Alle inzendingen over Mathilde Blind

(voor Mathilde Blind (1841 - 1896)) Je bent geboren als Mathilda Cohen op 21 maart 1841 in Mannheim, Duitsland. Jouw vader was de bankier Jacob Abraham Cohen en jouw moeder was zijn tweede vrouw Friederike Ettlinger. Je was hun oudste kind. Jouw broer was Ferdinand en jouw halfbroers waren Meyer Jacob en Rudolf. Jouw halfzus was Ottilie.…

(voor Mathilde Blind (1841 - 1896)) Jij bent geboren als Mathilda Cohen op 21 maart 1841 in Mannheim. Jouw ouders waren de bankier Jacob Abraham Cohen en Friederike Ettlinger. Jij was hun oudste kind. Jouw broer Ferdinand Cohen-Blind is op 25 maart 1844 in Mannheim geboren.…

Niets is zo somber niets is zo triest niets is zo kleurloos als je iemand verliest je moet het maar leren de dood te accepteren...…

Ik moet, Mathilde, u aan de zon gelijken! Gij zijt de moeder van deez' liederkrans: Gij hebt die met uw zonneblik geschapen In 't zwarte hart; zo 't glanst, 't is door úw glans. Met uwe bloemen krans ik u de slapen, Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd; Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! -…

Mathilde was toen 14 jaar en jij liet haar 'Saturniens' en 'Fêtes Galantes' van Paul lezen. Jij zette enkele gedichten van Paul op muziek. Paul Verlaine wilde in augustus 1869 al met Mathilde trouwen, toen ze 16 jaar was. In 1870 verscheen zijn 'La Bonne Chanson', geïnspireerd door Mathilde.…

Daarna begon Rimbaud af en toe dingen stuk te gooien, waarvan hij wist dat Mathilde eraan gehecht was.…

Ze liep mee naar de deur en toen ik buiten stond, riep ze hetzelfde als Mathilde.…

Omdat ik ze niet uit elkaar kan houden noem ik ze allemaal stalking Mathilde, vanwege het liedje ‘Walking Mathilde’ dat al maanden in mijn hoofd draait. Ik heb de politie gebeld en alles haarfijn uitgelegd maar die doen niets zolang er geen gewonden vallen.…

Zelfs buiten m’n ooghoeken Zie ik je staan Zie ik jou schitteren En straal ik Van binnen Van buiten Geef ik licht Hoor ik je niet Dan denk ik aan je Zie ik je niet Dan voel ik je naast me Liefde maakt blind Daar komt het op neer Want sta jij voor me Dan zie ik ineens niets meer……

Als de liefde blind was Had ze nooit mij kunnen vinden En nooit zoveel slachtoffers gemaakt Als de liefde blind was Had ze nooit 2 harten kunnen binden En nooit zoveel zondes kunnen begaan…

Ik hoor iets wat ik niet wil horen Ik denk iets wat ik niet wil denken Ik zie nu eindelijk wat 'men' ziet Liefde maakt blind, maar nu even niet…

Hoe blind kun je zijn door niet te willen zien.…

Er wordt gezegd dat narcistische personen een blinde wijs kunnen maken dat hij ziet. De narcist lacht er hartelijk om en voelt zich helemaal te gek!…

Mathilde, o, mijn Mathilde! nimmer zult Gij, die niet mens meer zijt, u blozend schamen. En staren op uws dichters blos van schuld: Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen, Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld: U zal ik loven onder duizend namen!…

met je vingers aftastend helemaal over zijn gezicht heel voorzichtig aanrakend daar, in het donkere licht je voelt hem aan, zo puur niet met gêne, zonder schroom je "ziet" hoe hij werkelijk is zonder dat mooie laagje chroom…

Woorden raken niet ogen spreken hart en ziel als de liefde leeft…

Een vrouw draalt maar wat rond Voor een blind date uitgedost Niemand in de omtrek die opduikt Tot een vale dwerg schuddebuikt in de haag Hij schikt zijn vette klissen, pulkt aan de kraag Een maan kruipt voorbij. Hij ruikt Naar een karkas dat oplost In een bloedbad.…

