Alle inzendingen over Grote Kerk kerktoren

In de Grote Kerk was ik eerder geweest, herinnerde ik me vaag en helder ineen, toen ik er voor een kluit toehoorders mijn gedicht 'Gelijkenis' had voorgedragen, over mijn vader, toen hij nog op aarde leefde, uit de verzamelbundel 'Vaders'. Er stonden antieke brandweerspullen opgesteld en een oude koets met plastic paarden.…

Sinds de Hervormde kerk in 1794 is afgebroken, staat de kerktoren er wat verweesd bij, maar Redbad heeft zich als een heuse koster over de kolos ontfermd. Hij wil er binnenkort een expositie gaan organiseren. In eerste instantie voor de dorpelingen, maar hij hoopt ook op wat aanloop uit de provincie.…

Er wordt een nieuwe dag ontward, de lucht oneindig groot. Een eend vliegt kwakend uit het riet de vleugels in het licht. Ik draag in mij een groot verdriet, de kerktoren in zicht. Ik buk en pluk wat watermunt de geur herinnert mij aan tijden dat het had gekund wij tweeën zij aan zij.…

Een koe loeit aan de waterkant de dauw ligt op het gras ik zet mijn stappen op het land waar ik ook vroeger was De zon verdrijft een laatste flard van mist boven de sloot, er wordt een nieuwe dag ontward; de lucht oneindig groot Een eend vliegt kwakend uit het riet de vleugels in het licht ik draag in mij een groot verdriet; de kerktoren…

Hans zou in de - waarvan we toen nog dachten - kerk, keyboard gaan spelen. Er zou na onze thuiskomst uit Praag iemand die heel musicaal was langskomen om Hans les te geven. In plaats daarvan kwam de 'voorganger' om te vertellen dat de diensten stopten door allerlei omstandigheden.…

Fier in al zijn lelijkheid stond hij nog overeind, onze kerktoren, toen ik vanochtend van huis vertrok. Maar niet lang meer. Hoog boven hem uit verrees de hijskraan voor de sloop van het gevaarte. Bespeurde ik toch een vaag sentiment bij mezelf, nu deze puist uit onze wijk werd geknepen? De kerk lag al plat, nu moet toren er aan geloven.…

Toen hij zijn jack uitdeed voelde hij zijn gereedschap en dacht na toch de fiets achter de kerk te gaan stelen, maar dacht ook aan de woorden van Wim, en deed het dus niet.…

Om tien uur zou de dienst beginnen, maar de kerk was dichtbij, dus hoefde hij zich niet te haasten. Zelf zorgde hij voor het ontbijt, want Mien ging niet mee naar de kerk. Ze bleef lekker in bed.…

Zij zaten aan de zachte tafel op het ovale terras hij ademde saffraandraadjes zelfs de zon speelt er graag Zij dacht aan blauwe riddersporen en hoe de tijd zal barsten Rond de kerktoren zwermden kraaien hij zei; ze overleven ons ach, weten is een erfenis een scheef gevoel aan de voet der dingen mag ik verdwijnen wat ik drink is op jou…

De laatste zonnestralen likken de wijzerplaten van de kerktoren in een onbestaand gouden kleur. De tijd tikt voorbij, de mooi uitgekerfde wijzers blijven verguld in het opkomend rood van de dalende zon. De spits van de toren tekent zich af tegen het gedoofde licht.…

De mensen zijn naar de kerk - De landen liggen alleen, Ik voel mij zo licht, zo sterk, Zo over de velden heen! Daarboven mij drijft een wolk In de blauwe morgenlucht, Beneê gaat het vlindervolk In een wapperende vlucht, De mensen zijn naar de kerk - Wat is de morgen weer rijk!…

ik wilde niet! alleen maar zonnen op zondag maar ik moest! ging ik niet was het een zonde zonde van de zon op zondag…

Als paddestoelen verbonden door een lichaam van onzichtbare draden blaffen honden in de nacht het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis veranderend in een onaantastbaar plechtig lid van een grotere gemeenschap - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Tirade 200…

De mist omsloot weer de straat, speelde met de kerktoren. De huizen stonden er nog net zo bij, fatalistisch bijna, onaangeraakt. De stad sliep nog.…

