Alle inzendingen over Margriet Marbus

In ons stadssuffertje werd het al vele malen aangekondigd, dat de Goudse schrijfster Margriet Marbus in het televisieprogramma 'Mooiste meisje van de klas' zou komen. Er was zelfs een reünie in het café 'De Tapperij', waarbij ook de ex-president van de Amsterdamse Hells Angels acte de précense gaf.…

Het angstzweet liep langs zijn gezicht toen hij Marbus bij zijn arm greep en schreeuwde dat de moederrat op hem aan het wachten was. Marbus liet de man platspuiten en gaf de opdracht hem naar de slaapzaal te brengen. Het was al laat toen de vermoeide Marbus de trappen van het psychiatrische centrum afliep om naar huis te gaan.…

Marbus was deze psychiater. Marbus voelde zich ongemakkelijk. Hij voelde de slechtheid van het gedwangbuisde monster tegenover hem. Marbus zweette. Hij was bang voor deze vent. De kale keek hem met zijn staalblauwe ogen doordringend aan. De kale had een minachtende glimlach. “Wanneer ging het mis?” vroeg Marbus.…

In de rechtszitting waren ‘slachtoffers‘ van Margriet op uitnodiging van de OvJ luidruchtig aanwezig. Margriet H. bleek in een vijandige omgeving niet in staat aannemelijk te maken hoe zij tot haar verduistering van collectegelden gekomen is.…

De zon verwarmt ons met haar herfstig stralen Licht alle kleuren uit Zij wekt mijn verste huid Jouw zachte handen dralen Oh, traagheid draag mij Deze uren door In eindeloos genieten...…

Zoals vulkanen onverwachts hun leven tonen Ben jij in het warmste deel van mij - even denk ik mij wat vrij- Wanneer dan lava vloeiend stroomt Weet ik dat jij in mij woont Hoe heb ik OOIT kunnen vergeten: vuur zo diep zo vuur Dooft nooit…

na twee maal getrouwd te zijn geweest denk je het wel te weten. mannen zijn volgens jou allemaal hetzelfde, maar dan is híj er: lief, bezorgd, trouw, eerlijk iemand die oprecht van je houdt. die alles voor je over heeft als het maar goed met je gaat kan het nog steeds niet geloven voel me verward, ben dit niet gewend iemand die voor mij loopt…

Twee jongens onteerden te Smilde in 't klooster zuster Mathilde; ze vergrepen zich niet aan zuster Margriet, volgens hen, omdat zij niet wilde.…

Ik bedoel, we hebben het hier over De Margriet, het weekblad van mijn moeder waar ik als twaalf-jarige al in bladerde. De sfeer van mode, huisinrichting, gezellige columns, recepten en vrouwenhobby’s. De laatste nieuwe make-up trends, kapsels, gecombineerd met interviews vol familieleed.…

Margriet en haar meanderende vragen. Hoeveel mensen zou ík het bos in hebben gestuurd? De realiteit is dat je niet alleen goed doet. Dit jaar pas las ik de debuutroman van Arnon Grunberg, 'Blauwe Maandagen', geleend van mijn broer. 'Drieëntwintig jaar', dacht ik in hoofdletters.…

Zij heeft aan calvinistisch Nederland het culinair genot cadeau gegeven en in Margriet en Avenue beschreven hoe bloemrijk de beau monde watertandt. Maar nu heeft zij haar laatste woord gezegd en wacht haar slechts het hemelse gerecht.…

Als de ongelukken van de doden in het gewone verkeer (ongeveer 70 per maand) evenveel aandacht zouden krijgen, zou de heer Van Vollenhoven niet meer aan zijn Margriet toekomen!…

Margriet wuift minzaam naar Van Vollenhoven, en Beatrix begroet het grauw intussen. Irene boomt met bomen in het bos. Bij haar zit er een microfoontje los.…

Wanneer lentelicht je plaats beroert hoor je mijn voeten op zachte aarde Beneden droogt slaap je tranen hier kleurt je beeld mijn ogen Je bed bedelf ik onder orchideeën en zoete margrieten Morgen niet dan zwaai ik je van ver mijn liefde toe…

eens was de wereld wijd waren velden vol ruisend graan groenblauw in de lente golvend in de avondwind vergelend graan met bloemen in blauw paars en wit wilde kruiden boeketten van de natuur ik mis mijn velden de schitterende eenvoud van margrieten en korenbloemen met daarboven de ondergaande zon…

