Alle inzendingen over Levensmoe

Al ben ik straks ook heel erg levensmoe Dan nog wordt het mij bij de wet verboden Om hulp te vragen om mijzelf te doden; Vandaar dat ik het dan heel anders doe: Als hulp bij levensmoeheid geldt als moord Is doodmoe volgens mij het juiste woord.…

De laatste tijd slaat de verveling toe; Vandaar dat er al tal van erfgenamen Met pillen bij mij op visite kwamen, Want volgens allen ben ik levensmoe. Maar zelf weet ik nog niet goed wat ik wil. Dus neem ik eerst maar eens een halve pil.…

Mag ik u voorstellen: levensmoe, werkfobie, vrouwenschuw, mijn internist! Geen hand bij binnenkomst, zelfs nog geen blik werpt hij je toe. Korte vragen stelt hij, antwoorden geeft hij niet en zijn oren neemt hij standaard niet mee naar zijn werk.…

Op een frisse lenteavond stapte de oude wijsgeer in een grote moeraspoel en waadde voort. "Alle speurende en vorsende gedachten in mijn hoofd strijden met elkaar," dacht de man. "Een grote warboel! Waar moet ik nu nog aan denken? Hier in het koele water komen mijn huid en hoofd tot rust." Hij liep verder, door water en modder, tussen jeneverbesstruiken…

Moedeloos buigt het grijze hoofd zich over de gevouwen handen ogen weerkaatsen avondgloed leven drukt zwaar op het gemoed de tijd heeft hem zijn kracht geroofd De mond trekt een droevige lach als gedachten naar zijn Magda gaan die lang geleden al haar ogen sloot hem voorging in een oneindige dood de vreugde meenam uit zijn oude dag De…

Scheermessen doen pijn De rivier is erg nat Giffen branden en van pillen krijg je kramp. Het pistool is onwettig, de strop bezwijkt, gas stinkt akelig... Je kan net zo goed leven! Razors pain you, rivers are damp acids stain you and drugs cause cramp, guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, you might as well live.…

(voor Thelma Nelida Stefani (1948 - 1986)) Je bent geboren op 25 december 1948 in Buenos Aires. Je ouders waren Italiaans en traditioneel. Van jongs af aan was je gegrepen door de acteerkunst. Op je dertiende studeerde je dans in het Teatro Colón. Op je achttiende trouwde je met de parapsycholoog/acteur/historicus Fabio Zerpa. Dit huwelijk…

Alleen de liefde kan mij redden Maar ook voor haar heb ik afgedaan - Ach, is de gedachte Ik lach om vlinders in mijn buik Crush on you – een lugubere clou Ridicuul haast, maar literair En passievol vooral Ach, zijn we niet allemaal levensmoe ’T is toch ook niet spectaculair Iemand met een arm om me heen Nu ik de spuit gebruik…

Alles zweemde naar ontmanteling of balanceerde op een grens van levensmoed en levensmoe.…

Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen, En levensmoe bij 't ondergaan.…

Ook een onbegrijpbare is levensmoe, nu een definitie daarvan geven is, dat je te moe bent om te leven? Hoe ter wereld kun je dit zeggen, is er iemand die me dit uit kan leggen?…

Hetzelfde maar toch anders Ongevoelig maar niet van steen Niet het kruis, het hart of anker Zwarte schaap en Populair Extreem en ook behouden Elegant en ordinair Kerngezond en iets verkouden Ik ben niet zwart en ook niet wit Echt was het maar zo simpel Ik ben een Idol maar ik mis een hit Gezakt met vlag en wimpel Springlevend, levensmoe…

Je moeder heeft je gevonden toen je in het trapgat hing voorzichtig maakte zij je los en droeg je naar beneden Wilde je iets uitproberen misschien, in je spel of was je levensmoe de twijfels zullen blijven Je zou pas twaalf worden aan het eind van de volgende week maar niemand zal ooit je laatste momenten kennen Vaak kom ik haar tegen…

Het goud glanzende lover verblijdt mensenharten, spreekt daarbij van levensmoeheid van de bomen, die hun laatste pracht tonen, voordat ze kaal worden.…

Weten wij wat ze voelt, En wat ze met haar gedrag bedoelt, Voor alles is een reden, Hadden we er niet meer aandacht aan moeten besteden, Ik zou willen dat ik haar kon helpen, Maar ik weet niet hoe, En straks is zij levensmoe, En sluit ze haar ogen, En dan komt er een keer, Dat we niks meer kunnen doen, Want oma is er dan niet meer….…

zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch wilde je gerieven zo ga ik weer naar een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen stikkend als in een slangenkeel ik slenter door oneindige lanen wilgen treuren mij in koor toe waar elke boom de pijn vergroot het maakt mij zo levensmoe…

in de spiegel van je leven kijk je werkelijk nooit alleen kansen krijgen, kansen nemen vertrouw die kansen om je heen (geïnspireerd door Claudia’s van Eck “Levensmoe”)…