De kerk was toch altijd open. Het moest wel stiekem want het mocht niet en opa was ook de enige die wist dat ik het deed. Hij lachte alleen maar wat toen ik het vertelde. Ik moest wel goed ‘uutkieken’. En dan kwam ik langs die klokken. Eentje was ontzettend groot. Ik heb er een paar maal op geklopt maar toen kwam er amper geluid uit.…

', maar Diederik is hem voor en zegt: 'Inderdaad, ik ben zojuist door een vrouw verkracht en wel bovenop de Grote Kerk!'.…

de horizon vervloeit verrimpelt traag een kerktoren in de verte de stilte rust en geeft geluid een kans om zich te laten horen herboren dansen de insecten plaag voor plaag voorbij potten rammelen voor etenstij de warme wind verdwarrelt zomer tot orkaantje en verjaagt pardoes een soezend haantje als de zon de ochtend brandt tot…

Nee, jij wordt zo groot... Maar jij bent aan het krimpen... En jij bent levensgroot... Ma, je bent ook wel een beetje dik... Nee, jij, jij bent te mager... Maar, jij bent echt al oud... Maar nog niet echt, jij slimmerik... Zo staan we vaak te kletsen zijn armen om me heen Het is zo'n heerlijk fijne knul ik kan niet om hem heen...…

Door de strategische ligging van deze ruïnestad aan de Zijderoute verdienden handelaren goudgeld door de verkoop van hun waar aan reizigers, waardoor Palmyra destijds grote kunstwerken kon bouwen. Helaas werden deze meer dan eens vernietigd, maar daarentegen net zo vaak weer professioneel opgebouwd.…

Liefde kan per definitie niet te groot zijn. Te groot wil zeggen dat iemand er het slachtoffer van wordt en dat is in strijd met de essentie van liefde.…

uit water en steen rijzen witte pilaren op zoek naar de lucht…

Groots in nietigheid Schrijf, blijf Geniet dat moment Meer krijg je niet Erkenning duurt Slechts een seconde Herkenning, pretentie In zoet verzuurd Strijdend voor geluk Ik loop stuk.…

Mijn postkamer gaat zwaar gebukt onder de grote hoeveelheden reacties van ene De Groot, maar ik blijf mijn best doen.…

Wij moeten in dit huidig tijdsgewricht méér in de samenleving integreren. Het management bestaat nu slechts uit heren, ons streven is een beter evenwicht. Dus zoeken wij, dit uitgangspunt getrouw, bij voorkeur naar een allochtone vrouw.…

Het maakt mij niet uit of iets van rechts of links komt, de kogel gaat immers door de spreekwoordelijke kerk, Geert is gelijk Appa van mij. Ik kom jullie tegen.…

Sommige dingen zijn te groot voor onze geest en dan verzinnen we symbolen om er toch iets mee te kunnen. Met kwaad is net zo iets aan de hand. Wordt het te groot, dan kunnen we het niet bevatten. Vloeken en schelden ervaren we dan als volkomen zinloos en en er rest niets dan een gevoel van machteloosheid.…

Grote kerken zoals de PKN (in 2006 bijna 2 miljoen leden) en de Rooms-Katholieke Kerk (in 2006 bijna 4,5 miljoen leden) voeren al jaren een taaie strijd om de leegloop tot staan te brengen, maar zien hun ledental desondanks voortdurend afnemen. Hun diensten worden heel slecht bezocht.…

Ik vloek graag in de kerk vanwege de perfecte akoestiek.…

Een ongelooflijke kerk, dat is paradoxaal genoeg, vrij geestig ja. Klein beetje nostalgie, een flinke snuif zout uit de zongedroogde tranen en gemixt met een weinig eigenwaarde, dan krijg je dat. Mensen heilig overtuigd zijn, maar het moet wel uit komen. * In Engeland schijnt de (voor mij absurd ) Kerk voor Atheïsten druk bezocht te worden.…

Zo van, 1 grote fout, maar de rest goed, dan heb ik toch nog steeds een 9 als resultaat. Zo werkt het niet. De vele priesters die niet van kleine kinderen kunnen afblijven, staan, volgens hun eigen verwachting, straks aan de hemelpoort. Met een groot probleem.…