Alle inzendingen over Graaf van Saint-Germ

(voor Graaf van Saint-Germain (1710 - 1784)) Je bent geboren in 1710 in Transsylvanië. Baron de Gleichen had jou als byby in Venetië gezien. Je vader was prins Frans II Rákóczi, een nationale held in Hongarije. Je moeder was zijn eerste vrouw, prinses Charlotte Amalia van Hessen-Wanfried.…

Je ziet in de geschiedenis allerlei experimenten om het kwaad uit te bannen en dat lukt gewoon niet. Het kwaad zit dus in de mens zelf. Ook de communisten bleken uiteindelijk corrupt en mensonterend bezig te zijn.…

Comme j'étais jeune - encore - je vous rencontrais au bord de la mer à Saint-Tropez. Après de m'éveiller, je me promenais envers toutes les teintes bleues autour de moi, rêvassante d'une lumière garantie. J'étais seule ce temps, vous rencontrant.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitgepraat.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

Saint-Saëns' Derde Symfonie is voor mij een intrigerend voorbeeld van artistieke grandeur en historische bewustheid. Als componist was Camille Saint-Saëns zeker geen nieuwlichter.…

iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken de zandhoop van een vers gedolven graf…

Guy vertelde jou over zijn ontmoeting en gesprekken met Saint Germain. Germain is gebaseerd op de Graaf van St. Germain (1691 - 1784), een avonturier, die zich in wetenschap, alchemie en kunst verdiepte.…

Saint-Saéns' Derde Symfonie is zeker op te vatten als één van de rijpste werken van de componist. Interessant daarbij is te constateren hoe gewaagd Saint-Saéns voor zijn tijd omgaat met harmoniek!…

Jij overleed op 10 april 1888 in Saint-Jean-Cap-Ferrat. Je werd 59 jaar en je bent in de Cimetière du Père-Lachaise begraven. Op jouw graf staat een buste van jou, die jezelf gemaakt hebt.…

Madame de Sainte Boeuf verliet met vriendelijke knikjes de salon en begaf zich naar de studeer kamer waar Eve haar verzocht had naar toe te komen.…

Ik wist dat mijn galopperende hart nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen zoals ik weet dat deze vers het graf is van een doodgeboren en verzwegen liefde, het graf in het graf...…

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu…

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer…

Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen?…

Waarom ben ik gekomen ben ik naar je toe gegaan terwijl je voor altijd ligt te dromen bleek je lichtje nog steeds aan 'k heb de dood op schoot genomen haar gekoesterd en gewiegd vliegensvlug was zij verdwenen zie hoe schone schijn bedriegt links van mij zat 'n vlinder met de kleuren oranje zwart mooi te pronken als geen ander draag…

Soms kom ik even bij je staan huilen kan er ongestoord rijen stenen rijen benen Soms kan ik niet bij je vandaan heb je me misschien gehoord? rijen mensen rijen wensen Soms kan ik je nog niet laten gaan zoveel ongedaan en onverwoord rijen namen rijen samen?…

Haar overblijfselen zijn uiteindelijk in de Basiliek van Saint-Denis geplaatst, in een zwartmarmeren graf. Jij schreef een verhaal, waarin jij jezelf voorstelde de koningin te zijn. Je zou jezelf op een grote brandstapel in brand steken. In jouw korte verhaal 'La Volière' schreef jij, dat de vrijheid boven alles gaat.…

Jij was lid van de Saint-Simoniaanse beweging, een politieke en economische ideologie, bedacht door Claude Henri de Rouvroy, graaf van Saint-Simon. Jij was één van de meest strijdbare leden en jij ging zelfs verder dan de geaccepteerde ideeën, wat de feministen prima vonden.…

Op een boogscheut van de Notre Dame Priemt de toren van de Saint’Chapelle, gevat in ‘t keurslijf van de Cour de Mai. Een eerste stap in de kapel beneden zuigt je mee in ‘t middeleeuwse streven te reiken naar de sterren en daar ver voorbij- de eeuwigheid gevat in steen en gulden ornamenten. Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt na…

Terug in het mooie Parijs loop ik bij Saint-Germain Plotseling sta jij naast me ik herken je aan je ogen Je pakt mijn hand vast ik heb geen wil meer En laat me meevoeren acht hoog nabij de Seine Je sluit de deur achter mij ik herken de gele sofa Het schilderij aan de muur zwijgend pak je me vast Ik voel je volle lippen strelende…

Evenals een vrouw, die eens zich gaf, Baren moet, of ze al dan niet wil baren, Want het kind is groeiende in haar schoot, Is elk wezen zwanger van de dood, En het voorbestemde doel van 't paren Is niet minder dan de wieg het graf.…

Ze zullen schrijven op m´n graf: ´Hier ligt de jonkman die alle mooie meissies liefhad!´ ------------------------------------------------------- uit het dichtwerk van Eduard Douwes Dekker (1820-1887)…

Verse graven hier en daar, onbegersde moldebuilen, ziet men uit het kerkhof puilen, dit onzalig ziektejaar! Kinders, sprakeloos, gekist; ouders, al te vroeg gaan slapen, wonden die in 't herte gapen... deerlijk om herdenken is 't! Ach, hoe broos, hoe onbestand, onbewaarbaar is het leven, dat gij, Here, ons…