hem heeft hij het ludieke protest niet gezien waarbij op de toren van Windsor Castle een portret van hem en zijn intieme vriend Epstein levensgroot was geprojecteerd. Want dat schandaal blijft hem achtervolgen.…

ik vind het geweldig dat ik je ken met je kan lachen en met je kan praten ik vind het geweldig dat ik je ken steeds vertrouwen en elkaar vrijlaten ik vind het geweldig dat ik je ken mijn zorgen mag delen en met je kan huilen ik vind het geweldig dat ik je ken ik zou je voor geen ander willen ruilen…

Verbaal geweld Geweldadig verteld Woorden.... als kogels afgevuurd mondeling ingehuurd door de lippen bestuurd komen keihard aan Schelden doet meer zeer dan slaan.…

Ontoereikende gedachten konden dit geweld niet verzachten, alleen maar verder verkrachten. Een kronkelende tranenlach sijpelt door in een vernietigende genadeslag. Een harde wereld is het gevolg.…

Geweld neemt toe, in de meest harde vormen, zou iemand weten hoe het tij te keren? Ik zou zo graag al was 't maar een klein beetje de mensen willen leren, dat geweld niks oplost. De ene na de andere stille tocht moet worden afgelegd, als er voor de zoveelste keer een slachtoffer is gevallen.…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

Onlangs heeft hij immers in Londen Nog een juffrouw verslonden; Doch, nu ik mij bezin, Was hij het niet: het was de leeuwin. De leeuw wordt viervoetig geboren: Twee van achteren en twee van voren; Of, volgens anderen, twee aan zijn rechterhand: En de andere twee aan deze kant.…

zelfs de zon volgde je weg door Londen en de laatste wolk vergat te regenen het engeltje voorop vloog op Allah`s vleugels in straten vol wensen die onuitputtelijk leken net als je bronnen waar vloeibaar goud hoger spoot dan tastbaar geluk beladen met sluiers zou je terugkeren om warmte op marmer vast te houden je lach opende…

Een kaart uit Londen schreef ze mij. Ze schreef hem een jaar geleden. Daarin zwoor ze, frank en vrij, dat ze mij niet zou vergeten. Inmiddels vergat ik haar te vaak, de wonden bleven met de tijd. Ik zaaide tanden van een draak en oogstte mijn eigen eenzaamheid.…

Londen zal ik me zo blijven herinneren en zo graag zou ik de stad eens weerzien; eens, in de overigens onvoorspelbare toekomst…

Chelsea, een wijk in Londen waar de gelijknamige voetbalclub alles blauw kleurt. Met als tempel Stamford Bridge waar jonge miljonairs iedere veertien dagen hun voetbalkunsten vertonen. Chelsea waar Eastborne Terrace zwaait naar Westbourne Terrace uitmondend in Hyde Park. Bij elkaar samenkomend op de in Londen alom aanwezige High Street.…

een schreeuw verkracht de stilte rauw gekrijs stampt de rust in elkaar een spreeuw richt zijn kop op blinkende oogjes weerspiegelen de droefheid van wat verborgen moet blijven tijd hangt aan de noodrem alle gevoel is even gestorven om daarna te verrijzen krachtiger dan ooit tevoren de broeierige lucht zindert nog na trilt van…

Ik zie het verdriet in je ogen Je ziet een tank die weg gaat Verwoeste huizen, kogels overal Allemaal puin waar je op staat Je slentert naar je huis Alles is kapot Je hoort je moeder huilen Die voelt zich ook al rot Je vader die wat puin opraapt Niets is nog wat het was Je kunt nergens spelen Er ligt wat bloed voor je huis, op het gras…

Ik was streng maar wel rechtvaardig Niet joviaal maar toch wel aardig Werkte in het onderwijs Hij was streng maar wel hulpvaardig Deed zijn plicht Was nog zo jong had nog volop zicht ook in de raad voor allemaal Tot dat moment die dag werd ‘t werken in het onderwijs voor hem fataal…

Aan de oever van het Tjeukemeer Stortte een ooievaar dodelijk neer Wat de oorzaak was Zag men later pas 'n Babyterrorist met een geweer…