Alle inzendingen over Jan Steen

de buren klagen steen en been getverderrie rotzooi troep en herrie huishouden van jan steen groenten staan te rotten peuters doen het niet in potten de muizen lopen over wat wilt u zei de heer des huizes hoge kunst staat hier onbetwist nummer één wij zijn ingericht naar een echte Jan Steen…

Jan Steen heeft toen het beeld al neergezet van Balkenende’s rampenkabinet.…

Ik herinner mij dat ieder welkom was Van postbode, tot melkboer, De kolenman en groenteboer, niemand kon echt om hem heen, want hij verwende iedereen En daarom was het af en toe, gewoon het huis van de bekende Jan Steen...…

We zijn erger gewend in Huize Jan Steen. De benjamin huilt biggelende tranen. Direct ga ik over op de modus troosten. Snel brabbel ik daarna zinnen over naastenliefde. De doerakken staren mij hijgend aan. Dan doe ik veel te snel beloftes over snacken bij McDonald’s. Laat buurvrouw de diëtiste het maar niet merken, bedenk ik.…

Pieter de Hoogh, Jan Steen en Johannes Vermeer. Door deze meesters beïnvloed, benaderde jij voortaan de sfeer van Oud-Antwerpen. In 1869 tekende je een contract met de Belgische kunsthandelaar Gustave Coûteaux, wat duurde tot 1876. Op 26 augustus 1869 overleed oom Hendrik.…

We ervaren nu de tableaus voor andere grote zeventiende-eeuwers als Frans Hals, Johannes Vermeer, Jan van Goyen, Jacob van Ruisdael, Pieter Saenredam, Dapper, Jan Steen inderdaad als zijkapellen. Het gevoel is Rembrandt. Willem III was in 1885 hels: ‘Je ne mettrai jamais Ie pied dans ce monastère.’…

(voor Jan Havickszoon Steen (1626 - 1679)) Je bent geboren in een degelijk huis te Leiden, waar je vader Havick graanhandelaar en bierbrouwer was en je moeder Elisabeth Capiteyn de huidhouding deed, wat een dagtaak was, want jij was de oudste van acht kinderen en er moest dus heel wat gekookt, gewassen en gekuist worden.…

De laatste bezuinigingen van minister Hogervorst De tandarts volledig uit het zorgpakket, wat dat nu weer kost De maxima kunnen dit nog wel betalen Maar Jan modaal kan nu maar beter een kunstgebit gaan halen Maar met de minima waar gaat dit nu dan heen? Wordt nu hun mondverzorging, een kerkhof met hier en daar een steen?…

voor steen…

Geen bel ontsnapt zijn keurslijf; het wak geslagen door een steen groeit dicht: hij ligt te hopen op een bui die hem zijn huid afstroopt. ------------------------ Van Willem Jan Otten (1952) verschijnt binnenkort een nieuwe bundel gedichten. Dit gedicht komt uit 'Het keurslijf', 1974.…

Jouw Nefertete, fijn en slank met kinders in een zonnerank diep in een steen verscholen Getuigt van vrede en van jeugd van spel en ook van kindervreugd ondanks jouw dwaze dolen.…

hand over de verzilverde gram een binnengesmokkelde vriendin dringt in, de ritselende tuin staart naar het kronkelend gebaar van het schijnverloren wild een balsemstruik op de borst haalt aan, de slakken breken door, de minnares incarneert in de moeder van zijn kind de katten in een hinderlaag de nazaat bespringt het lot een steen…

De volgende dag ben je weer steen die met bloedend hart weg wil gaan, maar het nog steeds niet kan. Ik huil nog een keertje, je zegt dat ik moet bellen.…

Ik ben een steen. Geef me een duw En ik geef je te leen Een lawine van stenen, ruw. Maar niemand duwt. Ik blijf staan en ween Tot de storm luwt En weer ben, een gewone steen.…

tussen beelden in het park tast ik je stilte af geboren in de zee lig je ingetogen gestold een blauw gedicht van steen nata in mare innemend als de welving van je been.…

Ik zou graag de eerste steen werpen. Maar dat zou ik toch zonde vinden. Ach, wat kan mij het schelen.....…

