Alle inzendingen over Het schitterende

De droom van de stilte in daden verwevend - de mens: man en vrouw zijn - als sneeuw in de bergen heel schitterend leven. Uit: Herworteld leven, 1990…

voor mij bent U een diamant met ontelbare lichten en kleuren bent U blauw en dan weer rood lichtgeel donkerviolet bent U in oplichtende ogen zonnestralen bliksem bent U als schittering zo vaak anders dan wij verwachten ---------------------------------------------- uit de bundel "tot leven geroepen" uitgave in eigen beheer…

Had zij de armband gedragen om haar slanke pols toen alles nog schittering en schoonheid was in haar leven?…

Schitterend staan de sterren elke nacht weer starend richting aarde keer op keer Met schittering in de ogen staren wij verheerlijkt terug naar de pracht der onbegrip in de geschiedenis terug…

Web in ochtenddauw Schitterende juwelen Geweven schoonheid…

Terwijl ik, een bezwijming nabij, op het lichaam neerviel waarmee ik me had verenigd, bedacht ik in een laatste opleving van krachten dat de vlam bestaat uit een schitterende helderheid, een ingeschapen kracht en een vurige gloed, maar de schitterende helderheid bezit zij om te stralen en de vurige gloed om te branden.…

Bezorgen voortschrijdende schaduwen de verzengende aarde voor heel even enige verkoeling ontslaapt pas met de kilte van de invallende duisternis het bodemleven in jagen of gejaagd worden Verslierd door nevelstralen laat vochtig spinrag zich tijdens de prille dageraad schitteren tot kwikzilver terwijl het bodemleven tijdens de opkomende…

en wie hij deze keer schitteren laat…

Zie door het zachte kaarslicht de schittering in haar ogen de blijheid op haar gezicht wat is ze opgetogen! Zie door het zachte kaarslicht de schittering van een traan de droefheid op haar gezicht wat is ze aangedaan!…

Uitgebreid de zonnestalen met schitterende glans ver over bergen, dalen de mensheid weer in trance. De gaven en de krachten, die op deze koestering wachten.…

Opeens is daar het licht waarin het gras veel minder grijs… een late zwaluw zoekt het zuiden schapen steken uit hun wol een koster staat zijn klok te luiden ergens stierf een mens maakte veel dagen vol besloot het leven in de schittering van water maar in de haast heeft niemand tijd voor ’t licht noch voor ’t geluid noch voor dit schitterend…

Alleen schitteren in de zomer brengt geen vruchten Jij zal de ochtend zijn van de lente waar een vrucht begint…

mijn gedachten meevoeren In de schittering van de warme zonnestralen Heerlijk genietend in het kabbelend water Zo laat zich in mij deze natuur vertalen...…

Hoef ik niet te wachten op een heldere nacht, om sterren te zien schitteren.…

De kans dat de Nederlandse meiden het vanavond redden tegen de Noorse dames acht ik kleiner dan 5% tenzij ook de andere dragende speelsters het niveau bereiken van een schitterende Lois Abbingh.…

zo helder als glas schitterend als de sterren fijntjes geslepen…

Heel wat schitterende invallen sterven op weg naar de schrijftafel.…

Ik kijk naar buiten Het is prachtig weer Zie hoe schitterend de regen valt…

zijn rechte lijnen ons bestaan abrupt beeindigd door een verrre lucht die ze beknot in verder gaan een horizon die rond de aarde spant en cirkeldraaiend met geen rechte lijnen samenvalt in schitterend bedrog geeft ons optiek in het geniep van een vaste voorstelling in zaken is recht toch eigenlijk de cirkel waar we nooit uit…

als jij schijnt komen gedachten vliegen als vogels sterren bij elkaar en schitteren…

Schitterend! Ja het is op Franse televisie, maar toch, dit is echt een gebeurtenis!…

, hoezeer ook jij kon houden van de schoonheid en schittering van dat zomerse groen, van die ultieme troost en weldaad van de Natuur…

Ik laat alleen een begin zien van een eindeloze denkwijze, waarvan de schittering nooit uitdoven zal!…

verwilderde tuin schildert zonder verf en kwast een feest van kleuren een schitterend meesterwerk van wonderbaarlijke Hand…

Bordurende over het leven zal ik in gouden draden van een schitterend verleden voor de doffe glans van heden uit het weefgetouw diep in mij een kleed van verzoening weven…

Als je ogen minder stralen dan de sterren minder schitteren dat de zon meer warmte zal geven dan je hart zal ik gaan maar je ogen zeggen mij genoeg…

Schitterende kristallen als zeepbellen in zilveren sluiers doorzichtig zwevend mijn armen uitgestrekt zoek ik dromen wil ik omvatten jouw werkelijkheid in eeuwigheid.…

Zij benaderde me als een diamant: ze vond me mooi maar nog wat ruw… Vakkundig sleep ze de vlakken zodat ik nu ongegeneerd schitteren mag vanaf elke kant……

ongesluierd op blauw satijn zo klein en puur wit vang je geslepen licht in ieder facet ik zoek je schaduw maar tref de schittering…

Wij zijn een symfonie van schitterende scherven. Kon ik de sleutel van je toegangsdeur maar verwerven. Want jij bent als de zon en bron van al mijn leven. Om bij jou te zijn, verstrengeld in een eindeloos omhelzen.. Alleen maar om bij jou te zijn, verheven boven alle grenzen, Zou ik zonder aarzeling mijn aardse leven willen geven.…