Alle inzendingen over Lachen en huilen

Ik lach, ik huil, ik haat, en snij.. Ik snij, en voel.. Ik leef, ik bloed....…

Ik was een kind onder de kinderen Hield van mensen met een blije lach Dus huil niet om mij, maar lach tranen Ieder uur en elke dag Verzamel blijde herinneringen Als je aan me denken moet En stop ze in een kussen Dat me in eeuwigheid Glimlachend rusten doet Ik dank je voor de schone momenten De Liefde, de stilte en de lach En wens je veel…

Op afstand, zo is beschikt, zullen wij onze karige daden beschouwen, erom lachen, misschien huilen, nooit aangesproken zijn. Iedere veronderstelde betrokkenheid ten spijt.…

Samen lachen, samen huilen, nee jou wil ik echt niet ruilen!…

Jij maakt me gelukkig samen zijn we nu één zelfs als je er niet bent voel ik je om me heen Jij maakt me gelukkig door alles wat je doet kleine simpele dingen voelen zo enorm goed Jij maakt me gelukkig je bent er altijd voor mij in mijn lachen en huilen ben jij telkens weer dichtbij Jij maakt me gelukkig ik laat je nooit meer gaan…

samen lachen, samen huilen samen voeren we uw strijd u vroeg toch niet om die ziekte en om deze afhankelijkheid? samen gaan wij nu de strijd aan in de kracht van God de Heer houdt mijn hand vast lieve mama wij zijn er voor u, telkens weer…

We kletsen, zéker ánderhalf uur, lachen en huilen en ik zeg je opeens, wél bekend he, dit hele gebeuren... tijdens zwangerschappen zaten we ook zo te zeuren, een pijntje hier, een probleempje daar, goed er zit géén geboorte aan vast, da's op ónze leeftijd.. gelúkkig maar?!…

Mag ik dan bij je lachen en huilen? Boompje, sorry... ik moet weer gaan. Het is al laat, ik ga maar vlug. Blijf je daar voor altijd staan? Zie ik je volgend seizoen weer terug?…

Waar is het toch gebleven De mooie vriendschap van toen Samen lachen samen huilen Een warme knuffel en een zoen Steeds verder glijdt het weg van mij Dat gevoel ‘t doet zo’n pijn Zie je nou echt niet meer Dat ik jou vriend wil zijn?…

Zou je dan lachen, of huilen, misschien? Ooit op een morgen, zal ik weer naast je staan. Zouden we dan misschien weer samen verder gaan? Ooit zal ik weer samen zijn met jou, en lieverd, dan hou ik nog steeds van jou. Maar nu zijn er tranen, veel pijn, en een hoop verdriet. Want jij lieverd, jij bent er niet.…

zeker fijn Zwanger, nog maar een paar dagen Je kind groeit naast en in je hart En wordt een beetje zwaar om te dragen Nu zal je wel willen dat je het kind al had En dan is daar de langverwachte geboorte Die alles overheersende pijn Je wist dat dit erbij hoorde Probeerde ook heel flink te zijn Maar dan ligt je kind in je armen Ik lach…

Ik huil niet om deze verliezen: in mijn vuistje lach ik er om.…

Pubertijd achter de rug 't duurde een eeuwigheid nu hebben ze hun plek gevonden maar komen om in zelfverwijt De afgelopen jaren waren heftig 't eeuwige strijden, 't ja en nee het op voorhand tegendraadse 't viel af en toe echt niet mee In totaal zestien hele jaren kinderen volop in de pubertijd onzekerheid, lachen en huilen ik was…

Opnieuw kunnen lachen en huilen, en het met reden opnieuw eens of oneens zijn met iets. Je voelt dat je weer begint te leven, dat je aan je problemen kunt werken. En niet meer denken dat ze onoverwinnelijk zijn! Ik heb een fijne relatie met mijn dochter en ik dank alle hulp die ik heb gekregen in deze moeilijke jaren om weer op te staan.…

