Alle inzendingen over MOED

Geef mij de moed om onrecht te onderkennen, Ook waar 't door eeuwen van gebruik gewettigd wordt, De vaste wil aan onrecht nooit te wennen, Ook waar de macht, het weg te nemen, schort.…

Je hebt altijd veel moed, dit doet een ieder goed. Je blijft in je gezin de spil, steeds weer van goede wil. Je lichaam spreekt je aan, hoe moet ik verder gaan? Je hebt steeds weer die vrolijke lach, ook al was het niet prettig de vorige dag. Je gaat door stormen en wind, dit is wat ik zo geweldig aan je vind!…

Hoogmoed is moed om hoog te staan.…

Vernieuwing bestaat uit voortgang, niet leunen op wat er al was, ook al klinkt dat nog zo goed, een echt gedicht vereist moed.......…

Ze zijn daar weer ineens: problemen! Je weet je nergens meer en niets kan je nog raken want enkel dàt trekt alles aan en doet je adem bijna stoppen. Maar wacht, er komt ook weer wat licht van mensen die echt willen helpen; dus sla niet zomaar deuren dicht, en laat je niet eronderdoor gaan. Vertrouw, 't is alles wat nu moet en durf ook…

Bea geeft de burger al lang geen moed meer.…

het is een moedig mens die zijn dromen najaagt en ze daarna ook durft te vangen....…

Ik hield de stenen zo lang in mijn armen dat het draagbaar leek en ogenschijnlijk bedroog Tot ik ze -wat bezielde me- op het punt van oplossen van me vandaan legde ..ik vloog..…

Wie moedig de sprong waagt, is beter af dan degene die zich beklaagt.…

Zijn woorden Met mijn ogen dicht Vergeet voor een moment Dat leven Zoveel gevaren kent Het als glas Zo breekbaar is En we wachten In ongewis Op wat morgen Gaat komen Wat het doen zal Met onze dromen Angst omklemt mijn hart Maar dan is daar Zijn gefluister Zie ik Zijn licht weer In het duister Brengen Zijn woorden Hoop en moed…

Ook nu, een half bestaan of meer al later, geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed. 01 01 2001…

Leven blijft de moeite waard te leven, ook al zijn de tegenslagen groot; Nooit, zal ik de moed opgeven, omdat het leven mooier is dan de dood...…

Alweer een dag, Gekomen, En gegaan. Ik weet niet wat Er nog meer fout kan gaan. Soms wil ik me verstoppen, Ergens waar niemand me ziet. Ik heb een gevecht verloren, Maar de oorlog niet. Wat morgen komt een nieuwe dag, Zit het allemaal weer tegen, Maar ik heb toch dorst, Dus kom maar op met die regen. Moeilijke tijden Lijken terug…

wanneer het pad niet bewandeld wordt verdwijnen voetstappen…

In de slokdarm zit de kanker die kanker moet er uit het eten kan er niet meer door, en als er niets aan wordt gedaan dan vliegt ze achteruit... Een operatie is gevaarlijk 't duurt ook heel erg lang Ze kan er ook aan sterven, en ik, ik ben zo bang... Ze zat daar als een vogeltje 't gezichtje werd zo wit Ze is al een-en-tachtig jaren…

zien we het licht met L vrijwillig tot vrijwel niets verplicht voelen we de rilling langs de rug ontroering in ogen op steeltjes het hart van slag op de juiste plek pijn in het hoofd verdwijnt vlug u wordt verzocht u naar de uitgang te begeven, ga niet langs AF, u krijgt geen korte metten noch koorgezang, u moet het doen met de nieuwe moed…

Iedereen heeeft talent, maar slechts weinigen hebben de moed om hun talent te volgen naar de duisternis waarnaar het leidt.…

Toon echter moed: beken je fout. Irak moet worden opgebouwd. Nu heb je nog voldoende geld. Verspil het niet met bruut geweld. Wees moedig en beken je schuld. Wellicht word jij alsnog geduld en wordt de straf je niet fataal, die volgt in 't wereldtribunaal.'…

Moed die niemand ziet, verschilt weinig van lafheid, die men diep begraven heeft.…

Uit louter wanhoop gaten springen in de weerstand van het levenslot…

kwetsing geen erkenning veel te veel pijn ze heeft de moed om het alleen te dragen kijk eens hoe knap ze het doet glorie, victorie! jij ziet... haar pijn haar eenzaamheid haar verdriet jij hebt moed jij kijkt naar haar jij bent bij haar jij geeft haar een hand laat haar op eigen benen staan…

Voor een nieuw begin, sprak hij zich moed in: “Ach ik schuif wat letters in ’t geheel”…

Liep augustus op zijn einde, sloot de badmeester de hokjes af, fietste neuriënd september in. Niemand was er dan ook bij dat ik de plank betrad. Ik was geblinddoekt als een deserteur. Dit zijn de stappen bang bang bang. In het Bospad op de hoge zweet men het peentje bangverlang. De zon stond even laag als ik en stond op punt van zakken…

De gevestigde politieke partijen zouden wel wat meer moed en strijdbaarheid mogen tonen om de invloed van Wilders en zijn PVV in te dammen. In plaats van zijn rechtse borrelpraat met gedegen argumenten te bestrijden, koketteren ze echter met zijn islamofobe en nationalistische standpunten.…

Karel was een stille jongen. Maar op zijn saxofoon was hij de baas. Er waren heel wat beroerdere saxofonisten dan hij. Op Karels kapstok lag een zwarte hoed. Gekocht op het Waterlooplein. Die lag er nu een week. Karel kreeg een raar gevoel in zijn maag als hij langs de kapstok kwam en de hoed zag liggen. Niet precies misselijk. Meer alsof hij een…

Het verdriet valt met bakken uit de lucht. De lucht blijft inktzwart uitdruipen. Op de Nieuwe Ooster Begraafplaats nemen we afscheid van Edo. Zesenveertig jaar, veel te jong. Kanker. Mei 2012 kwam de aanzegging. Van vrijwel geen overlevingskans. Edo vocht voor elke kans. Benutte onderwijl alle tijd van leven optimaal. Moest meteen stoppen met werken…

Het is september, een milde, zonnige maand..... In je huis, dat is ingericht als een museum met tal van kunstvoorwerpen en met een deftige Oostenrijkse kast, gedecoreerd met lieflijke, schilderachtige rozen die tot de verbeelding spreken, en waar een Apollobeeld, compleet met vijgenblad ongetwijfeld de herenliefde symboliseert, die je praktiseert,…

Zo dapper als een leeuw. Een leeuw is groot. Heeft grote tanden en scherpe klauwen. Er is bijna geen beest dat niet bang is voor een leeuw en de enkele dieren die niet bang zijn voor leeuwen, zijn nauwelijks geneigd om een leeuw lastig te vallen. Nee, dan een merel. Hip, hip, hip, langs de struiken, kijken of er een poes is, pikken of er eten…

Je lach, je traan, ze werden de onze... De liefde die je gaf, deed harten sneller bonzen. In goede of slechte tijden, verzachtte je de pijn en het lijden. Een hele natie wist je te binden, omdat je steeds een oplossing wist te vinden. Een mensenleven gaf je steeds weer zin, jij, de liefste, de hartenkoningin.…

Misschien kom je ooit nog tot inkeer maar mij ontbreekt nu echt de moed en als je je echt niet bedenkt dan zeg ik: lieve jongen, het ga je goed.…