Al wat mij lief is Heeft u verloochend Al wat mij lief is Heeft u gederangeerd In uw ijver Heeft u schoongemaakt Zonder aanziens Des persoons Al wat mij lief is Heeft desondanks Zijn nederlaag Onder ogen gezien Lees de eerste strofe Hoe u ook wil Niet hij Maar u bent het zicht verloren De simpele ziel De ware woorden Al wat…

Twee jongens onteerden te Smilde in 't klooster zuster Mathilde; ze vergrepen zich niet aan zuster Margriet, volgens hen, omdat zij niet wilde.…

De bevallige, flirterige Mathilde en jij werden smoorverliefd op elkaar en in de zomer van 1908 verliet ze Arnold en haar kinderen om met jou naar Nussdorf, Wenen te gaan. In oktober 1908 keerde Mathilde naar haar gezin terug.…

Over de heuvels over de heide Zie ik mijn machtige strijdster rijden Ze vecht met reden Ze vecht voor vrede Tegen kwaad, ongeluk en haat Loof Mathilde, wie het kwaad vergeldt Lof, lof, Ik hou van mijn Mechteld…

En honderdmaal verklaarde ik mij, doch, neen, Zij hoorde 't honderd malen niet, want ogen Verstaan de taal, die zwijgend spreekt, alleen.... En ach! haar ogenlach bekroont mijn pogen! Bij haar werd droefenis en lijden logen; Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen: 't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen, Als een, die doet, hetgeen…

Eens zag ik om mijn liefde sluiers glijden, En toen ze omhuld bleef, is mijn vreugd gevlucht.... Thans zijn de raadselnevels blauwe lucht, Die zich aan 't aangezicht der liefde vlijden.... Nooit zal mijn weeldekus uw wang ontwijden, Uw huivrende aanblik is mijn eêlst genucht: Woonde er begeerte naar u in een zucht, Zou 'k dan u aan uw minnaar…

'Mijn ideaal van zaligheid en deugd, 't Volmaakte, waar ik immer naar zal streven,' - Zo spreekt de roos - 'is een kortstondig leven, Vol kleur en geur en tederheid en jeugd.' 'Is dàt me een ideaal!' - spreekt de eik - 'Geneucht, Te zien geslachten na geslachten sneven, En eenzaam, boven lot en dood verheven, Te staan in statige, eeuwig-kalme…

.- Mathilde! u zal ik roepen: gij zult zwijgen... U willen aanzien, en in 't ijle staren, En u niet vinden, waar ik uren zocht! Toch zal onze adem naar één hemel stijgen!... Deez' linde zal me uw lieve naam bewaren - lk dank u, dat ik, lieve! u lieven mocht!…

Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind, En machtig wuiven de gepluimde toppen, En strooien rond de zware schilfer-knoppen, Die stuiven over 't knerpend naalden-grint: En uit het hemel-groen dier ruige koppen, Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind.... Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind, Dat van een groots ontzag de…

Gelijk een schaduw grauw, schiet de forel, En schielijk, uit de zwarte nacht der stenen, En ijlt de bergstroom ver vooruit, verdwenen In 't rimplend zonlicht, dat daar flikkert schel. En zie! ginds springt zij uit de klare wel, En glanst van zilver, door de dag beschenen, Doch plonst, dat vlokken spatten om haar henen, Terug, in 't vlietend…

En driewerf kruiste ik de armen, driewerf drukte lk niets, en niet de blonde Muze er in, En tot mij sprak de stralende godin, Toen zij ten kus zich naar mijn voorhoofd bukte: "Ik zond de vrouw tot u, die u verrukte.... Ik zeide u 't aan: gij mindet met een min, Zó vol aanbidding, z¢ vol vrome zin, Dat ze u aan al, wat haar niet was, ontrukte…

De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten dans, En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…

De dag verdween in tranen: regen gutst Langs rots en ruigte, en klettert op de paden - Wat stuit de golf, die langs de bergen klutst, En breekt door 't woud, met rots en woud beladen? De stroom zwelt aan, en bruist en schuurt ontrust De boord, die valt, om straks het hoofd te baden In 't vochtig, vratig graf, dat Judas kust, En zwelgt de bloemen…