In zo'n situatie kun je eigenlijk maar twee dingen: lachen of huilen. En dat had niks te maken met de persoon. Ik neem niemand op de hak, maar houd dus graag mijn hersens erbij. Dat lukte dus niet. U staat 's ochtends ook voor uw kledingkast toch? Misschien bent u het type dat al iets heeft klaar gelegd.…

, soms huilen ook!…

Ik lach om niet te huilen.…

Huil met mij m'n tranen lach met mij m'n lach laat me even inzien het moois van deze dag Neem mijn beide handen houd ze stevig vast zeg me dan vol liefde je bent me niet tot last Geef vandaag je liefde zeg daarbij geen woord maar stel gewoon een daad laat me alleen even weten dat je altijd achter me staat.…

Je kunt janken zoveel als je wilt, als je maar lacht om je eigen gejank.…

Schoon is de dag zonder zorgen Schoon is de dag van de lach Schoon het besef om te leven het besef dat je ook huilen mag...…

nog een keer vrolijk zijn kan dit nu nog bestaan nog een keer lachen en wat lol is dit nog toegestaan het lachen is de laan nu uit en is nu van de baan van dag tot dag nu leven geen lach nu, maar een traan een dag niet gelachen is een dag niet geleefd maar niemand kan lachen als de ander het bijna begeeft…

Je zou er om kunnen huilen, maar ik heb me voorgenomen om erom te lachen, en zal even zeggen waarom: Vanmorgen was er op het nieuws dat wanneer mensen te laat op hun werk komen, dat altijd doen en als ze dan ook nog eens een bar slecht humeur hebben, dat komt omdat ze slecht slapen! Ze presteren dan minder, dat komt er nog eens bij.…

Hij gaapt nog net niet en zwaait ineens uitbundig lachend naar een collega, zich niet bewust van het feit dat de supporters geen enkele reden hebben tot lachen. Sommigen huilen zelfs. Kraaij zal Kraaij niet niet als hij dit voetballertje van de niks-generatie even te kakken zet. ‘Ontbraken er goals??? Hoe bedoel je?? Ben jij blind of zo?…

Hij gaapt nog net niet en zwaait ineens uitbundig lachend naar een collega, zich niet bewust van het feit dat de supporters geen enkele reden hebben tot lachen. Sommigen huilen zelfs. Kraaij zal Kraaij niet niet als hij dit voetballertje van de niks-generatie even te kakken zet. ‘Ontbraken er goals??? Hoe bedoel je?? Ben jij blind of zo?…

Ik moet huilen, huilen door jou. Elke dag pesten we haar en zeggen: Schelden doet niet zeer, dat is toch zo, ik weet het al te goed. Ik moet lachen, lachen om jou.…

Als je krom ligt van het lachen, ook dan lach je niet alleen. Als je praat, dan zal ik luisteren, naar geluk en naar verdriet, ben je opstandig en zoek je weerstand, dan ben ik het die dat biedt. Als je dingen moet doormaken, zo het hele leven door, dingen groot en klein, wat er ooit ook zal gebeuren, ik zal er altijd voor je zijn.…

‘Moet ik nu lachen of huilen’, dacht ik toen tijdens onze laatste open tuindag in september een drie generatie familie binnenstapte. Bijna een familiefeest leek het, verhuisd naar onze tuin. Een schare kinderen liep voorop, zo recht de tuin in.…

is het juist dat woord, dat armen deed openen, zonder dat je daar om vroeg, het was een vanzelfsprekende actie, als je armen nodig had, waren die er altijd, met lachen, met huilen...ineens denk ik terug aan Wilma, die naar me toekwam en vroeg: heb jij nog energie voor mijn winkeltje?…

Fluisterlach ruist welgezind overstemd door bulderlach Lach huilend mee in canon galmend in de echoput Ogenvocht bij lachers en huilers Het verdriet blijft anoniem misschien…

ik zal huilen wat zij ook doen doen ook zij wat? huilen zal ik! ik zal lachen wat jij ook wil wil ook jij wat? lachen zal ik ik zal leven wat ik ook zeg zeg ook ik wat? leven zal ik! ik zal sterven wat ik ook doe doe ook ik wat? sterven zal ik!…