Alle inzendingen over Herinnering verlicht

Afgelopen woensdag weer ‘Herinnering verlicht’, avondherdenking 2013 op de Nieuwe Ooster. Amsterdam. Nabestaanden kwamen weer in groten getale de rustplek van hun overledene bezoeken. Met lichtjes, beeldende kunst, poëzie, verhalen en muziek ruimte om gezamenlijk te herdenken.…

Bij ‘Herinnering Verlicht’, avondherdenking 31 oktober 2012 voor nabestaanden op de Nieuwe Ooster in Amsterdam. Lichtjes, poëzie, verhalen, video installaties, beeldende kunst en muziek ruimte om gezamenlijk te herdenken. Stemmig met heel verschillende accenten. Bijzonder sfeerrijk.…

Misschien betekenen de objecten voor de argeloze voorbijganger een weldadige, tot weemoed stemmende herinnering aan een verre, onbereikbare jeugd, die verdrongen is door de hardheid van het leven, ondergesneeuwd, bijna voorgoed vergeten.....…

Het geeft het heelal een prachtige uitstraling Ik vergelijk het met jou Jij bent mijn lichtpuntje Alleen verlicht jij niet het heelal maar heel mijn leven!…

Het ging hoe langer hoe slechter met de boeren van het dal. De bomen zouden dit jaar maar een heel klein beetje fruit hebben. De korenhalmen hingen slap neer, droevig om te zien. Er was nog wat voorraad van de vorige oogst. Daar moesten de mensen voorlopig van eten. Maar dat kon niet lang meer duren. "Moeten we straks eten kopen bij mensen die aan…

Dat weten we sinds de Verlichting. Waarom doen de felle bestrijders van religie alsof geloven inhoudt dat je die waarheid ontkent?…

Dan breekt de hemel open Door alle donkere lagen Het zonlicht werpt zijn stralen Op deze grijze sombere dagen.…

onderweg naar het bovenzinnelijke over gewijde grond en oude ethiek het gegeven relativeren beproevingen doorstaan verlichting in een trance door ontleende krachten op het pad van de sjamaan…

Door de kieren van het overgordijn Glijden zonnestralen binnen Fel verlichtend alles onthullend Brengt herinnering van de nacht Ontwaakt zie ik het eerst Jouw achtergelaten boodschap Drie hangers en wat kleding Ongeordend verspreid over de vloer IJlings verberg ik mijn hoofd Onder het bezwete kussen…

weer zoeft het landschap langs je heen, de zon, een jaar geleden, scheen uitbundiger en liefde smeedde ons aaneen nu zijn we weer alleen, heeft ieder zo zijn eigen leven het geven aan elkaar is tot herinnering verheven je bent alleen op stap naar woorden en gedichten licht gebruind en knap ogen die je lach verlichten je straalt als…

Serafien was vijf of zes jaar oud. Ze zag dat een jonge prins te paard naderde. Hij liet zijn dier stil staan en keek nadenkend naar dat geheimzinnige bos voor hem. Maar wat een wonder! De reuzenstruik waar Serafien aan groeide, boog vanzelf voor de prins. Het paard en zijn berijder konden er langs. Ook andere struiken en bomen bogen zich om paard…

Voor eeuwig Leve de Verlichting! Vive la Lumière! Compleet voor zover ik nu kan bekijken! Hun Encyclopédie het “beargumenteerd woordenboek van de wetenschappen, kunsten en beroepen". Een van de meest tot de verbeelding sprekende ondernemingen ooit.…

In het spoor van de tijd lopen herinneringen hand in hand met de kiezels van een verloren jeugd Uitgehouwen staat jouw naam in de marmeren steen, scherp doch geslepen kijken levenloze letters mij aan, verwonderd lees ik reeds begraven tijd In dorre grond dorsten plantjes naar leven, spookachtig verlicht door een kaars, smelten voor…

