Alle inzendingen over Jules

Toch flirtte ze en passant met Jules, omdat ze natuurlijk wel goede sier met hem kon maken. Je zag haar worstelen om Jules in toom te houden. Ik heb goed opgelet en ik ontdekte dat de andere gasten onbewust en op subtiele wijze olie op het halfdronken vuur van Jules gooiden, bijna sadistisch en heel consequent.…

Volgens Etienne kan dat alleen maar op een brute wijze en Jules begrijpt de hint. 'Ook al is het strafbaar, vooralsnog zie ik geen betere manier!', beaamt Jules. 'We gaan uiteraard gemaskerd!', zegt Etienne, die zijn bierglas iets te hard tegen het bierglas van Jules aanstoot, waardoor het bierglas van Jules breekt.…

Andere liedjes van Herman van Veen, Willeke Alberti of toch nog een ander nummer van Jules de Corte samen met Martine Bijl of Jules de Corte bekeerd door Henk Binnendijk. En zo ga je door.…

Als ik mijn ogen toedoe, ben ik in Honoloeloe.…

De wereld draait rond en dat doettie nog lang…

Dat ze zelfs nog een stukje van dat griezelige tepelvlees van Jules at, bewijst haar aangepastheid en de angst voor nog meer escalatie van de kant van Jules. Een vrijgevochten dichter als Jules kun je op geen enkele manier manipuleren en zeker niet dwingen tot aanpassing aan saaie, burgerlijke, nietszeggende onderwerpen.…

Ranken verstikken dit huis als de tentakels van een groteske octopus. Ik waan mezelf twintigduizend mijl onder zee, snak naar adem en worstel door de borrelende hitte naar een oppervlak dat geen bevrijding brengt: de nacht stort zich als een gloeiende golf op de brulboeien van mijn ogen.…

Jouw jongere broer Jules en jij vierden jullie vakanties tot jullie adolescentie in dit dorp. Jules is geboren op 17 december 1830 in Parijs. Jouw vader was een voormalig officier van Napoléon Bonaparte. Jij studeerde aan de Lycée Condorcet, net als Jules, op 8, Rue du Havre, opgericht in 1803.…

Jules vist uit de Linge de zwarte cape van Hermelindis op en hij legt die symbolisch over het ontzielde lichaam van Luther. 'Zo zijn ze weer herenigd!', mompelt Jules, terwijl hij zijn pijp aansteekt en Willem een kameraadschappelijke klop op zijn schouder geeft.…

Zijn grotcomplex heeft immers dat moderne Dat iedereen doet denken aan Jules Verne En ook een kernbom maakt hij met gemak. Zo iemand dient zich dan ook diep te schamen Voor zulke slechte video-opnamen.…

Schrijven is een manier van spreken zonder te worden onderbroken.…

Victor schiet hem in zijn buik, maar Jules weet ondanks dat het pistool van Victor te veroveren. Jules schiet Victor nog in zijn voorhoofd, voordat hij zelf levenloos in elkaar zakt. Juliette blijft stomverbaasd en in shock achter. 'Wie heeft er geschoten? Bent u in veiligheid?…

Daarom staat hij en twee anderen in mijn geheugen gebrand; niet als “Trio Me Reet” maar meer als “Trio Markant”… Jules Deelder, Herman Brood en Bart Chabot. Herman’s biografieën las ik relaxed aan een Grieks strand geschreven door Bart zijn bekwame schrijvershand.…

Op jouw graf staat een bronzen buste, gemaakt door Jules Dalou.…

Lieve Ari Wees niet bang De wereld is rond en dat istie al lang De mensen zijn goed De mensen zijn slecht Maar ze gaan allen dezelfde weg Hoe langer je leeft hoe korter het duurt Je komt uit het water en gaat door het vuur Daarom lieve Ari Wees niet bang De wereld draait rond en dat doettie nog lang - - - - - - - - -…

Rotterdam Schiedam Vlaardingen Maassluis hoekie om trappie af gekkenhuis ------------------- Uit: Gloria Satoria…

Soms zie je je zitten. Bleek en sereen. Hier en/of ginder. Alleen of alleen. -------------------------------------- Uit: 'Dag en nacht geopend', 1970.…

