Alle inzendingen over Heeg

Haiku De boom heeft zijn vrucht geheel verloren: de heg krioelt van besjes. Prozatekst Stel je voor dat je eens bij een heg staat, en je kijkt tussen de takjes en blaadjes ervan. Die heg is vol kleine, ronde vruchtjes. Groeien die hieraan? Even graaien. Ze zijn allemaal los, dus ze horen hier niet aan.…

Nu weet ik, wie gij zijt, de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna, nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg. Ik hoor mijn Moeders stem. O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.…

het straalt door de heg de wereld in…

Bij de heg. Knisperend kwamen ze, zeldzame dieren, kwamen door de heg gekropen de Kleine Ademdief, de Rode Pantoffelloper de Muis Met Vlek, de Bonte Tuimelaar, de Dochteren Israëls, de zusjes Koorevaar. ---------------------------------------- uit: 'Al het aardsch geluk', 1995.…

In een dorp als Heeg kun je niets zomaar ongestraft doen en iemand van dezelfde kerkgemeenschap ontslaan, is absoluut not-done. Dat kan je in het ergste geval nog wel eens je eigen baan kosten.…

Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg.…

Het maakte hem treurig dat ze zo streng keek, zo onbereikbaar was en hij voelde toen hij haar passeerde dat hij haar niet kon beschermen; eenmaal bij de heg aangekomen was hij diepbedroefd. Hij kon niets doen om haar te helpen.…

Heg en steg Wil en weg Verlaten straten Stegen verlegen Tram, bus, fiets Ik rijd naar niets Trein dendert voort.…

Hij zag het als een pasgeknipte heg; steeds recht en mooi. Daar liep hij, 't hoofd geheven. Er liep een man op een heel oude weg. Hij liep daar traag, 't verleden in zijn ogen. Hij zag het als een wildgegroeide heg; verkeerd en slecht. Daar liep hij, 't hoofd gebogen. Wat verderop kruiste hij 't harde pad.…

geluk vraagt om verdriet ik wil je ik wil je niet aanwezig zijn dat doet zeer dat doet pijn mevrouw, mijnheer ik ben even weg verken heg noch steg neem mij niet kwalijk…

Ik scheer mij weg Verlaat u met heg noch steg.…

Weer speelt een kinderhorde gillend buiten, de buurman maait het gras dat gretig groeit, met Black & Decker wordt een heg gesnoeid terwijl de vogels vals en keihard fluiten. De kalme uitslaapmaanden zijn voorbij, verdomme, het is juist níet stil in mei !…

(De wind kamt de heg liefdevol in model, kinderstemmen klinken alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht en ver weg.) Niemand kon hem meer iets doen: hij had alles zelf als vernield. ------------------------------------------- Uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2001.…

Voor de koffie ga ik de heg snoeien met een verroeste schaar. ‘Wollen sie der Trimmer leihen Nachbar?’ Mijn Duitse buurman kijkt me over de heg vriendelijk aan. Altijd staat hij klaar om me een van zijn talloze machines te lenen. Een elektrische black and dekker, een benzine boomzaag of een volautomatische bladblazer. En nu dan die trimmer.…

wijst er een naar de lucht en naar de aarde niet bij droefenis en blijdschap vader speelde daar een kleine jongen onder wegsnellende wieken het kind met sombere ouders vergroeid en verstard in hun grond en geloof in de tijd van toen alles was zo rustig nu is het zoeven razen en haasten geworden langs die begraafplaats achter de heg…

Een tuinman, bezig aan de heg groet onverwacht, en weet een naam te noemen. De steen al weggerold, de engelen gezeten. Wie had dit uit geloof geweten of zijn het beelden uit een droom? Reeds bloeit de levensboom en welt het licht uit waterbronnen. Dit einde is het einde niet, de wereld niet genezen, maar Jezus is verrezen.…

De stenen heg hoeft niet geknipt het pad wordt nooit gewied. er is zo weinig onderhoud ga zitten en geniet! En zie je daar mijn glasfontein waar duiven van graniet als tuimelaars aan ’t spelen zijn samen met een parkiet? Wat zeg je nou, iets minder zon? Tja..., ’t is en blijft een klein balkon.…

van stof en steenslag huil ik vecht ik tegen woede wortels breken onkruid wint hoor maar hoe de kleine twijgen klagen want het kind is dood op zijn graf de speelgoedberen en de vragen en zijn naam lang geleden rook de aarde soms naar voorjaar en naar morgen droegen appelbomen bloesem was de nachtvorst nooit zo koud in de heg…

