Alle inzendingen over Karen Matheson

Karen Matheson is geboren op 11 februari 1963 in Schotland en ze groeide op in het dorp Taynuilt in het raadsgebied Argyll and Bute. In Taynuilt weigerde haar moeder Gaelic met haar te praten, omdat ze als 14-jarige zelf geen Gaelic meer mocht praten, toen ze in een hotel werkte.…

In 1993 trad jij op in Duitsland met Daniel Le Bras en met de folkband Capercaillie met de zangeres karen Matheson. In 1996 verscheen 'Brighid's Kiss', met naast de titelsong o.a. 'Bealtaine Song', 'Nigel And Dianna's', 'Marquis Of Huntley's', 'Three Generation Jigs' en 'Lough Erne Shore'.…

symbool van feest symbool van licht symbool van dood feest van kinderen stralende ogen blije gezichten cadeautjes taart met kaarsjes licht voor mensen romantisch sfeerbepalend overal kleine kaarsjes dood van mensen flakkerende vlam herinnering kaars met naam nooit vergeten kaars symbool van feest symbool van licht symbool…

M’n ogen, Dwalen over het oneindig Verre landschap, Naar de horizon, Van over de zee naar de bergen, Door valleien naar een huis, En in dat huis, .... Zit jij!…

De blaadjes verwelken, Vallen af Dwarrelen naar de plek Onder de boom Waar ik zo vaak zat, De wind steekt op Blaast ze uiteen Naar een plek waar Ze verrotten Heel alleen…

De tijd staat stil, De wind stopt met waaien, Dit is alles wat ik wil, Ik streel door m’n haren. Vogels stoppen met fluiten, Het wordt muisstil, Bloempjes ontluiken, Dit is alles wat ik wil. Kinderen stoppen met lachen, Speelgoed ligt onbeweegelijk op de grond, Ik zit hier op jou te wachten, Kijk wat dromend in het rond.…

Droevige gedachten opgeborgen, voor de dag van morgen, om ze samen te delen, met jan en alle man, die het wat kan schelen, zo worden droevige momenten, momenten met en voor elkaar.…

Tranen staan ongeduldig in de rij, wachten gespannen op het moment waarop jij ze de vrije loop laat, het moment dat ze je ogen rood kleuren, rode baantjes op je wangen tekenen, waarna ze opgevangen worden in je zakdoek.…

Als ik de tijd kon keren.. Zou ik dat doen.. Dan zou ik je helpen.. en met je praten.. Ik zou je knuffelen en liefde geven.. Alle liefde die je nodig hebt.. En dan.. ooit.. op een dag.. Wil je niet nog eens bij ons weg.. Als ik de tijd kon keren Zou ik dat doen Ik zou met je lachen en met je huilen Leuke dingen moet je doen.. En dan.. ooit…

Buiten vriest het waait het maar in mij in mijn buik in mijn hoofd is het lente zomer, een vlinderpretpark allemaal door jou het allergekste ik ben hetzelfde in jou in jouw buik in jouw hoofd twee mensen in elkaar op kilometers afstand wij zijn ons er eentje…

Criminele ouderen moeten harder gestraft worden.…

Een kaars daar lijkt het leven op Vanaf het moment dat de kaars uit gaat is er weer iemand die de aarde verlaat Een nieuwe kaars wordt neergezet en begint weer aan de top De kaars brandt uren lang Maar eens zal het afgelopen zijn Dan is de kaars nog maar heel klein Dus we genieten van het leven, zolang het nog kan De tijd is bijna daar…

Een kaars licht op vonkt hoop in donkere kamers die zwijgend vertranen Een kaars licht op schenkt opnieuw vertrouwen in sombere tijden dragend Een kaars licht op evenals de glimlach die opnieuw ontwaakt…

Ik heb je uit de modder opgeraapt, als ’n klein verloren diertje. Je was geschramd en geschaafd, je hoest was onbedaarlijk, en ook je vleugeltjes waren verwoest: waarlijk, ellendiger kon je ‘r niet aan toe zijn. Ik heb toen, om je niet te verontrusten twee van je soortgenootjes aangehouden, even git- zwart en verward van haar als jij, en voorzien…

alles wat in mijn hart leeft is weg voor jou als een kaars die brandt zonder vlam het licht dat zij verspreidt is duister ik kan duizend keer zeggen dat ik van je hou maar het is zonder liefde de woorden doen mij pijn zelfs als ik ze al denk respect, bewondering draag ik oprecht voor jou maar de kaars brandt zonder vlam soms…

