start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (7)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1351)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (64)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (19)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (20)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (34)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3646):

Grain - The Devil (the Vicar & Me)

Grain is de artiestennaam van de Rotterdamse zangeres Joyce Leonie. Zij studeerde aan de Popacademy van het Amsterdamse Conservatorium aan de Oosterdokskade 151, nabij het Centraal Station. Daar studeerde Jett Rebel (Jelte Tuinstra) ook. Joyce kreeg daar ook klassieke zanglessen, wat duidelijk op haar repertoire te horen is. Grain betekent een onaf, ruw stemgeluid. Zo was Janis Joplin één en al grain en is Celine Dion de tegenpool van grain. Grain is het ongepolijste, het niet-correcte, het onvolmaakte. Joyce heeft vooral een operastem, die sterk op die van Kate Bush lijkt. Er is werkelijk een frappante overeenkomst.

Hiermee heb ik alles verteld over haar, wat ik kon vinden. Dat is ook niet zo gek, want zij heeft alleen nog maar haar debuutalbum gemaakt. Het lijkt erop dat zij in de mist is verdwenen. Hopelijk doemt zij zomaar weer op, want ik ben verliefd geworden op haar fenomenale stem, die aangenaam doet huiveren en als een milde horrorqueen doet duizelen. Nogmaals, zij zingt net zo betoverend heerlijk heksachtig als Kate Bush en dat is wat mij betreft een megacompliment. De fotograaf Noud Smeets maakte vijf artistieke foto's van haar voor in het CD-boekje. Hierdoor weet ik tenminste hoe zij eruit ziet. Hierop heeft zij rood, wild en glimmend haar tot over de schouders en een gaaf, nostalgisch kijkend gezicht met een piercing onder haar mond. Ze draagt een gele glitterjurk met een opstekende kraag en korte mouwen. Haar huid is erg blank, zoals dat bij de koninklijke en adellijke mensen in o.a. Egypte een chic en voornaam ding was.

In 2009 verscheen haar debuutalbum 'Shut Your Mouth Kevin', met tien songs en veelal bezeten van een meesleurende melancholie. Joyce doet de zang en ze bespeelt de piano, de synths en de gitaren. De drummer is Dennis Leeflang, geboren op 22 mei 1979 in Leiderdorp. Hij woont nu in New York en hij speelde o.a. bij Lita Ford, Within Temptation, Sun Caged en Epica, met de zangeres Simone Simons (1985, Hoensbroek), een mezzosopraan. Dennis is drum-docent en één van de meest invloedrijke rockdrummers. De bassist is Barend Courbois, geboren op 13 juli 1967 in Oosterbeek. Zijn vader is de jazzdrummer/componist Pierre Courbois, die volgens Willem Breuker (1944 - 2010) de allereerste Europeaan was, die experimenteerde met free jazz, free music, jazz-rock en elektronische, geïmproviseerde muziek. Pierre is de jongere broer van de actrice Kitty Courbois (1937 - 2017).

De theremin is in handen van Wilco Botermans, wonend in Spoorwijk. Hij studeerde compositie en elektronische muziek aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. De cellist is Brian Sanders, die cello performance studeerde aan de Mannes School of Music in New York. Hij woont in Brooklyn. Het album begint met 'Rocking Horse', waarvan er op U-Tube een live-opname staat, en dan volgt 'Ghosts', wat is gebaseerd op een gedicht van Marguerite Mooers Marshall uit 1913. Marguerite is geboren op 9 september 1887 in Kingston. Ze was columniste voor twee kranten in New York en ze schreef korte verhalen en 14 romans. Ze studeerde aan de Tufts University. In 1952 overleed haar man Sidney Walter Dean, met wie ze drie kinderen kreeg. Op 5 oktober 1964 overleed ze in de bossen nabij Lac Beauport. Door uitputting en blootstelling aan het weer.

Het derde nummer is 'Puppet on a String', met als volledige tekst 'I am a puppet on a string its a sad sad thing I dreamt of scissors and knifes So I could end my life'. Vervolgens volgen 'Out of Here', 'Dogs', 'Shut Your Mouth Kevin', 'Karma', met de parelachtige bliksemschichtzin 'Wait untill karma comes to get you I ve had enough', 'Gravy', een ingekorte opera, 'Ringg', met de allerkortste tekst 'Ringg goes the bell I don t mind', en tenslotte het verbijsterend imposante 'The Devil (the Vicar & Me)', met in het programmaboekje een foto van een Heilig Hartbeeld van Maria bij de tekst. Misschien weet zij waar Joyce nu is en waar zij mee bezig is. Maar bidden met haar tweede album.

Schrijver: Joanan Rutgers, 10-08-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 23 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)