Alle inzendingen over Harde natuur

Natuurlijk is een woord waar ook het woord natuur in voorkomt, maar dan heeft het weer een hele andere betekenis heel anders dan wat ik gisteren staande in het zonnetje te zien kreeg. Kon zo worden opgenomen in een slechte film, want het bracht me, net als slechte en harde films dat ook wel kunnen doen, totoaal van slag.…

Tja, laat nou precies dat onderdeel er niet hebben ingezeten, wat zoveel betekent als: dat er nu dus iets rond de aarde zweeft, ( hard natuurlijk) zonder dat men precies weet waar het terecht zal komen? Beetje eng is het wel, beetje luguber ook wel.…

Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek Hij staart triest naar de hemel, is er voor mij daarginds nog plek Is hij achtergelaten als een vergeten verregende jas De maatschappij ging aan hem voorbij Zijn brood verdienen was moeilijk genoeg Hij dacht; te veel veranderingen voor mij Het leven vliegt aan me voorbij, hoe hard…

jouw lieve ogen deden vast heel wat harten sneller slaan maar zo hard als het mijne is er vast nog niet gegaan…

Ik ga u hard raken, vrees mij.....…

Niet te hard natuurlijk, want dan is het al heel laat en dan mag ik niet meer fluisteren. Ook niet zachtjes. Maar soms dan vertel ik je over elfen en kabouters en over ridders en draken. Want dat vond je altijd zo leuk aan mij. Dat ik dat deed. Verhaaltjes vertellen dan hè. Over die elfen.…

Zonder mijn vrouw was het huwelijk niet te harden.…

- en het snelle afscheid: jij gaat heen, ik moet mij harden. Wenend worden strepen stippen, versteend en in jouw handen de mijne harden. Syl, de jouwe.…

Wie hardlopen saai vindt loopt niet hard genoeg.…

en leden in een knagend bestaan menselijk betonrot slaat gaten in het bolwerk tegen de boze wereld zoals ik mij voel zacht en sensitief in hard bestaan mengt hard in zaken zich vormvast stevig met hart voor mensen leg mij uit dat ik kan missen de magneet de stalen botten de harde betonnen huls en toch mijn innerlijke zachtheid…

zo zat ik wil geen eb meer ik wil vloed die overspoelt dus haast je wat al jouw sterren veeg ik samen op een hoop achter mijn maan die ik opblink met mijn zuchten van verlangen de hemel lekker strak minimalisme van de lust geen fantasie die mijn geduld eindeloos tart ik wil je bij me lief en zacht maar eindelijk ook eens hard…

het is hard om te weten dat je vrienden je buitensluiten en dat ze over je beginnen te roddelen is dit hard? en datt ze je niet respecteren hoe je bent om te weten dat ze je gebruiken is dit hard?…

Cut! Cut!. Camera’s uit! ‘Oké Wendy, ik wil een traan zien op je linkerwang. Op je rechterwang zie ik wel iets glinsteren maar daar staat de camera niet op, oké? Die spot op links weetjewel.Betere belichting.’ ‘Oké, Mikel, geef me even de tijd.Het lukt me gewoon niet. Er komen geen tranen ‘ ‘Denk dan aan iets ernstigs, meid! Heeft er niet iemand…

Harteloos, meedogenloos, onuitstaanbaar en hard. Zielloos, ik snap het niet meer, in deze maand die in 't teken staat van borstkanker, komen met bosjes tegelijk de verhalen binnen: knul van 16 bezig met chemo, moeder van 48, net te horen gekregen dat ze kanker heeft.…

De heren namen hartelijk afscheid en stapten weer in hun Volkswagen en reden met een harde knal de straat uit.…

We zijn mensen die gewend raken aan heel veel dingen en in dit geval aan bepaalde producten want wat wil het geval: het vloeibare ontbijt van hem: daar werd ineens bij de sinaasappel de smaak framboos toegevoegd met als resultaat dat we weer op zoek moesten naar een nieuwe ontbijtsoort, best nog wel een crime en al maakte ik contact met de leverancier…

was het liefde die ons samen bracht was het toeval was het ons lot waardoor wij elkaar vonden en toen weer verloren zo snel zo pijnlijk zo hard…

Waardoor wij elkaar vonden En toen weer verloren Zo snel Zo pijnlijk Zo hard…

Zoveel moeilijker Zoveel echter En zoveel harder Dan schrijven Is het om te praten Met minder woorden Toch hetzelfde zeggen Zodat je laat zien Wat je voelt Door middel van praten Door je houding Laten spreken Wat je eigenlijk Nog zeggen moet Maar zo zorgen Dat je toch Uiteindelijk Niet te praten hoeft Spreken van ogen En gebaren…

En te hard rijden natuurlijk. Toen wij ons ongeluk hadden reed ik voor een keer niet te hard. Woemi moest zo nodig Mercedes Sosa vinden op een eindeloze mp3. Ik sukkelde met 80, 90 rechts langs een vrachtwagen bij de ‘De Schoen’ de ring op. Druk met het zoeken naar Mercedes, ze was al knap ongeduldig aan het worden. Toen werden we aangetikt.…

But we have to recognice that nature is incredibly resilient. If we work hard, nature can come back.'…

ik dacht dat ik gelukkig was - man en een kind - maar na jaren kom je erachter dat er geen sprake is van liefde geen warmte - 's nachts nooit een spontane kus vanuit jou naar mij - ik voelde langzaam de pijn, het gemis - ik droomde van iets wat er niet is - alweer heb ik me vergist maar dit keer kwam het harder aan - want ik weet dat jij het…

Of het zo moest zijn, ging de muziek met het te harde geluidsniveau tegelijkertijd met mijn arm naar beneden totdat ik mijn arm naast mijn lijf had hangen. Hetzelfde moment was de muziek niet meer te horen. Mijn vriendin keek me aan alsof ze water zag branden. Alhoewel ik niets liet merken, was ik zelf ook diep onder de indruk.…

Naast mij klonk een doffe klap en een diepe grom. Ik keek en zag schele Henkie met zijn hele tronie onder het bloed. Hij duizelde op zijn benen en spuugde een losse tand uit. Eén van zijn krukken lag op de grond. Lepe Eddie had hem vol in zijn gezicht geraakt. Eddie wierp mij een dreigende blik toe en loerde spiedend de fysio oefenzaal rond. Niemand…

Ik zie tranen als druppels vallend op bladeren van stil verdriet Vinden hun weg langs paden gebaand door emoties overmand Stromend langs gedachten die zich laten meevoeren naar een nieuw begin Waar de zon weer schijnt en de donkere hemel opdroogt in het licht Met wortels stevig in de grond vol vertrouwen opkijkend…

Hoewel Irakezen, ze konden het kezen natuurlijk vergeten.…

groen puur levend duur ‘t mooiste op aarde de natuur…

We groeven in de aarde met onze handen, tastend door talloze lagen naar de oorsprong. Onze vingers bloedden, nagels scheurden, sneden zich een weg door het puin van ons menselijk gemak; konden niet bevroedden dat de bron van leven reeds lang was opgedroogd.…

Zo heeft de natuur nimmer rust Haar energie wordt nooit uitgeblust Van jaar tot jaar, al eeuwen lang Zingt zij haar onvolprezen scheppingszang!…

In een prachtig bos geniet ik van de natuur liggend op het zachte mos kom ik tot rust, hier is het puur Ik hoor de vogels fluiten neem de geluiden in me op de bladeren die zachtjes ruisen hiervan geniet ik volop De natuur het mooiste wat er is om eindeloos in te dwalen voor mij van grote betekenis ik voel hier positieve signalen…