Alle inzendingen over Joyce

Want op 16 juni 1929 ontmoette de schrijver James Joyce zijn grote liefde en latere echtgenote.…

Vandaag lag ik zwijgend In een roes van de warmte van die dag Te staren naar de enkele ster aan de hemel Ik had er alles voor over daar te zijn Die ene ster had mij bevangen En ik zat als gehypnotiseerd te wachten De tijd brengt me er wel, Maar het was nog niet mijn moment Ik weet wel waarom ik daar wou zijn Ik wou naar jou, ik mis je zo…

wat is een liefde is het een doel of is het gewoon een gevoel je krijgt vlinders in je buik en je neemt gewoon een duik in een zwembad of in de liefde want normaal is liefde een doel maar liefde is gewoon een leuk gevoel…

Ware liefde, bestaat die liefde Voor mij niet, maar het lijkt er nu wel op Ik voel me gelukkig met jou in mijn armen Dicht lig je tegen me aan ik laat je nooit meer gaan Je hebt iets in mij geraakt waarvan ikzelf nog niet eerder heb geproeft ik kan je uren in de ogen kijken en helemaal voor jou bezwijken Ik ben verliefd...…

Zij die me in de ogen keek vuurde het vuur op me af waarom was ik degene die geraakt werd En kwam zij als een amazonde op me af nam me mee en voerde me weg weg van het realistische ver naar mijn diepste verlangens…

Ik breek nog elke morgen mijn slot, Mijn eerste gedachten zijn van ijzer. Mijn ogen duwen de stilte open, van de zware poort naar een nieuwe dag. Ik kijk in de spiegel en zie mezelf staan. Beelden zijn niet eens aanwezig. Alleen emoties en wonden die steeds weer opengaan. Een blik op mijn lichaam, vermagerd, verhongerd en zo moe. Ik voel…

Ik wil zijn zoals de ondergaande zon, Even weg van al mijn zorgen, Ik wou dat ik dat even kon. Weg kruipen voor even. De maan die neemt mijn plaats wel in. Ik ben weg, verdwenen in het niets, De maan, mijn grootste hartsvriendin Want haar kom ik nooit tegen. Zij zweeft in een andere baan, Komt nooit wat van mij tegen, Blijft veilig bij…

Nooit om gevraagd of durven dromen, jij die zomaar mijn leven kwam binnen lopen. Ik kende alleen maar pijn en eenzaamheid. Maar dat alles lijkt nu misschien verleden tijd. Nooit gedacht of durven dromen. Om iemand zoals jij tegen te komen. Nooit gedacht of zelfs maar verwacht. Je hebt alles waar ik jaren op heb gewacht. Nu ik je gevonden…

Ik voel me niet plezant toch ook niet verdrietig soms overdreven en nonchalant dan weer verlegen en nietig. Ik weet niet eens wat ik moet zeggen als iemand vraagt is er iets? dan antwoord ik meestal met nee want het kan nergens mee vergeleken worden het is geen lach, geen traan, geen slik het is alleen dat onoplosbare vraagteken achter dat…

Twee gezichten zie ik als ik naar je kijk Twee gezichten zie ik als je me ontwijkt Van het ene houd ik het andere maakt me kapot Waarom doe je me dit aan stoot me af trek me aan en weer en nog eens Ik kan hier niet meer tegen Had ik je maar nooit ontmoet!…

Verzengend verdriet verbrandt mijn hart Langzaam word ik gek van de tranen in mijn ziel Je maakt me kapot en ik betwijfel of je het weet....…

Op vakantie, daar ontmoete ik een jongen o zo knap en o zo aardig: ik heb amper met je gepraat. ik wil terug naar jouw toe, ik wil met je prate over hoe ik me voel. ik zit nu thuis helemaal alleen, en ik mis je elke dag meer en meer. het is moeilijk om jouw te vergeten. mijn beste vriendinnen zeggen het moet maar, je ziet hem toch nooit…

(voor Lucia Anna Joyce (1907 - 1982)) Je bent geboren op 26 juli 1907 in Trieste. Je vader was de schrijver James Joyce en je moeder was Nora Barnacle, geboren in het Ierse Galway. Je twee jaar oudere broer was Giorgio. Jij communiceerde vooral in het Italiaans, ook als je brieven naar je vader schreef.…