Waar de nacht valt aan de eindeloze horizon voel ik de herinnering aan groen gras. Blauw zwervend in het jongensboek. Ik herinner mij de mooiste dromen over de grillige natuur van Jeroen tijdens zijn zwerftochten over het woeste buitenland. Puur en ongewassen kwam hij bij mij om aardbeien te plukken en te verwerken voor de jam.…

zonder gaten ik trek de lijnen aan heb je dwars doorsneden verlicht spreek het bewaard bestaan zijn allerlaatste bede…

God strooit met sterren alsof er geen vuiltje aan de lucht is alsof de geschiedenis zelf haar sporen heeft uitgewist alsof door de eeuwen heen het leed van alle mensen niet meer is dan het lijden van één In zijn tijdloos ingerichte feestzaal steekt hij talloze lichtjes aan in opperbeste stemming.…

Ik verlicht, zij verlicht, wij verlichten. Het had zo mooi kunnen zijn en dat was het ook: geen decennium, geen lustrum, maar slechts de helft van laatstgenoemd tijdperk. Verwoede pogingen werden ondernomen het tij te keren. Helaas mochten deze niet baten. De vloek ging er met de liefkozing vandoor. Niet vanwege niet houden van.…

En je weet, ik ben meer op Goethe, die zei: "Een fout van de zogenaamde verlichting: ze geeft een illusie van objectiviteit, terwijl de eigen subjectiviteit blijft bestaan." Om terug te komen op de scheurende gitaren: als ik mijn git(a)ar(en) laat scheuren, krijg ik ruzie met iedereen!…

Laat een mens nooit donker staan en evenmin in het naakt doe altijd een lichtje aan zorg dat je warmte maakt en zie, als jíj eens eenzaam bent en huivert van de kou dan kaatst dat licht naar je gezicht en dat verwarmt jóu…

Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

ik schenk mezelf iets, door het jou te geven, zachte woorden van satijn als eeuwige momenten van even zij komen uit overdadig niets de eigen pijn verlichten door de ander het goede toe te dichten waar tranen drogen door een milde lach zo groeit een droomwens langs rozenbogen tot een mooi en bloeiend mens en raak ik…

een traan verlicht je bleke aangezicht voor jij je ogen eeuwig sluit ik kuste je mond en hield je hand nu uitgebrand jij rust weervond de dood is wreed maar wat hij deed deed mij berusten na al jouw leed je laatste feest dat is geweest in onze kring vertedering je schoon gelaat licht op met vlam de geest verlaat zoals hij…

Alles is verlicht ...…

raggend flitst de herinnering door de volgepakte magazijnen van het geheugen belicht even een briefje wil jij met mij ver..…

verwachten Liefde niet alleen in ons aller gedachten verborgen Aan lager wal geraakte mensen als geketend in een goot Zich verbergend met schaamtelijke gedachten aan de dood Omsluit ook hun tranende gevoelens als in armen geborgen Kerst, vierend als een wederkeer van het licht uit het duister Voor een ieder het gevoel ervarend als teken van verlichting…

Haar dodelijke pijl treft je in de borst en liefde te groot snijdt door je hart hulpeloos op de grond bemerk je haar plotselinge dood en glimlachend in het maanlicht ontvang je haar eeuwige verlichting.…

Blauwe sproeten Op een roodgeverfde muur Best een mooie kamer Als ik er binnen gluur Mooie mensen Lopen heen en weer Schuifelend voorbij de ramen Dan weer eens een dame, Nu dan toch een heer Ik dim de lichten En aanschouw het spel Veilig vanuit mijn donkere kamer Veilig vanuit mijn donkere cel Het verlichte bestaan van de passant Verbleekt…

De Islam moet door de wasmachine van de Verlichting.…

Samen met duizenden anderen stond Sam in de file, stapvoets op weg naar zijn werk. Het had geregend en de ontwakende dag beloofde grijs en triest te worden. Toch waren deze omstandigheden geen barometer voor Sam. Hij zat ontspannen achter zijn stuur te neuriën en zocht niet naar trucjes zoals wisselen van baanvak om toch maar sneller vooruit te komen…

Een zonnige dag verlicht problemen.…