Laat een mens nooit donker staan en evenmin in het naakt doe altijd een lichtje aan zorg dat je warmte maakt en zie, als jíj eens eenzaam bent en huivert van de kou dan kaatst dat licht naar je gezicht en dat verwarmt jóu…

Doorschijnend haar nachtgewaad baadt ze in een zee van kaarslicht Transparantie blijkt bij dageraad minder helder misleidend als een dwaallicht…

Slaap onbewust onderbroken wakker uit anderland donker buiten binnen kaars vlam van vuur zuurstof en vaste stof licht nacht verzwakt in schaduw verborgen storm stroom door druk hoog naar laag verplaatsing hier is het stil bewegingloze schijn…

Als een onhandige eend, naar de speelse miljonairsattraktie van het koele water. Al die kaarsen waren net stijve pikken en ik had het liefste zo'n vette waskaars zacht op en neer in jouw venusgrot laten glijden. Er was een kamer, daar was het zo heet, dat het 'de couveuse' werd genoemd, een benaming die zeer terecht was, wel, je voorvoelt mijn…

Kies een moderne kaars. Neem nou zo eentje met zonnecelletjes die zichzelf overdag oplaadt en dan blijft branden, zolang het donker is. Werkt prima joh.’ ‘Bedankt voor de tip.’ ‘Sorry hoor, ik wilde je de les niet lezen, maar jij hebt mij destijds wel behoorlijk gekrenkt. Hopelijk lijden je kinderen er niet onder.…

Toen was ik een wankel veulen Toen ik snuffelde aan wie en wat, aan wat een merk in mijn vacht brandt. Lastdier, lastig dier dat geschonden door zijn slaap wandelt. Zij liet het licht los op mijn netvlies, ketende de vragen aan mijn enkels. Ze woelt zich bloot terwijl ik jank, de eenvoud van haar boezem vraag. Toen werd ik een jongen en mijn…

De kleine kaars moge tevreden zijn met haar vlammetje. Laat haar maar niet de wens koesteren om op te laaien als een grote fakkel. Als de kaars zo deed, zou zij ineenschrompelen met stinkende walm, ontijdig en jammerlijk gesmolten zijn.…

Ik had een kaars gekocht voor ons twee voor onze liefde en ik wist het zit ons niet mee Ik stak hem aan iedere dag twee jaar lang toen was de kaars opgebrand en daarvoor was ik bang Het vlammetje van de liefde was er ook niet meer…

Het vlammetje van de kaars is weliswaar niet zo intrigerend maar wel veilig. Maar wat nou als de kaars op is? Wat nou als de kaars zijn laatste branduren beleeft? Wat nou als het dan donker wordt?…

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn…

Mooie kaars doofde op 91 jarige leeftijd…

Iedere actie vanuit de kaars gaat ook weer terug naar de kaars. We kunnen deze kaars beschouwen als een spiegel van voortzetting. Zo is het ook met ons, wij wachten niet op een eindpunt om te vertrekken, we vertrekken al, in gedachten, woorden en in daden.…

Karen Geurtsen heeft ontdekt dat de PVV alleen maar een amateuristische politieke partij is, zo eentje van 13 in 1 dozijn. Geen spoor van vreemdelingenhaat en/of racisme. Geert zal daarom ook Karen oproepen als kroongetuige in zijn proces. Willem-Alexander heeft behalve zijn virtuele moeder nu niets meer te vrezen.…

De hulppriester, die juist met augurken uit de moestuin onderweg is naar huis, springt verschrikt van zijn kar en kruipt onder de brug, terwijl het paard met kar en al een vreemd erf oploopt, waar de augurken opgegeten worden door de varkens.…

Ook had ik daarbij vaak de gedachte dat als ik de kaars zou aansteken hij het als een wekker kon gebruiken. Je kon de lengte van de kaars aanpassen aan de gewenste ontwaaktijd. Kwam het vlammetje te dicht bij zijn billen dan zou hij met een CDA-kreetje ontwaken. Let wel.…