Aan de wanden hingen prachtige schilderijen van bekende schilders, zoals van Gogh, Rembrandt, Jan Steen en nog een paar. Om de grote marmeren tafel stonden fauteuils, waarin de dames en heren plaats hadden genomen.…

Dit liep uit op zand en stenen en ik lag daar tot de regen kwam. Niemand die zich kan herinneren wat nog opgeraapt kan worden en met zorg gedroogd. ---------------------------------------------------------------- Dit gedicht verscheen in Tirade 394, 2002. Jan Baeke is dichter en bibliothecaris.…

Mijn nieuwe vriendin van de Literaire Kring zou die avond trouw en lijdzaam in de regen wachten naast de uit steen gehouwen buste van Jan van Besouw tot ik de terugreis zou aanvaarden.…

Isabel van der Steen heeft na twintig jaar huwelijk genoeg van haar saaie leven en van haar zelfvoldane echtgenoot Jan Willem, die de laatste tijd ook nog begint te slaapwandelen, de ene medicijn na de andere probeert en klaagt over bijwerkingen.…

Hoog boven de uitgestrekte dodenakker, in Goirle, bevinden zich de uitzonderlijk demonisch aandoende stenen gestalten van de gekruisigde Christus met aan weerszijden twee andere figuren. Vlakbij treft men het Jan van Besouwhuis aan, waar cultuur, muziek en literatuur zegevieren.…

Zijn voeten lood Zijn kop van steen Heeft hij nog wel een kans?…

Ik zag je niet zo vaak, omdat we vrienden waren en dan hoef je elkaar niet vaak te zien. Wat vaker had ook wel gekund misschien, maar kansen worden meest pas achteraf ervaren. Jij liet mij zien dat heel veel grote levensdoelen onecht zijn en kunstmatig opgeboend, en dat er wordt gezopen en gezoend, en je wel denken kan, maar beter nog kan voelen…

'Dat kan ik ook', moet Jan Slagter gedacht hebben toen hij meneer Kaktus in de weer zag met een 40 jaar jongere Virginia. Maar het Peter Jan Rensje van Jan slaat alles, niet qua leeftijd, want daar zit hij met Lillian Marijnissen nog even 10 jaar onder, maar de catch is verpletterend. Vooral voor zijn huwelijk en carrière.…

Zo wilt haar dan niet treffen Met uwe eerste steen: God kan en wil haar heffen Uit zonden en geween! ---------------------------------------------------------- gepubliceerd onder zijn pseudoniem: Cornelis Paradijs…

Overmoed waarvoor ik gestraft werd zelfs door de goden vergeten die rare gedaante die loopt met gebogen hoofd in gesprek met asfalt en grond stoeptegels en afval soms valt mee steen te zijn soms valt tegen want,ziet u die berg in onderwereld ben ik ook.…

Op mijn pad ligt een bemoste steen Hij ligt daar vast, al duizend jaar, Met bos en bomen is hij één, Ik word hem nauwelijks gewaar, Maar kan er niet omheen.…

Tussen vier stenen muren worden tranen geschreid van teleurstelling en onmacht een eenzame strijd. Tussen vier stenen muren worden tranen gewist het snikken verdwijnt en op klaart de mist. Tussen vier stenen muren schijnt door een kier weer de zon waar het stopte met huilen en waar 't leven weer begon.…

Ze heeft geen parfum nodig Ze is van steen De geur van 100.000 jaar geleden Hangt nog om haar heen Niets heeft ze te zeggen Misschien iets van weleer Eens verborgen in de diepte Nu gehouwen, krachtig... teer... Zacht en aaibaar is haar huid en koud; gehakt, geraspt, gepolijst schreeuwt ze woordloos naar wie maar naar haar wijst.…

bolletjes sneeuw hangen te drogen als de regen valt kou is onvermogen omdat kristal geen druppel trouwt om samen neer te vallen te smelten in een plas hoe het was hangende koppen naast de knoppen in groene lussen van de dood lente op steenworp afstand toen de maan het morgenrood verscheen de gele zon weer gloeide…