Alle inzendingen over Leonie

Met de kolf van zijn pistool tikt hij keihard op de deur en eenmaal binnen liggen Chevalier en Leonie als bange konijntjes onder een laken. 'Mijn God, Lancelot, wat moet jij hier!', roept Chevalier. 'Hij heeft een pistool!', krijst Leonie. 'Ik kom voor Leonie!…

" riep Leonie uit. "Het waren net zwevende engelen in groene mantels. O, wat wiegden ze sierlijk heen en weer in de stroom. Je zou zeggen dat Onze Lieve Heer de Hemel in de rivier brengt." "Leonie, je mag God ervoor danken dat hij je zulke mooie denkbeelden geeft," antwoordde Carlien teder.…

Léonie werd woedend en zij viel Léa en jou op de overloop op de eerste verdieping aan. Jij stak de ogen van Geneviève eruit en Léa op jouw bevel de ogen van Léonie. Voorts rende jij naar beneden en pakte jij in de keuken een hamer en een mes, waarmee jij Léonie en Geneviève verder hebt aangevallen.…

Leonie en jij gingen via Vught naar het concentratiekamp Ravensbrück, waar jij op 17 maart 1945 bent vergast. Je had vrijwillig de plek van een moeder met kinderen ingenomen om hen te redden. Je werd zestig jaar. Leonie overleefde Ravensbrück.…

Steeds als ik mijn ogen dicht doe zie ik jou, ik heb besloten ze een tijdje dicht te houden.…

Grain is de artiestennaam van de Rotterdamse zangeres Joyce Leonie. Zij studeerde aan de Popacademy van het Amsterdamse Conservatorium aan de Oosterdokskade 151, nabij het Centraal Station. Daar studeerde Jett Rebel (Jelte Tuinstra) ook. Joyce kreeg daar ook klassieke zanglessen, wat duidelijk op haar repertoire te horen is.…

(voor Margot Hanel (1912 - 1941)) Jij bent geboren als Margot Leonie Hanel op 7 april 1912 in Berlijn. Jouw Joodse moeder was Margarete Müllerheim en jouw christelijke vader was Felix Albert Rudolph Hanel. Jouw broers waren Kurt William (1901 - 1972) en Werner (1904 - ?) en jouw zussen waren Charlotte Luise (1906 - 1993) en Gerda (1911 -2012).…

Via de Franse gouvernante Leonie Cora leerde je Frans en muziek. Je leerde het koken van Frans eten en de catalogi van het warenhuis Printemps bestuderen. Leonie praatte aan één stuk door over haar geliefde Frankrijk en ze sprak met nostalgie over haar ballingschap.…

Mijn tranen zijn gedroogd, mijn glimlach is terug. Ik luister weer naar anderen, ben na maanden minder stug. Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn. Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn!!…

je maakt me gek en doet me stralen een lach op mijn gezicht als mijn gedachten naar je afdwalen die momenten maken me blij maar toch is er die twijfel: want wat voel jij? ik durf het niet te vragen dan maar op deze manier wil ik het je laten weten door de tekst op dit papier…

Ik zit in jouw hoofd Als een schaduw over je gedachten Ik weet niet wat er in je omgaat Ik weet niet wat ik kan verwachten. Jij zit ook in mijn hoofd Ik neem je overal mee naar toe Ik wil dat het stopt Maar ik zou niet weten hoe Wij samen één gedachten Zou die tijd ooit komen? Mag ik dat wel hopen Of mag ik er alleen van dromen?…

Ik zou ze willen vangen alle sterren om me heen Mezelf ermee behangen Dan ben ik niet alleen Een mooi licht zal ik geven Met warmte uit te stralen Al duurt het maar heel even En de sterren alweer dalen Heel rustig, een voor een Vallen ze verder naar benee Waar zouden ze naartoe gaan? Ik heb echt geen idee Dan doe ik mijn ogen open…

Een stilte onverklaarbaar Velt het hele hart Voor één is het verstaanbaar De rest maakt het verward Enkelen begrijpen het verhaal En wenen met je mee Verschijnt het licht éénmaal Dan ga je ermee in zee…

Rozen op de grond Kaarsjes op de trap Champagneglazen gereed Alles stap voor stap Samen naar boven Hand in hand Kledingstukken Op de grond beland De bovenste tree Halen ze maar net Haar nieuwe lingerie ligt nu naast het bed Maar ik ben alleen Op de dag van valentijn Toch is het heerlijk Om aan het dromen te zijn!…

Je mooi gekleurde ogen Ontvoeren mij, hier ver vandaan. Naar een plek vol vertrouwen Omdat alleen wij hierin bestaan. We denken niet aan anderen Zijn alleen op onszelf gericht Wij samen in de wereld Waarin de toekomst voor ons ligt. Nog steeds kijk ik in je ogen Ik weet het: de laatste keer. Want jij zult bij haar blijven En die fijne…