Heelal: Hoe verder men keek, hoe groter het leek.…

Geen geld. Geen vuur. Geen speed. Geen krant. Geen wonder. Geen weed. Geen brood. Geen tijd. Geen weet. Geen klote. Geen donder. Geen reet.…

Rotterdam is niet te filmen De beelden wisselen te snel Rotterdam heeft geen verleden en geen enkele trapgevèl Rotterdam is niet romantisch heeft geen tijd voor flauwekul is niet vatbaar voor suggesties luistert niet naar slap gelul 't Is niet camera-gevoelig lijkt niet mooier dan het is Het ligt vierkant hoog en hoekig gekanteld in…

De onafhankelijke geest gelauwerd en geprezen wordt in stilte gevreesd als gevaar voor de vrede Nagel aan de doodkist die geweten heet ----------------------------------------------- uit: 'Zout', kwartaaluitgave KPMG december 2005…

'Jules? Scheelt er iets? Je hebt mijn vrouw nog niet ondergekotst. Ben je ziek of zo?' 'Ik wil een Apple', mompelde ik. 'Een blauwe.' 'Goed,' zei mijn baas, 'geef jij Helena haar zin, en dan fiks ik de loterij wel. Ajuus!' 'Kom hier, Helena', zuchtte ik.…

Hartelijk, Jules.…

De laatste keer dat ik mijn vriend Harry zag, was op dat feestje bij de eerste minister. Mijn vermoeden dat hij niet aan de kost kwam als hondenkapper (wat hij altijd beweerde) werd daar bewaarheid. Ik verdacht er hem namelijk al lang van een spion te zijn. Welnu, toen ik hem op dat feest een onderbroekendans met de eerste minister zag uitvoeren, viel…

Niets liet vermoeden dat het kleine, bleke kereltje ooit nog een beroemd ontdekkingsreiziger zou worden. Zijn moeder, een alcoholiste met wintervoeten, zou later getuigen in National Geographic dat haar zoontje zelfs zijn eigen sokken niet kon vinden. Mogelijk was het daarom dat hij na zijn expeditie op Groenland twee kleine tenen moest laten afzetten…

'Verrek, die atoombom', is mijn eerste gedachte als ik onder de douche uitkom. Ik kijk ongerust uit het raam, maar er is geen roze paddenstoel te zien. Ik wrijf mijn haren droog en ga op een krukje zitten. De handdoek hangt als een scherm over mijn gezicht. Het geeft me een prenataal gevoel. Ik geniet intens. Als de handdoek wegglijdt, komt het immers…

De tram zit natuurlijk vol. Vol met grimmig kijkende forenzen die het liefst de deur voor mijn doorweekte hersens zouden willen toesmijten. Vanuit hun dominante positie kijken ze koel op me neer. Ik zet aarzelend een voet op de onderste trede. De tramman gunt me geen blik. Wat doe ik hier? Ik aarzel. Deze wezens hebben niets menselijks meer. Moet ik…

(Komaan, Jules, geef ze hun vet!) Mensen wier gebrek aan intelligentie nauwelijks gecompenseerd kan worden met een bazige, zelfverzekerde houding, ik heb ze ontmoet. U kent ze ongetwijfeld ook. Starre boommensen, door niets meer in beweging te brengen. Bange mensen. Wantrouwige mensen. Domme mensen.…

Blankenberge, augustus. Ik zit al vroeg op het strand, om de grootste drukte te vermijden. Er staat een lekker zonnetje en ik heb me dicht tegen de duinen in een put genesteld. Boekje, drankje, de dag kan niet meer kapot. Als ik over het kaft van Stephen King's Tommyknockers gluur wordt de horizon aangenaam gebroken door het profiel van een eveneens…

's Avonds, tijdens het tandenpoetsen, kreeg ik plots een heldere, onderscheiden gedachte:   'Ik ben een postmodern denker.' Dat feit op zich, dat ik iets met zekerheid wist, was eigenlijk al een weerlegging van de conclusie die ik net maakte, want veel postmodernisten zijn notoire relativisten. Maar dat verhinderde me niet om mezelf te feliciteren…