Pluk een bloem van langs de straat ze kijkt me aan en lacht me toe geknakt toch kleurig levensmoe een kind dat door de branding waadt wordt naakte vrouw die lustig baadt Jaren later aan de kust zie ik haar liggen in het zand een beetje eenzaam aan de rand de blik een weinig uitgeblust gegrepen door serene rust Voegt zij de woorden tot…

(voor Vera Nikolajevna Rockline (1896 - 1934)) Je bent in 1896 in Moskou geboren. Je vader was Russisch en je moeder kwam uit de Bourgogne. Je kreeg een gedegen opleiding in het atelier van Ilya Masjkov, die jou als één van zijn meest begaafde leerlingen beschouwde. In 1918 kreeg je les van Alexandra Ekster in Kiev. Door Ekster leerde je kubistisch…

Een scherpe klauw grijpt naar je strot, Een grom klinkt die verkilt tot op het bot, Vechten en verzetten heeft geen zin meer, wanhoop slaat toe, Let’s face it, je bent levensmoe.…

Hij kan niet meer, is moe, levensmoe of gewoon moe, dat meldt de historie niet. Hij ziet er niet uit, ik bedoel, hij ziet er slecht uit, loopt met de dood in zijn schoenen, vermits hij de moeite neemt die aan te trekken, want het komt voor dat ie gewoon op zijn sokken of blote voeten naar buiten loopt.…

(voor John Peters Ringo (1850 - 1882)) Je bent geboren op 3 mei 1850 in Greensfork. Je was van Nederlandse afkomst en in 1856 verhuisde je naar Liberty. Je was een tijdgenoot van Jesse en Frank James, die in Kearney woonden, niet ver bij jou vandaan. Je was een neef van hen, want je tante Augusta Peters Inskip trouwde met Coleman P. Junior, een…

(voor Katharina Baum (1840 - 1876)) Je bent rond 1840 in Elbing geboren, wat toen nog in Pruisen lag. De Marktpoort is het laatste restant van de middeleeuwse omwalling. Tussen 1840 en 1858 werd het Oberländische Kanal aangelegd en in 1853 was de spoorwegverbinding met Königsberg voltooid. Voorts groeide de economie van de arbeidersstad Elbing door…

(voor Justina Casagli (1794 - 1841)) Je bent geboren als Justina Kristona Wässelius op 4 oktober 1794 in Stockholm. Jouw vader was een behang- en tapijtfabrikant. Jij was het achtste kind. Jouw oudere zus Marie Jeanette Wässelius is op 31 augustus 1784 in Stockholm geboren. Jeanette en jij waren beiden gevierde operazangeressen. Jeanette studeerde…

(voor Jadwiga Szczawinska-Dawidowa (1864 - 1910)) Jij bent geboren op 1 oktober 1864 in Warschau. Jouw vader was de spoorwegbeambte Albert Wojciech Szczawinski uit Szczawin Maly, provincie Zgierski. Jouw moeder was Bronislawa Natalia Gumbrycht. Jouw familie was een verarmde, adellijke familie met het wapenschild van Prawdzic. De realistische kunstschilder…

de makers van misère zijn meesters van de daad ze wonen riant buiten zitten nooit op zwart zaad de makers van misère gaan te kust en te keur reizen rond de wereld zorgen voor malheur de makers van misère krijgen altijd hun zin treinen botsen ontsporen gebouwen storten in de makers van misère zijn lang niet levensmoe verbranding verminking…

Verbitterd en levensmoe. Één van de velen in dit grote huis en één van de twintig op deze afdeling. Verpleegsters durven niet naar binnen, want uit haar tandeloze mond klinken de verschrikkelijkste woorden. Alleen het meisje van de schoonmaak (ik dus) mag naar binnen.…

Ik was het met je eens, kon begrijpen dat je levensmoe was en het nu wel had gezien hier, je wilde je rust, je verdiende rust, moest die laatste fase van jouw leven dan nog zo moeilijk gaan? Moest je eerst verwoest worden van binnen? Was dat nodig al dat lijden en die pijn?…

(voor Michèle Leone Girardon (1938 - 1975)) Je bent geboren op 9 augustus 1938 in Lyon. Na je middelbare school ging je naar het conservatorium, waar je Dramatische Kunst Studeerde. Op je achttiende debuteerde je in 'La mort en ce jardin' van Luis Buñuel, waarin je de doofstomme beauty Maria Castin speelde. Op je twintigste won je de wedstrijd…

Dan zijn ze misschien ondertussen levensmoe vanwege hun stressziektes, een kind met zelfdoding, in de gevangenis, dat hen helemaal niet meer wil zien. Veel vrouwen doen echt veel stommer werk dan die goedverdienende en gestudeerd hebbende Haagse Poezen altijd aan dragen als argument dat de geemancipeerde vrouw een baan moet zoeken.…