Een mooie krans gevlochten van margrieten met daartussen een enkele roos, de stilte hoorbaar en allen zwegen een hele poos. Toen werd er gesproken een laatste groet een laatste woord, snikken werden geuit of stilletjes gesmoord.…

Even later verschijnt Margriet. 'Jullie hebben al kennis gemaakt met mijn vrouw, heb ik begrepen!', zegt de schilder, 'zeg lieverd, haal nog eens twee biertjes voor deze heren, wil je, dat hebben ze wel verdiend!'. 'Nog dorst, mannen?', vraagt Margriet met een vette knipoog. Beiden knikken beteuterd.…

Langs de rand van het koren Waar korenbloemen en klaprozen staan Loopt een klein meisje met vlechten Bloemen plukkend tussen het graan Ze wil mama zo graag verrassen Met een prachtig veldboeket Er zitten zelfs margrieten bij Een korenhalm heeft alles vastgezet Mama staat haar al op te wachten En drukt haar stevig tegen zich aan Wat een…

turend naar de kim ingepakt door stofwolken zie ik kamelen…

Sterk verlangen naar een vredige toekomst naar wat materiële welvaart naar persoonlijk geluk naar innerlijke rust naar wereldvrede naar een steeds beter leven voor onze kinderen We zijn bedroefd als het onze kinderen eens wat minder goed gaat, als we zien dat ze afwijkende paden kiezen, als ze eens niet zo gezond zijn. Al dat verlangen…

Houd me alleen maar vast en vertel me van je leven. Laat me je adem horen fluisterend in mijn haar. Ik laat me meevoeren op het ritme van je stem. Er spint zich een zachte waas om ons beiden heen. Onbereikbaar voor de wereld. Wij tweeën, samen alleen ademen we onze liefde in. Voor altijd, voor eeuwig zweef je in mijn diepste ik.…

Het is een dogma dat hersenen niet kunnen veranderen, maar dat dogma is fout.…

Ik kwam bij Margriet.…

Nou werd-en dat is weer jammer Margriet!- de stroop ook wel met soeplepels over het echtpaar heengegoten. En ook Gert Jan Seegers aan de andere kant van de tafel liet zich niet onbetuigd. Iedereen boog voor het hemelse geschenk dat in de gedaante van de oude domineeszoon was neergedaald.…

door het lint De pinksterbloem is al in aantocht daar glinstert al een boterbloem het fluitenkruid komt dra in optocht met de fanfare van bijgezoem Eerst nog wat madelievenkransjes wat paardebloem en gladiool de klein- en grote hoefbladdansjes op maat van de oude bosviool De hondsdraf schminkte paarse wangen omhelst de klaver en margriet…

Net bij moeder weg, kijk nu pakt ie de Margriet en díe wilde ik nog wel even lezen! Ach de hárde hand, dat komt nog wel, tijd voor opvoeden in overvloed? Wie nou wie precies laat luisteren is niet duidelijk, maar het is wel goed...zo!…

Het waren boterbloemen, margrieten, klaprozen, korenbloemen, bijeengebracht door mama's teder-poëtische aard.…

Ze zeggen dat muziek een taal is die het onzichtbare uitdrukt en daarom door iedereen wordt begrepen. Hebben de apostelen toen, met Pinksteren, soms gezongen? Zingen is adem, wind, Heilige Geest. Ik was inderdaad de enige niet die vanavond in haar loge snikte, die zuchtte en wegzonk in een dronkenschap die het hart ruim en het geslacht week maakt.…

Stalkruid naderbij Pestwortel plaagt het Bitterzoet zuur Kardinaalsmuts verdedigt haar vol vuur Ruige Weegbree scheldt tegen Karwij Wilde Roos zoekt met de Passiebloem sjans verlegen zoent Wolfsmelk, Vergeet-me-Niet Sint Janskruid vraagt de kalme Valeriaan om mee naar het Lievevrouwebedstro te gaan en dat alles omdat op het feest van Margriet…

Goudsbloemen, krokussen, margrieten en nog veel meer bloemen zonden hun geuren door de adem van de berg. De bijen bezochten al te graag die bonte kleurenmengeling. Hier vonden ze het beste stuifmeel en de lekkerste nectar. Beneden in het dal waren hun woonkorven, waar ze ijverig werkten. Overal werd hun zo smakelijke honing verkocht.…