Weet jij wat er achter die groene heg gebeurt? Daar spelen kindertjes die vreedzaam leven, Kindertjes die van geen kwaad weten, Kindertjes waarin men geen haat bespeurt. Er wordt gespeeld, getekend en gekleurd, Er wordt gelachen gedanst en gezeten, Er wordt gewonnen, verloren en gegeten, Maar er wordt niet getreurd.…

grief naar bessengoud dat je meebracht uit Bordeaux Ik zie een sprankje Málaga in blauwbloei op de bloemenkrans en dorst druisend naar de doezeldans die we waaierden in Rome Nu ben je van me afgenomen De natuur spoelt snel de slempers weg en zwaait ziedend met haar zeis Maar ingebed door een band van bomen en hoog omrand door heemst en heg…

Weet je nog naast de kerk Onder de berkebomen Was ik verliefd op jou En jij niet minder Met je zacht fluwelen jurkje Rood met zwarte vlekjes en streepjes wit en zacht wij zoenden en het mos achter de heg smolt tot een zacht bed helaas in de schaduw verkoeling en het rechte pad doofden hartstocht maar liefde bleef tot je Kees riep toen…

Men heeft een gat in mijn heg geknipt die is geplaatst toen de huizen zijn gebouwd. De heg stond daar tussen een draadhekje en daarop nog eens 3 lagen prikkeldraad (wat ik zelf nog niet eens wist) dat was er in vergroeid. Alles is netjes doorgeknipt - ook het prikkeldraad - en de takken zijn weggesnoeid.…

poes zich even strelen soepel spinnend muizen minnend mag ik haar ruimte delen kattig kroelend wollig woelend geeft zij kopjes langs mijn been bazig blazend ruziënd razend stoeit zij met mijn grote teen verdraaid veerkrachtig parmantig prachtig loopt zij dan weer weg zachtjes zwevend geeuwtjes gevend door het gaatje in de heg…

Marja koe en paard kakelbont en een huis van karton en op de weg een hond en in de lucht een zon (het heeft de boom vergeten) de zon is geel, de hond is bruin de weg is wit - de witte weg - en helemaal rondom de tuin tot aan het huis een groene heg (maar 't heeft de boom vergeten) het huis is rood, het dak is rood en uit de schoorsteen…

De zon zakt weg met de sneeuw Van een paardebloemen geeuw Vliegen hand in hand als een, Strooien zich overal heen De zon zakt verder met de regen Sprankelen beien overal tegen, Beien bol, langs mijn been, Strooien zich overal heen Daar komt hij, en ik duik weg, In de bloemen naast de heg, Wat een wonderlijk begin, Ik strek me uit, en…

Zelfs als een aspirerend taalgemaal geen inspiratie heeft, nog niet, ver weg, zit in de letterstroom een goed verhaal te wachten als een merel in de heg. Want een gemaal, zo'n draaiend waterding -het is geen echtgenoot die ik bedoel- -al draait-ie rondjes om zijn lieveling- houdt door gestadig werk zijn maalgevoel.…

Mijn gang vertraagt, de uren wegen al is mijn hart nog onderweg en kwam het U, God, zelden tegen - en weet het hier ook heg noch steg. ik treur niet in de najaarsregen en 't is geen klagen wat ik zeg. --------------------------------------------- Uit: Herworteld leven, 1990…

Zijn drek is de luxe van stranden van ver weg waar de rimpelloze zee zich mengt met een glimlach van hun vergroeide voeten de geopende handen als het dienblad voor heg en haag ontvluchte marionetten die zonder ontzag voor het oorspronkelijk bestaan slechts geveinsd gerief begroeten.…

gooit de borsten ferm vooruit toch is er ook berekening telt de stappen voor de kijkers voelt de hete adem van buurvrouwen en de mannen in stil hijgen als deuren weer gesloten zijn parasols paraat en luxaflex omlaag dan voelt simpelfijn het eten klaar de koelkast bijgevuld vandaag roseet een glaasje en je lach klinkt door de heg…

een vogel kijkt niet om zoals ik vaak doe jij scherende zwaluw met gevorkte staart in duikende vlucht tref jij je doel ik denk steeds na over wat mij zorgen baart jij spreidt je vleugels uit als vanzelf ik zoek met moeite de weg schoorvoetend , aarzelend weet vaak van heg noch steg jij boerenzwaluw verkent de aardse velden trekt…