Alle inzendingen over Mondriaan onder vuur

Mondriaan onder vuur op de kop van het dorp waar planken de bestrating vervangen café-restaurant 'de zeebries' vlaggenmast frisdrankvlag in het dorp achter het duin oefent een brassband over het binnenterras waart de geur van frites en koffie op tafel staat een televisie zonder geluid een middag in september een speelboot op zee 'al…

Dus voor één schilderij van Mondriaan Gaan er zes astronauten naar de maan.…

wolken hoog gestapeld tegen de blauwe koepel daaronder het weidse land mondriaans vervlakt spiegeling in strakke vaarten met statige roze zwanebloemen siddering in de zomerwind hooi in groen plastic gehuld ontheemde koeien vergroten de stilte in een levensgrote schildering zijn de vissende kinderen in de strakke natuur die ons nog rest…

Wees van binnen vuur, van buiten ijs.…

Ooit... hadden wij elkaar beloofd, ervoor te waken, dat ons vuur zou blijven branden... wie had het ooit gedacht, het vuurtje dooft, en een breuk is al gauw voorhanden... Nu... zeg ik je, met heel mijn hart, met alles wat ik in me heb, de situatie wordt nu wel heel benard, dus hou nou eens je klep!…

Liefdes gevoelens andermans hart gevleugelde vlinders diep gedragen in passievolle nachten van naakte liefde In strelingen verweven ogen die hartstochtelijk branden omhelsen ledematen als lianen en tintelen beider lippen Sterren van vuur in ongekende passie laten lakens spontaan ontbranden uit deugden van genot geblust…

Verdovend en teder dualistisch ontrouw Maak ik mijn eigen vuur aan of blijf ik me warmen aan dat van jou.…

Ik zie vuur in je ogen En dat is het verschil Jij stroomt over van passie En 't is dát dat ik wil!…

Een wolk Fijngestampte druppeltjes Water in zijn dampende zelf Golvend als de zee Deinend onder de zon en Spelend met het morgenlicht Een berg Opeengepakte stukjes aarde De wereld in zijn reusachtige zelf Standvastig als een sterke wil Krachtig onder de lucht en Overvloeiend in het bos Een vuur Regenende gouden vonkjes Stille warmte…

Wat hen dronken maakte, maakte mij moedig, wat hen uitdoofde, gaf mij vuur.…

Nergens vluchtgangen, geen boom taai genoeg om het vuur te weren. De blusser, een vrijwilliger met de helm scheef op zijn kruin, raakt verstrikt in de rubberslang en vloekt naar de elementen en verlangt naar de herfst.…

Er is immers geen rook meer, nimmer meer vuur aan de schenen, de magie van 'wein, weib und gesang' is voor altijd verdwenen.…

God vindt dat hartstikke leuk, want nu kan Jezus eindelijk ook eens het vuur stillen. Als dit laatste godslastering is, dan lijdt God zelf aan zijn eigen schepping. Een goede vader ontfermt zich altijd over zijn kinderen, ook al zijn het pyromanen!…

Mijn broodheer noemt mij - hij is nooit abuis - 'De Mondriaan van haard en tafellinnen.' Ik had maar weinig schik in zijn fauteuils. Zijn staande schemerlamp werd neonbuis. Ik ben tenslotte bezemkunstenaar. Ik gaf zijn bed mee aan een scharrelaar - Zijn dikke, donzen dekens ook.…

En zo vielen mijn blikken bij mijn bezoek aan de longarts opnieuw op de grote, wandvullende schilderijen in zijn spreekkamer waaronder in trotse, zwarte letters de naam van de beroemde kunstenaar: "Mondriaan"...…

Niemand let op het vuur tenzij het uit is.…

het kloppend verlangen neemt bezit van zijn lid... de smid in hem weet dat het ijzer heet is…

Het vuur in de relatie, is niet het vuur aan de schenen. In 't vuur van het gesprek is het woord in vlammen opgegaan, de rook als een pluim achterlatend.…

raak me niet aan zelfs je schaduw heeft mijn huis verteerd mijn eiland brandt erbarmingsloos op dit uur raak me niet aan ik schoffel al eeuwen as uit het vuur.…

Ik schaakte speels een pink hief toen lief hand en mij omhoog naar van uit het vuur zo heet langs de trappen van Terug.…

ik las vannacht een man als een rijstevloei van rizla frappant transparant stak ik hem aan tot muiterij en hij verging bij de vierde regel.…

Wanneer het vuur gedoofd was, kwam er in veel gevallen een echtscheiding aan te pas, want het vuur moest natuurlijk wel blijven branden, of op zijn minst brandend gehouden worden, waarbij ik me nu afvraag hoe mijn oma dit deed, met vijftien kinderen! Jawel, daar is heel wat met vuur gespeeld!…

Hij zetelt achter zijn bureau met op de achtergrond de schilderijen, wellicht van Piet Mondriaan, van bomen die hun takken uitstrekken in de wijde, ruime, heilzame atmosfeer, in de vrije lucht die de arts zijn patiënten zozeer toewenst en gunt.....…

Zulke avonden bracht een licht, een vuur, zichtbaar op verre heuvels, me aan het huilen en rolde ik over de grond omdat ik arm was, omdat ik een klein jongetje was, omdat ik niets was.…

ik rijd door velden van mijn jeugd de skyline ach,.... mistige velden doorkruis ik het zijn de polders in Mondriaan-termen geschetst ik weet dat, maar zie het nu niet en stuur haar vooruit, zoals vroeger nu echter wat ingehouden kan ik hem nog vertrouwen lijkt zij te denken de leidsels enigszins gevierd ruimte geef ik haar ik voel haar…

‘Munch’ schreeuw was ook al buiten zinnen Praat me niet van schilders Van Picasso, Kadinsky of van Braque Mondriaan, Dali of Léon Nee, zeker niet van Léon, dat was een Zack Ook Carel Willink kreeg wat hij wilde Net als Appel, aanzien en geld Koude tranen plengend om Mathilde Die weggerukt werd met geweld Hoe bont de schilder het ook maakt…

Hij had haar gekwetst. De eerlijkheid gebood haar toe te geven dat dat niet zijn bedoeling was geweest. Hij was aardig geweest. Het was haar eigen fout dat ze 'verliefd' op hem was geworden. Het woord alleen al was een tegenstrijdigheid als het om Lisbeth Salander ging.…

Vuur is al eeuwen een heilig natuurelement, vuur verwarmt, vuur geeft energie, vuur verbrandt negatieve energie, vuur schenkt licht in de duisternis. Ook bij de vuurloop heb je een vuurmaker nodig, net als bij de zweethut, het vuurmakersvak bestaat nog steeds, ik heb ze gezien en ik heb er een groot respect voor.…

'Het is Mondriaan!' Op dat moment laten ze de afwerende houding vallen en gaan druk met elkaar staan praten. Een minuut of twee zoemen ze rond, de gele handtas fladdert van links naar rechts, de panty's van de vrouw strijken tussen haar dikke dijen over elkaar. Vrolijk tsjirpend lopen ze rond tot ze naar de volgende zaal vertrekken.…

(voor Pieter Cornelis Mondriaan (1872 - 1944)) Je bent geboren aan de Kortegracht in Amersfoort, waar je vader hoofdonderwijzer was van een streng-christelijke lagere school en je moeder zorgde voor jou, Christien, Willem, Louis en Carel. Je opa was een kapper, parfumeur en pruikenmaker in Den Haag. O p je achtste ging je naar Winterswijk.…