Terwijl James Joyce aan 'Finnegans Wake' werkte, huurde hij vijf leraren Noors, waarvan jij de eerste was. Joyce wilde Noorse werken in de originele taal lezen, zoals 'Noorse verhalen van goden en helden' van de historicus Peter Andreas Munch.…

Misschien weet zij waar Joyce nu is en waar zij mee bezig is. Maar bidden met haar tweede album.…

Werken aan Ulysses Twaalf uur per dag schreef, reviseerde en corrigeerde James Joyce aan zijn boek Ulysses, "met één of twee ogen", zoals hij dat zelf omschreef.…

- Hemelse God! riep Stephens ziel, in een uitbarsting van profane vreugde uit. Hij keerde zich plotseling van haar af en verwijderde zich over het strand. Zijn wangen vlamden; zijn lichaam gloeide; zijn benen trilden. Verder en verder en verder schreed hij, ver weg over het verre zand, onstuimig zingend tot de zee, welkom roepend tot het naderende leven…

Jij bent geboren als Darlene Joyce Steinhardt op 8 september 1965 in Brisbane, Australië. Op jouw 10-de speelde jij in de Australische tv-kindershow 'Happy Go Round'. Op jouw 13-de zijn jouw ouders gescheiden en had jij emotionele stress van de televisie-uitzendingen. Hierdoor leed jij vier jaar aan boulimia.…

Als een parel in een oester heb ik je negen maanden gekoesterd. Als een roos in een knop bloeide je bij mij beknopt maar veilig op. Als een juweel van onschatbare waarde heb ik je gelegd in de schoot van moeder aarde Als een schaapje klein en teer ben je nu veilig in de kudde van de heer.…

Men zegt de tijd heelt alle wonden en verdriet slijt met de tijd. Blijkbaar is de tijd de weg nu kwijt. Ik wacht wel, ik heb alle tijd.…

Negen maanden waren samen één ja lange tijd vormden wij één geheel. Negen maanden samen jij en ik onafscheidelijk géén ogenblik. Veel meer liefde had ik je nog willen geven maar jij koos voor een ander leven. Nu gaan we samen verder in één hart samenzijn en toch apart…

Vrede. Simpel, kort woordje. Toch is het onhaalbaar voor ons –mensen- . We kunnen begrijpen waaruit het menselijk lichaam is opgebouwd, wat ''ons ons'' is (wie wij zijn, waardoor wij zijn wat wij zijn, met name de natuurkundige kant), maar wij kunnen geen vrede bereiken. Vrede. Vreemd woord, hoe kan iets dat uit 5 tekens bestaan onhaalbaar…

Tranen glippen langzaam naar beneden verdriet dreigt op de hoogste plaats te staan handen trillen voeten beven mijn lippen zeggen niets een luide stilte heerst om me heen pijn spijt ongeloof…

Waarom jij, Niet ik, Waarom wij, Jij niet, Waarom ik, En niet jij, Op ons gevallen bent?…

Ik ben, Zou ik zijn, Als jij niet was, Die jij bent? Ik ben, Zou jij zijn, Wie ik ben, Als jij mij was? Ik ben, Wie ben ik? Zonder mezelf, In mij, Te verliezen?…

Zolang, Een mens, Leeft. Een mens, Een mens is, Een mens, Menst, Is onmenselijk, Onmogelijk.…

daar lig je dan wat moet je doen? zal iemand je zien? Zal iemand iets doen? Die jongens van school zijn al weg Je kunt je niet bewegen, niet schreeuwen om hulp... als er mensen staan durven ze dichtbij te komen, te helpen? teveel vragen... je raakt bewusteloos…

Of de stille, verlegen jongen uit de kroeg de scorende spits uit dopeland of dat ie mooi was mooi in een lege treincoupé met licht beslagen ramen of dat ie vrijde met Joyce die eigenlijk mijn liefde was De laatste keer dat ik hem trof was bij de dood van Tokkel vanuit het middenpad in de overvolle aula liep een wat oudere gebogen man…

Zwaar versomberd keerde je terug naar Joyce en je familie, waar je vader, inmiddels baron Monkswell, je uit de put geholpen heeft.…

Jullie kregen samen vier kinderen; Frank Roger (2 april 1898 - 5 april 1898), Stanislaus John (1898 - maart 1975), die met Bessie Rebecca Van Geuns trouwde, Joyce Audrey Hope (oktober 1899 - 1964) en Sally Isabella Joyce (11 februari 1909 - januari 1984), die met Leith Alexander Riddell trouwde.…