Je maakt me onzeker En soms ook bang Dat ik niet goed genoeg ben Of dat ik iets niet kan. Mijn gedachten over mezelf Slaan dan op hol Ben ik soms niet leuk genoeg? Mijn hoofd zit veel te vol Maar wie ben jij Om met mijn gevoel te spelen Door mensen zoals jij Durf ik mijn gevoelens niet te delen Toch blijf jij speciaal Hebt een plek…

Mijn achterwaartse pad, bezaaid met tegenslagen, kapot gebeukt door Lot en stormen menselijk falen, baant zich wegen langs blokkades, die vast mijn toekomst ook bepalen, denk ik bij de Koffie Verkeerd.…

Sarcasme is zó laf. Ik heb daar geen tekst en gevoelens bij. Maar bidden kan ik wel, en ook deze zondaren ontvang ik in liefde. Levensadem vermengd met hoop en verwachting, tussen eilandjes van tegenslag, terwijl ik onverdroten bloesems kweek in mijn rozentuin van licht. Aan het eind van het laatste pad heb ik een troon gezien, waar vermoedelijk…

Beleef mijn schaduw, wees mijn lamp, verlicht mijn pad, schemer van begrip, brand fakkels bij mijn duisternis, zend zonnen naar mij alleen, opdat ik niet verbrand, maar slechts gloei, van genot en eigendunk, want vrouwen blijven meisjes, ook in spelletjes.…

Als het regent, worden straten nat, terwijl bij donkere wolken, direct somberheid mijn hart bedrukt, waar bij tropische temperaturen opwekkend Levenswater nabij is, totdat ook deze Bron uiteindelijk opdroogt.…

Dagelijks denk ik Eeuwigheden, welke ik nauwelijks bevat, totdat een nacht woelen, knetterende hoofdpijn, slaappil en Berusting, de poort openen tot aangename frisheid en nieuwe Inzichten.…

Vrolijkheidsgehalte op deze schrijfsite krijgt opvallende accentuering in de toplijst Beweringen, met twee plaatsingen over ‘dood’ en ‘duisternis’, waarbij zwaarmoedige commentaren in de draadjes blijmoedigheid grondig overschaduwen.…

Gevoel voor timing is voorwaarde voor succes in Liefde en Werk, waarbij de kunst van Eigenliefde vooral wordt bepaald door opvoeding, genetisch pakket, smaakversterkers, stom Toeval, en de stand van Maan en Sterren.…

Stromen bewustzijn passeren via energieke kruispunten in ons persoonlijke leven, waardoor keuzeprocessen verdieping krijgen, maar waarbij uitkomsten in termen van levensgeluk wisselend van kwaliteit zijn, waardoor wij uiteindelijk stapvoets en strompelend ons laatste levenspad verkennen.…

Spiritueel ingestelde mensen, die soms dagelijks lawines diepzinnigheden citeren van andere wijsgeren, en daarbij frequent over verzoening, vergeving, engelen, licht en verlossing twitteren, schrijven of spreken, zijn in de dagelijkse omgang af en toe net zo hardnekkig wraaklustig, stinkend jaloers of boosaardig als schijnheilige atheïsten.…

Gisteravond, na zwaar tafelen, met als gevolg brakke gedachten, maakte ik mijzelf van alles wijs, vanaf een zelfbedachte wolk, hoog zwevend in strak blauwe oneindigheden, ver boven poëtisch of spiritueel gekakel over diepe gevoelens, onmetelijke gedachten, peilloze afgronden, verheven wijsheden, en mijn eigen onbegrijpelijke plaats in dit chaotische…

Beweringen op het toplijstje tonen de laatste tijd vaak uitspraken, die door licht cynische bril bezien, als tegeltjeswijsheden of als open deuren overkomen, waarmee bewijs lijkt geleverd, dat spirituele robots op internet deze weerloze en waardevolle site soms plotseling gericht bestoken, en bij tegenspel moedig de zesjescultuur aanhangen.…

Onze veelgeprezen tolerantie, en nationale gave tot verzoening, blijken niet uit racistisch getinte humor in media, reacties op moderne seksuele voorlichting voor kinderen, bitterheid in discussies over religie, en wraaklust in tekst op internet.…

Vannacht zat de veelkleurige Engel van Verzoening en Vrede op de rand van mijn bed, tussen dromen en waken in, terwijl ik veraf meerstemmig gezang hoorde, en purper licht zag, zodat ik mij, tot mijn droefheid, eindelijk dood waande, omdat ik nu eenmaal in diverse risicogroepen val, volgens griepprik criteria, waarna ik met warme thee gewekt werd, en…

Heel dit leven, hoewel half vervuld in mijn bestaan, spoed ik mij al langs grienden, bossen en helmgras, om perspectieven te zien, die ik zo sterk mis, vooral als ik achter beeldschermen beweringen en hartenkreten verzin, die intrigeren, beleren en irriteren, waarbij de natte vinger op het toetsenbord mijn redding lijkt, tot tandengeknars van reagerende…